Om praktische redenen gaan de historische ontwikkeling van termen en plaatsnamen vaak vooraf aan en volgen ze de ontwikkeling van concepten. Hoewel de geopolitieke term Palestina kan worden herleid tot de late Bronstijd en de inheemse Filistijnen, kan de consolidatie van het concept Palestina worden herleid tot Herodotus en andere Griekse historici, etnografen en geografen uit de klassieke oudheid. Deze studie beoogt de Palestina van de Bronstijd en de Palestina van de klassieke oudheid te verbinden met de moderne tijd en de etymologie van Palestijnse toponiemen te verkennen – de term is afgeleid van de Griekse woorden topos ('plaats') en onoma ('naam') – en hun veranderingen doorheen de tijd en over de regio's heen.

For practical reasons, the historical evolution of terms and place names often precedes and follows the evolutions of concepts. Although the geo-political term Palestine can be traced to the late Bronze Age and the indigenous Philistines, the consolidation of the concept of Palestine can be traced to Herodotus and other Greek historians, ethnographers and geographers of Classical Antiquity. This study intends to link Bronze Age Palestine and Classical Antiquity Palestine with modern times and explore the etymology of Palestine toponyms – the term derives from the Greek words topos (‘place’) and onoma (‘name’) – and their changes through and across time.

De moderne Palestijnse collectieve herinnering en plaatsnamen zijn vanaf het Neolithicum tot in de moderne periode geëvolueerd door meerdere tradities te omarmen en het gedeelde, gelaagde erfgoed van het land te bewaren. In een grotendeels agrarische samenleving met een van de vruchtbaarste gebieden van de Vruchtbare Halvemaan waren veel Palestijns-Arabische plaatsnamen gebaseerd op plantaardig voedsel (zoals soorten bonen en linzen), fruitbomen (olijf, vijg, wijnstok) en natuurlijke geografische plekken (heuvels, weilanden, bronnen, beekjes, wadi's, dalen en bergen).

Modern Palestinian collective memory and place names have evolved from the Neolithic Age into the modern period by embracing multiple traditions and preserving the shared and multi-layered heritage of the land. In a largely peasant society with one of the most fertile lands in the Fertile Crescent, many Palestinian Arab toponyms were based on plant foods (such as varieties of beans, lentils), fruit trees (olive, fig, vine) and natural geographical sites (hills, meadows, springs, streams, wadis, valleys and mountains).

Over het algemeen waren de namen van Palestijnse dorpen en steden zeer stabiel, maar de namen van provincies en districten waren aan verandering onderhevig.

By and large the names of Palestinian villages and towns were very stable, but names of provinces and districts were evolving.