10.18 Van Yerushalayim naar Orshalim: De transliteratie van nieuwe Hebreeuwse toponiemen en wegwijzers naar het Engels en Arabisch
10.18 From Yerushalayim To Orshalim: The Transliteration Of New Hebrew Toponyms And Road Signs Into English And Arabic
De officiële verjoodsings-, verhebraïserings- en verbijbelsingsplannen die na 1948 begonnen, zetten zich voort in de periode na 1967. Israël begon direct na juni 1967 met het aanpassen van Arabische verkeersborden en plaatsnamen in het bezette Oost-Jeruzalem. In dat jaar bedacht het een nieuw woord, Orshalim, dat de Arabische vorm moest worden van het Hebreeuwse woord voor Jeruzalem, Yerushalayim.32 In de afgelopen jaren zijn duizenden verkeersborden het nieuwste front geworden in Israëls strijd om de uitwissing van het Palestijns-Arabische toponiemische erfgoed van het land te versnellen. Het patroon, dat al vóór 1967 begon, omvatte het transliteren van nieuw bedachte Hebreeuwse plaatsnamen en verkeersborden naar zowel het Engels als het Arabisch. In juli 2009 kondigde de Israëlische minister van Transport, Yisrael Katz, een nieuwe regeling voor verkeersborden aan voor alle belangrijke wegen in Israël, in het bezette Oost-Jeruzalem en zelfs in delen van de bezette Westelijke Jordaanoever, die 'gestandaardiseerd' zouden worden door de oorspronkelijke Arabische plaatsnamen om te zetten in letterlijke transliteraties van de nieuwe Hebreeuwse naam. Traditioneel bevatten sommige verkeersborden in Israël namen die in drie talen van boven naar beneden werden weergegeven: Hebreeuws (eerst), Engels en Arabisch. Onder de regeling van 2009 van het ministerie van Transport, dat openlijk was over de politieke motivatie achter zijn beleid, zouden Jeruzalem, of al-Quds in het Arabisch, in heel het bezette Oost-Jeruzalem worden gestandaardiseerd als Yerushalayim en in het Arabisch getranslitereerd worden als Orshalim; Nazareth, of al-Nasirah in het Arabisch, zou worden gestandaardiseerd als Natzrat; en Jaffa, de Palestijnse havenstad naar wie de sinaasappels van Palestina beroemd werden als Jaffa-sinaasappels, zou Yafo worden. Wat het Palestijnse Nablus betreft, was het ministerie ook op zoek naar manieren om de Hebreeuws/bijbels klinkende naam Shechem in het Arabisch te schrijven. Tegenwoordig gebruiken alle grote internationale luchtvaartmaatschappijen die naar de Ben-Gurion-luchthaven vliegen (voorheen de luchthaven van Lydda, die in 1936 werd aangelegd tijdens het Britse Mandaatbewind en later werd hernoemd naar de eerste premier van Israël) de Hebreeuwse transliteratie van de Arabische plaatsnaam Yafa (Jaffa), door hun passagiers bij aankomst te wijzen op het weer in de regio Yafo-Tel Aviv.
The official Judaisation, Hebraicisation and biblicisation schemes which began after 1948 continued into the post-1967 era. Israel began interfering with Arabic road signs and toponyms in occupied East Jerusalem immediately after June 1967. In that year it coined a new word, Orshalim, that was supposed to be the Arabic form of the Hebrew word for Jerusalem, Yerushalayim.32 In recent years thousands of road signs became the latest front in Israel’s battle of accelerating the erasure of the Palestinian Arab toponymic heritage of the land. The pattern, which began before 1967, included the transliteration of newly coined Hebrew toponyms and road signs into both English and Arabic. In July 2009, the Israeli Transport Minister Yisrael Katz announced a new road signs scheme for all major roads in Israel, occupied East Jerusalem and even parts of occupied West Bank to be ‘standardised’ by converting the original Arabic place names into straight transliterations of the new Hebrew name. Traditionally some road signs in Israel included names that were rendered in three languages top-to-bottom: Hebrew (first), English and Arabic. Under the 2009 scheme of the Transport Ministry, which was open about the political motivation behind its policy, Jerusalem, or al-Quds in Arabic, would be standardised throughout occupied East Jerusalem as Yerushalayim and transliterated into Arabic Orshalim; Nazareth, or al-Nasirah in Arabic, would be standardised into Natzrat; and Jaffa, the Palestinian port city after which Palestine’s oranges became famous as Jaffa oranges, would be Yafo. As for Palestinian Nablus, the ministry was also looking for ways to spell the Hebrew/biblical-sounding name Shechem in Arabic.33 Today all major international airlines which fly to Ben-Gurion Airport (formerly Lydda airport, which was created in 1936 during the British Mandatory period and later renamed after Israel’s first Prime Minister) use the Hebrew transliteration of the Arabic toponym Yafa (Jaffa) by drawing the attention of their passengers on arrival to weather in the Yafo-Tel Aviv region.