De internationale handel tussen Palestina en Egypte dateert uit de Chalcolithische periode (4000‒3200 v.Chr.), waarin Palestina koper naar Egypte exporteerde. Ook is een grote hoeveelheid Palestijns ('Kanaänitisch') aardewerk uit deze periode in Egypte gevonden: potten die in Palestina werden vervaardigd en waarschijnlijk als containers voor wijn en olijfolie naar Egypte werden vervoerd (Grainger 2016: 27).

The international trade between Palestine and Egypt dates back to the Chalcolithic period (4000‒3200 BC), during which Palestine exported copper to Egypt. Also, a large amount of Palestinian (‘Canaanite’) pottery from this period was discovered in Egypt – pots manufactured in Palestine and transported to Egypt presumably as containers of wine and olive oil (Grainger 2016: 27).

Echter, de naam Palestina komt voor het eerst voor in Egyptische bronnen uit de late Bronstijd, in verband met de Egyptische strijd om controle over de Filistijnen tijdens de regeringsperiodes van Ramses II en III en van Merneptah (1276‒1178

However, the name Palestine first occurs in Egyptian sources from the Late Bronze Age in relation to the Egyptian struggle to control the Philistines during the reigns of Ramesses II and III and of Merneptah (1276‒1178

In feite is de naam Palestina oorspronkelijk afgeleid van de 3200 jaar oude gedocumenteerde naam Peleset, die gebruikt werd om te verwijzen naar de volkeren in het zuiden van de Levant, bondgenoten van de ‘Libiërs’,3 die worden genoemd in Egyptische inscripties, waaronder de Merneptah-stèle, die de Egyptische overwinning op Libië viert. Tot deze bondgenoten van de Libiërs behoorden naast de Peleset ook een aantal andere volkeren, van wie sommige namen nog herkenbaar zijn. Deze namen zijn onder meer de Shardana (Sardinië), de Ekwesh, de Teresh, de Tjekker, de Lukka, de Kheta (Hatti = Hettieten), de Amor (Amurru), de Shasw (beduïenen in de Sinaï), en mogelijk ook de Asher of Israël uit de Merneptah-stèle.

BC). In fact, the name Palestine originally derives from the 3200-year-old documented name Peleset, used to refer to the people in southern Levant, allies of the ‘Libyans’,3 who are mentioned in Egyptian inscriptions, including the Merneptah Stele, which celebrates the Egyptian victory over Libya. These allies of the Libyans include a number of peoples besides the Peleset, some of whose names are identifiable. These names include the Shardana (Sardinia), the Ekwesh, the Teresh, the Tjekker, the Lukka, the Kheta (Hatti = Hittite), the Amor (Amurru), the Shasw (Bedouin in the Sinai), including possibly the Asher or Israel of the Merneptah Stele.

Na de integratie van de Filistijnen met andere bevolkingsgroepen werd de naam Peleset de overheersende toponiem voor de regio als geheel, en verving zo de naam Djahi.

Following the integration of the Philistines with other population, the name Peleset succeeded the name Djahi as the dominant toponym for the region as a whole.

Vanaf de Late Bronstijd, moet worden benadrukt, verdwenen de namen die voor de regio van de zuidelijke Levant werden gebruikt, zoals Djahi, Retenu en Cana’an, allemaal ten gunste van Palestina, de naam die het meest voorkomt in Assyrische inscripties uit de 8e en 7e eeuw. Door gebruik te maken van een aanduiding van 'deel voor het geheel', kwam Palestina te verwijzen naar de grotere regio, Palashtu, Piliste (of Philistea), letterlijk het 'land van de Peleset' (Grieks: Γη των Φυλιστιειμ), van de zuidelijke Levant. Deze bredere opvatting omvatte niet alleen de bekende steden van Philistea: Gaza, Ekron, Gath, Ashdod, Ascalon, Timnah.5

From the Late Bronze Age onwards, it should be stressed, the names used for the region of the southern Levant, such as Djahi, Retenu and Cana’an, all gave way to Palestine, the name most commonly used in 8th and 7th century Assyrian inscriptions. Using a ‘part for the whole’ designation, Palestine came to refer to the greater region (Palashtu, Piliste (or Philistia), literally the ‘land of the Peleset’ (Greek: Γη των Φυλιστιειμ), of the southern Levant. This wider conception included not only the wellknown cities of Philistia: Gaza, Ekron, Gath,4 Ashdod, Ascalon, Timnah5

en Tantur, maar diende ook voor het binnenland en geleidelijk als een bredere aanduiding voor het hele gebied van Libanon tot Egypte.

and Tantur, but served also for the interior of the country and gradually as a wider designation for the whole area from Lebanon to Egypt.

Interessant is ook dat bijna alle plaatsnamen van de steden van Filistea: Gaza (Ghazzah), Askelon ('Asqalan), Asdod (Isdud), Tantur (Tantura), Gath (Jat) en Ekron ('Aqir) het tot in het moderne tijdperk hebben overleefd en bewaard zijn gebleven in de moderne Palestijns-Arabische namen, en dat ze in 1948 grotendeels door Israël ontvolkt werden.

Interestingly also, almost all the toponyms of the cities of Philistia: Gaza (Ghazzah), Askelon (‘Asqalan), Ashdod (Isdud6), Tantur (Tantura), Gath (Jat), Ekron (‘Aqir) survived into the modern era and were preserved in the modern Palestinian Arabic names and were mostly depopulated by Israel in 1948.