Davlat o‘lik yerning bir qismini va jamoat mulkining istalgan qismini istalgan jamoat manfaati uchun himoya qilishga haqli.

The State is allowed to protect some of the dead land and any part of public property for any public interest.

Dalil — Payg'ambar ﷺ shunday degan rivoyatdir:

The evidence is the report that the Prophet said:

.» لا حَِِى إِلاَّ للهِ وَلِرَسُولِهِ « .

.» لا حَِِى إِلاَّ للهِ وَلِرَسُولِهِ « .

“Hima (zakot chorvasini boqish uchun) faqat Alloh (subhanahu va taolo) va Uning Elchisi (sollallohu alayhi va sallam) uchundir”, deb Al-Bukhoriy Al-Sa’ab ibn Jasoma’dan rivoyat qilgan. Himoya qilish esa umumiy musulmonlarga tegishli bo‘lgan narsani muhofaza qilib, odamlarni undan foydalanishdan to‘sish, uni o‘zi uchun olib qo‘yish demakdir. Shu sababli Rasululloh ﷺ bunga qat’iy man qilganlar, ya’ni taqiqlaganlar. Demak, hech bir shaxs, jumladan xalifaning o‘zi ham, bunday qilishi joiz emas, chunki u Alloh taolo haram qilgan narsaga ruxsat bera olmaydi. Shu tushunchadan kelib chiqib, davlatning jamoat mulkiga kiruvchi biror narsaga biror kishiga mulk berishi taqiqlanadi, chunki bu boshqalarning undan foydalanishiga to‘siq bo‘ladi. Davlatning o‘zi, ya’ni xalifa esa, musulmonlarning manfaatlari uchun, o‘z manfaati uchun emas, bo‘sh yer va jamoat mulkidan biror narsa olishi joizdir. Buning dalili Ibn Umar roziyallohu anhudan rivoyat qilingan hadisdir, u kishi shunday degan: