De christelijke periode van het Byzantijnse Palestina (dat verwijst naar het geografische gebied tussen de Middellandse Zee en de Jordaan en verschillende aangrenzende gebieden in Transjordanië, Nabatea en het voormalige Provincia Arabia), met zijn kustkapitaal en metropoolstad Caesarea-Palaestina, was een buitengewone tijd van culturele bloei en van grote uitbreiding en welvaart in de Late Oudheid. Nieuwe gebieden werden in cultuur gebracht, de stedelijke ontwikkeling nam toe en de steden van Groot-Palestina, waaronder Gaza, Neapolis (het huidige Nablus), Jeruzalem, Scythopolis (het huidige Beisan)

The Christian era of Byzantine Palestine (which refers to this geographic region between the Mediterranean Sea and the Jordan River and various adjoining lands in Transjordan, Nabataea and former Provincia Arabia), with its coastal capital and metropolitan city of Caesarea-Palaestina, was an extraordinary time of cultural flourishing and of great expansion and prosperity in Late Antiquity. New areas were brought under cultivation, urban development increased and the cities of greater Palestine including Gaza, Neapolis (modern Nablus), Jerusalem, Scythopolis (modern Beisan)

en Caesarea Maritima groeide aanzienlijk in bevolking, en de diverse bevolking van het grotere Palestina zou mogelijk oplopen tot anderhalf miljoen.8 Ook floreerden kloosters door het hele land. In feite werden de vroegste kloosters in het christendom buiten Egypte gebouwd in Palestina tijdens de Byzantijnse periode, met name het Hilarionklooster, een van de oudste christelijke monumenten van Palestina, en tegenwoordig gelegen in de Gazastrook.9 In het hart van het grotere Palestina lag de provincie Palaestina Prima. Caesarea Maritima was de bestuurlijke hoofdstad van zowel Palaestina Prima als het grotere Palestina. Het land bestond uit een gemengde bevolking van Grieks- en Aramees-sprekenden, minderheden van Samaritanen, christelijke Arabieren, de Ghassaniden, die de dominante groep vormden onder de monofysieten die geloofden in de enkele-natuur-doctrine van Jezus, en miafysieten.10

and Caesarea Maritima grew considerably in population and the diverse population of greater Palestine may have reached as many as one and a half million.8 Also, monasteries proliferated throughout the country. In fact, the earliest monasteries in Christianity outside of Egypt were built in Palestine during the Byzantine era, notably that of the St Hilarion Monastery, one of Palestine’s oldest Christian monuments, today located in the Gaza Strip.9 At the heart of greater Palestine was the province of Palaestina Prima. Caesarea Maritima was the administrative capital of both Palaestina Prima and greater Palestine. The country consisted of a mixed Greek and Aramaic-speaking population, minorities of Samaritans, Christian Arabs, the Ghassanids, who were the dominant group among the Monophysites and who believed in the single-nature doctrine of Jesus, and Miaphysite10