Palestina was de naam die het meest gebruikelijk, consistent en doorlopend werd gebruikt gedurende meer dan 1200 jaar, in de klassieke oudheid en de Late Oudheid, van het hoogtepunt van de klassieke Atheense beschaving in 500 v.Chr. tot het einde van de Byzantijnse periode en de bezetting van Palestina door de moslimlegers in 637‒638 n.Chr.

Palestine was the name used most commonly, consistently and continuously for over 1200 years throughout classical and Late Antiquity, from the highlight of classical Athenian civilisation in 500 BC until the end of the Byzantine period and the occupation of Palestine by the Muslim armies in 637‒638 AD.

Om de vage en onnauwkeurige term Kanaän te gebruiken in plaats van de werkelijke historische en officiële benaming Palaestina, die gedurende een klassieke periode van meer dan een millennium in gebruik was, zou gelijkstaan aan het uitwissen van de geschiedenis van deze regio en grote hindernissen opleveren voor het begrip van de klassieke oudheid en de late oudheid. Het vervangen van de term Kanaän (die slechts gedurende een beperkte periode in de late bronstijd bekend was) door Palaestina zou ook elke werkelijke historische kennis uitsluiten van een van de belangrijkste periodes in de oude geschiedenis van de regio, namelijk het vroege christendom en het Byzantijnse Palestina. Het Grieks sprekende Byzantijnse christendom in Palestina begon onder de regering van de Romeinse keizer Constantijn de Grote (306–337 n.Chr.) en duurde tot het begin van de moslimheerschappij in Palestina in 637–638 n.Chr.

To substitute the vague and imprecise term Cana’an for the real historical and official toponym Palaestina used during a classical period lasting over a millennium would be tantamount to the elimination of the history of this region and would create major obstacles to an understanding of Classical and Late Antiquity. The substitution of the term Cana’an (known only for a limited period during the Late Bronze Age) for Palaestina would also eliminate the possibility of any real historical knowledge of one of the most important periods in the ancient history of the region, namely early Christianity and Byzantine Palestine. Greek-speaking Byzantine Christianity in Palestine began in the reign of the Roman Emperor Constantine the Great (306–337 AD) and lasted until the beginning of Muslim rule in Palestine in 637‒638 AD.