Notities

Palestina: Een Geschiedenis van Vierduizend Jaar Bladwijzer toevoegen

Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel

Toon origineel

Notities

Notes

door Nur Masalha8 min. lezen141 keer bekeken

Inleiding 1 Arabisch: enkelvoud balad; meervoud bilad.

Introduction 1 Arabic: sing. balad; plural bilad.

Biladuna Filastin is ook een naslagwerk in elf delen over de historische geografie van Palestina, geschreven door de Palestijnse auteur Mustafa Murad al-Dabbagh (1965

2 Biladuna Filastin is also an eleven-volume work of reference on the historical geography of Palestine by Palestinian author Mustafa Murad al-Dabbagh (1965

en 1972‒1986). Deze belangrijke encyclopedie van Palestina is per regio gerangschikt en beschrijft de steden, dorpen en gehuchten van Palestina vanuit geografisch, historisch, archeologisch, botanisch en economisch perspectief.

and 1972‒1986). This important encyclopaedia of Palestine is arranged by region and surveys the cities, towns and villages of Palestine from geographical, historical, archaeological, botanical and economic perspectives.

3 Zie bijvoorbeeld Ghalib Muhammad Samrin, Qaryati Qaluniya: Al-ard wa-aljudhur:

3 See, for instance, Ghalib Muhammad Samrin, Qaryati Qaluniya: Al-ard wa-aljudhur:

Filastinuna fi qissat qaryah (1993 [Arabic]); Fateh’s underground magazine which first appeared in 1959 was called Filastinuna.

4 'Azmi Beshara over het bestaan van een Palestijns volk', op https://www.youtube.

4 ‘Azmi Beshara on the existence of a Palestinian People’, at https://www.youtube.

com/watch?v=EOqAGbpoDZc, geplaatst op 30 april 2009.

com/watch?v=EOqAGbpoDZc, posted 30 April 2009.

5 http://weekly.ahram.org.eg/Archive/1998/1948/378_said.htm 6 Monolatrisme (Grieks: monos: enkel en latreia: aanbidding) was het geloof in het bestaan van vele goden, maar met de aanbidding van slechts één opperste godheid. Een voorbeeld van monolatrisme was de oud-Egyptische farao Amenhotep IV, die zichzelf als opperste godheid ('God der goden') installeerde, officieel zijn naam veranderde in Achnaton en tijdens zijn regering (1348/1346 v.Chr.) het Atenisme invoerde. Onder de opvolgers van Achnaton keerde Egypte terug naar zijn traditionele polytheïsme, en Achnaton zelf werd als ketter beschouwd.

5 http://weekly.ahram.org.eg/Archive/1998/1948/378_said.htm 6 Monolatrism (Greek: monos: single and latreia: worship) was belief in the existence of many gods but with the worship of only one supreme deity. An example of monolatrism was the ancient Egyptian Pharaoh Amenhotep IV who installed himself as a supreme divinity (‘God of gods’) and officially changed his name to Akhenaten and introduced Atenism during his reign (1348/1346 BC). Under Akhenaten’s successors, Egypt reverted to its traditional polytheism and Akhenaten himself came to be seen as a heretic.

7 Interview met William Montgomery Watt op: http://www.alastairmcintosh.

7 Interview with William Montgomery Watt at: http://www.alastairmcintosh.

com/articles/2000_watt.htm 8 Het Samaritanisme is een van de vier afzonderlijke Abrahamitische tradities van Palestina. De Samaritaanse traditie draait om het geloof in de heiligheid van de berg Gerizim (Arabisch:

com/articles/2000_watt.htm 8 Samaritanism is one the four distinct Abrahamic traditions of Palestine. The Samaritan tradition centres on the belief in the sanctity of Mount Gerizim (Arabic:

Jabal Jarizim of Jabal al-Tur), een van de twee bergen in de directe omgeving van de Palestijnse stad Nablus. De berg, die tot op de dag van vandaag het centrum van de Samaritaanse godsdienst blijft, is heilig voor de Palestijnse Samaritanen, die hem, en niet Jeruzalem, beschouwen als de plaats waar de heilige tempel stond. De Samaritaanse schrift is een tekst van vijf boeken geschreven in het Samaritaanse alfabet. Ongeveer 6000

Jabal Jarizim or Jabal al-Tur), one of the two mountains in the immediate vicinity of the Palestine city of Nablus. The mountain, which continues to be the centre of Samaritan religion to this day, is sacred to the Palestinian Samaritans who regard it, not Jerusalem, as having been the location of the holy temple. The Samaritan scripture is a text of five books written in the Samaritan alphabet. Some 6000

Er bestaan verschillen tussen de Samaritaanse Pentateuch en het Oude Testament.

differences exist between the Samaritan Pentateuch and the Old Testament.

9 Klassieke Oudheid is een term die hier in brede zin wordt gebruikt voor een lange periode van de geschiedenis (meer dan een millennium), waarin de 'klassieke cultuur' zich concentreerde rond het Middellandse Zeegebied en de nauwe wisselwerking omvatte tussen de beschavingen van het oude Griekenland, het oude Rome en het 'Nabije Oosten'. Het is een periode waarin de Griekse en Romeinse culturele invloeden niet alleen bloeiden, maar ook enorme invloed uitoefenden in Zuid-Europa, Zuidoost-Azië, het 'Nabije Oosten' en Noord-Afrika.

9 Classical Antiquity is a term broadly applied here to a long period of history (over a millennium) during which ‘Classical culture’ centred on the Mediterranean region and comprised the intimate interaction of the civilisations of Ancient Greece, Ancient Rome with the ‘Near East’. It is a period in which Greek and Roman cultural influences not only flourished but also wielded enormous influence throughout Southern Europe, South-Eastern Asia, the ‘Near East’ and North Africa.

10 Arnold Hugh Martin Jones, ‘Palestine’, Encyclopaedia Britannica, http://www.

11 Josephus (Hebreeuws: Yosef ben Matityahu) noemt zichzelf in het Grieks Iōsēpos (Ιώσηπος), zoon van Matthias.

britannica.com/place/Palestine 11 Josephus (Hebrew: Yosef ben Matityahu).calls himself in Greek as Iōsēpos (Ιώσηπος), son of Matthias.

Het Palestijnse dorp Qaysariah werd in 1948 door Joodse troepen verwoest.

12 The Palestinian village of Qaysariah was destroyed by Jewish forces in 1948.

Hoofdstuk 1

Chapter 1

1 Het Verhaal van Sinuhe wordt beschouwd als een van de mooiste werken van fictie uit de Oud-Egyptische literatuur. Het verhaal speelt zich af in de nasleep van de dood van farao Amenemhat I, die de 12e dynastie stichtte in het begin van de 20e eeuw v.Chr. De populariteit van dit verhaal blijkt uit de vele bewaard gebleven fragmenten. Egyptologen twisten over de datum van de samenstelling; hier houden we vast aan de conservatieve datering in de 14e eeuw v.Chr. Het zou eerder kunnen zijn, maar dat is niet bekend.

1 The Story of Sinuhe is considered one of the finest works of fiction of Ancient Egyptian literature. Its narrative is set in the aftermath of the death of Pharaoh Amenemhat I who founded the 12th Dynasty in the early 20th century BC. The popularity of this story is evident from the many surviving fragments. Egyptologists argue about its composition date; here we take the conservative date of the 14th century BC. It could be earlier, but it is not known to be.

2 Ramses II is de bekendste van de farao's; in de populaire legendarische verbeelding is hij de ‘farao van de Exodus’ geworden.

2 Ramesses II is the most famous of the Pharaohs; in popular legendary imagination he has become the ‘Pharaoh of the Exodus’.

3 De oude Griekse schrijvers gaven aan Afrika de naam Libië.

3 The ancient Greek authors give to Africa the name of Libya.

De locatie die het meest waarschijnlijk die van Gath is, is Tell al-Safi, een Palestijns dorp 35 kilometer noordwest van Hebron, dat in 1948 door Israëlische troepen werd ontvolkt.

4 The site most likely of Gath is Tell al-Safi, a Palestinian village 35 kilometres north-west of Hebron, depopulated by Israeli in 1948.

In Wadi al-Surar (modern Hebrew: Nahal Sorek).

5 In Wadi al-Surar (modern Hebrew: Nahal Sorek).

6 Isdud was een groot Palestijns dorp dat Israël in 1948 ontvolkte.

6 Isdud was a large Palestinian village depopulated by Israel in 1948.

In 677/676 v.Chr. veroverde de Assyrische koning Esarhaddon Sidon, en in 675 v.Chr. sloot hij een verdrag met koning Ba'al I van Tyrus, bedoeld om de stad te neutraliseren in de Assyrische strijd met de Egyptenaren. Esarhaddons verdrag met Ba'al is een Assyrische inscriptie op een kleitablet in Akkadisch spijkerschrift, die een verdrag beschrijft tussen de Assyrische koning Esarhaddon en koning Ba'al I van Tyrus. Het werd ontdekt in Ninevé, in de Bibliotheek van Assurbanipal, en fragmenten daarvan bevinden zich momenteel in het British Museum.

