Maqola 4
Article 4
Xalifa ibodatlarga oid (ʻibodat) masalalarda, zakot va jihod bilan bog‘liq masalalar hamda musulmonlar birligini himoya qilish uchun zarur bo‘lgan narsalar bundan mustasno, hech qanday aniq shariat hukmini qabul qilmaydi; shuningdek, u islomiy aqida bilan bog‘liq fikrlar orasidan hech qanday fikrni ham qabul qilmaydi.
The Khalifah does not adopt any specific Shari’ah rule in matters related to rituals (‘Ibadaat) except in Zakat and Jihad, and whatever is necessary to protect the unity of the Muslims, and nor does he adopt any thought from among the thoughts related to the Islamic 'Aqeedah.
Bir sahobalarning ijmosi bor, unga ko‘ra faqat xalifa qaror qabul qilish huquqiga ega va shu ijmodan mashhur qoidalar kelib chiqqan: "imomning qarori ixtilofni hal qiladi" va "imomning qarori majburiydir". Biroq Al-Ma’mun voqealaridan (Qur’on yaratilgani masalasidagi fitna) ma'lum bo‘ldiki, ’Aqa’id (e’tiqodlar, ’Aqida so‘zining ko‘plik shakli) bilan bog‘liq masalalarda qaror qabul qilish xalifa uchun fitnaga, musulmonlar orasida esa fitnaga sabab bo‘lgan. Shuning uchun xalifa musulmonlar orasidagi muammolarning oldini olish va ularning roziligi hamda xotirjamligini ta’minlash maqsadida ’Aqa’id masalalarida va ibodat bilan bog‘liq hukmlarda qaror qabul qilishdan o‘zini tiyishni ma’qul topadi. Biroq ’Aqa’id va ibodatlarda qaror qabul qilishdan tiyilish, xalifa uchun ularda qaror qabul qilish harom ekanligini anglatmaydi, balki xalifa ularda qaror qabul qilmaslikni tanlaydi, chunki u qaror qabul qilishi yoki qabul qilmasligi mumkin. Demak, u qaror qabul qilmaslikni tanlashi mumkin. Shu sababli moddada xalifa "qaror qabul qilishi man etilgan" deyilmay, balki xalifa "qaror qabul qilmaydi" deyilgan, bu esa uning qaror qabul qilmaslikni tanlashi mumkinligini ko‘rsatadi.