10.4 Toe-eigening van Arabische plaatsnamen, inheemsmaking van de Europese kolonisten en hybridisatiestrategieën
10.4 Appropriation Of Arabic Place Names, Indigenisation Of The European Settlers And Hybridisation Strategies
Subterfuge en het wijdverbreide gebruik van de term Palestina in combinatie met Eretz Israël in het zionisme (eind 19e eeuw tot 1948)
Subterfuge And The Widespread Use Of The Term Palestine In Combination With Eretz Israel In Zionism (late 19th Century Until 1948)
De multiculturele identiteit en diversiteit van Palestina stond altijd in scherp contrast met het anachronisme van het monoculturele zionisme, een laat ontstane Europese kolonistenbeweging. Het zionisme, een monoculturele ideologie geïnspireerd door geracialiseerd en romantisch Europees nationalisme uit de negentiende eeuw, ontstond aan het einde van de negentiende eeuw in Centraal- en Oost-Europa. Het is dan ook nauwelijks verrassend dat de zionistische leiding en instellingen zelf vanaf het begin, eind negentiende eeuw, tot de oprichting van Israël in 1948 in hun officiële taal en publicaties vaak de term Palestina gebruikten. Deze praktijk was gemeengoed bij de Europese en Britse officiële aanduiding van het land als Palestina. Tijdens de Mandaatperiode gebruikten de zionisten deze term Palestina echter vaak samen met hun verbeeldingsconstructie van Eretz Israël, terwijl, zoals ik laat zien in mijn werk Expulsion of the Palestinians uit 1992:
The multi-cultural identity and diversity of Palestine was always in sharp contrast to the anachronism of mono-cultural Zionism, a latecomer European settler-colonial movement. A mono-culturalist ideology inspired by racialised and romantic 19th century European nationalism, Zionism originated in Central and Eastern Europe at the end of the 19th century. Therefore, it is hardly surprising that from its beginning in the late 19th century and until the creation of Israel in 1948 the Zionist leadership and institutions themselves frequently used the term Palestine in their official discourse and publications, This practice was in common with European and British official designation of the country as Palestine. However, during the Mandatory period the Zionists often employed this term Palestine in tandem with their imaginary construct of Eretz Israel, while, as I show in my 1992 work Expulsion of the Palestinians:
Het concept van overdracht in het zionistische politieke denken, 1982‒1948, waarbij tegelijkertijd werd gepland om Palestina te ontmantelen en de Palestijnen etnisch te zuiveren (Masalha 1992).
The Concept of Transfer in Zionist Political Thought, 1982‒1948, simultaneously planning to dismantle Palestine and ethnically cleanse the Palestinians (Masalha 1992).
Bovendien hadden de Zionistische strategieën van ‘overdracht’ en etnische zuivering, en de praktijken van toponymicide, tot doel de heterogeniteit en gemengde ruimte van Palestina te vervangen door een ‘zuivere’ Europese kolonie, een door Ashkenazi’s gedomineerde, monoculturele ruimte van het Zionistische Yishuv tot 1948 (Kimmerling 2003).
Furthermore, the Zionist ‘transfer’ and ethnic cleansing strategies and toponymicidal practices sought to replace the heterogeneity and mixed space of Palestine with a ‘pure’ European colony, an Ashkenazi-dominated, mono-cultural space of the Zionist Yishuv until 1948 (Kimmerling 2003).