De op Egypte gevestigde Shi'itische Fatimidische staat viel in 970 Palestina binnen en veroverde in 972 het hele land. Het Fatimidische bewind over Palestina werd gekenmerkt door grote onrust en omwentelingen. In deze periode was al-Ramla nog steeds de officiële hoofdstad van de provincie Jund Filastin. Maar de stad leed zwaar onder de bezetting en de plundering door de Bedoeïenen van de Banu Tayy in Palestina eind 1024, evenals onder de twee verwoestende aardbevingen in 1025 en 1068. Hoewel de stad halverwege de 11e eeuw zou herstellen en nog vele eeuwen een belangrijke strategische plaats en garnizoensstad zou blijven, luidde haar verval tijdens het Fatimidische bewind en de daaropvolgende vervanging door al-Quds als bestuurlijke hoofdstad van Palestina onder de Ayyubiden een nieuw tijdperk in, van de strategische herpositionering van Palestina in het post-Kruisvaarders tijdperk.

The Egypt-based Shi’ite Fatimid state invaded Palestine in 970, conquering the whole of country in 972. The Fatimid rule of Palestine was marred by great turmoil and upheavals. During this period al-Ramla was still the official capital of the province of Jund Filastin. But the city suffered badly from its occupation and pillaging by the Bedouins of Banu Tayy in Palestine in late 1024 as well as the two devastating earthquakes in 1025 and 1068. Although the city would recover in the middle of the 11th century and would remain an important strategic and garrison town for many centuries to come, its decline during the Fatimid rule and its subsequent replacement by al-Quds as the administrative capital of Palestine under the Ayyubids would inaugurate a new era in the strategic re-centring of Palestine in the post-Crusader era.

Politieke en militair-strategische overwegingen speelden een belangrijke rol bij de vormgeving van het Fatimidische regime in Palestina. Een combinatie van politieke en militair-strategische berekeningen was ook een factor in de herconfiguratie van de perceptie en grenzen van het historische Palestina vóór, tijdens en na de Fatimidische heerschappij. Deze overwegingen, die aanwezig waren in radicaal verschillende historische periodes, waren duidelijk zichtbaar:

Political and military-strategic considerations played an important part in shaping the Fatimid regime in Palestine. A combination of political and military-strategic calculations were also factors in the reconfiguration of the perception and boundaries of historic Palestine before, during and after the Fatimid rule. These considerations, which were present in radically different historical periods, were evident:

• De oprichting van de nieuwe provincie Syria-Palaestina door Hadrianus in 135

• The creation of the new province of Syria-Palaestina by Hadrian in 135