7 In 677/676 the Assyrian king Esarhaddon conquered Sidon and in 675 BC concluded a treaty with king Ba’al I of Tyre designed to neutralise the city in the Assyrian struggle with the Egyptians. Esarhaddon’s Treaty with Ba’al is an Assyrian clay tablet inscription in Akkadian cuneiform describing a treaty between the Assyrian king Esarhaddon and King Ba’al I of Tyre. It was discovered in Nineveh in the Library of Ashurbanipal and fragments are currently in the British Museum.

Het verdrag, gepubliceerd als K 3500 + K 4444 + K 10235, werd in 1898 door Hugo Winckler geïdentificeerd in zijn Altorientalische Forschungen, II (Oudoosterse Onderzoeken).

The treaty, published K 3500 + K 4444 + K 10235, was identified by Hugo Winckler in his Altorientalische Forschungen, II (Ancient Near Eastern Studies) in 1898.

Krachtens de bepalingen van het verdrag vertrouwde Esarhaddon aan Baal verschillende nederzettingen toe, waaronder Acre, Dor en Byblos. De tekst luidt onder meer: 'Als een schip van Ba'al of van de mensen van ṣur-ri [Tyrus] op de kust van het land pi-lis-ti [Pilistu] of ergens aan de grenzen van het Assyrische grondgebied schipbreuk lijdt, behoort alles wat zich op het schip bevindt toe aan Esarhaddon ... Dit zijn de handelshavens en handelswegen die Esarhaddon, koning van Assyrië, verleende aan zijn dienaar Ba'al; richting a-ku [Acre], .du-uʾ-ri [Dor; Tantur], in het gehele district van .pi-lis-te [Pilistu]'.

Under the terms of the treaty, Esarhaddon entrusted Baal with several settlements, including Acre, Dor and Byblos. The text includes: ‘If a ship of Ba’al or of the people of ṣur-ri [Tyre] is shipwrecked off the coast of the land of pi-lis-ti [Pilistu] or anywhere on the borders of Assyrian territory, everything that is on the ship belongs to Esarhaddon ... These are the ports of trade and the trade roads which Esarhaddon, king of Assyria, granted to his servant Ba’al; toward a-ku [Acre], .du-uʾ-ri [Dor; Tantur], in the entire district of.pi-lis-te [Pilistu]’.

8 Voor een uitgebreide bespreking van de Nakba in Palestina, zie Masalha (1992, 1997, 2005, 2012) en Khalidi W. (1992).

8 For an extensive discussion of the Palestine Nakba, see Masalha (1992, 1997, 2005, 2012) and Khalidi W. (1992).

Hoofdstuk 2

Chapter 2

1 Herodotus (1858), op: https://archive.org/stream/herodotus00herouoft/herodotus00herouoft_ djvu.txt 2 Encyclopaedia Britannica, op: https://www.britannica.com/biography/Aristotle/ Political-theory 3 De Griekse historicus Diodorus Siculus (Diodorus van Sicilië) uit de 1e eeuw v.Chr. vermeldde in zijn meerdelige werk Bibliotheca Historica dat Coele-Syrië in het zuiden reikte tot Joppe (Jaffa) in Palestina (Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica, XIX, 93; XXIX, 29; vertaling door Charles Henry Oldfather.

1 Herodotus (1858), at: https://archive.org/stream/herodotus00herouoft/herodotus00herouoft_ djvu.txt 2 Encyclopaedia Britannica, at: https://www.britannica.com/biography/Aristotle/ Political-theory 3 1st century BC Greek historian Diodorus Siculus (Diodorus of Sicily), in his multi-volume work Bibliotheca Historica, indicated that Coele-Syria stretched as far south as Joppa (Jaffa) in Palestine (Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica, XIX, 93; XXIX, 29; translation by Charles Henry Oldfather.

Hoofdstuk 3

Chapter 3

1 Zie bijvoorbeeld Ovidius, Metamorphoses, Boek IV, http://ovid.lib.virginia.edu/ trans/Metamorph4.htm 2 Balsem, de naam van de geurige hars van de balsemboom, is afgeleid van het Arabische balasam; in het Latijn: balsamum; Grieks: βάλσαμον; Hebreeuws: bosem.

1 See for instance, Ovid, Metamorphoses Book IV, http://ovid.lib.virginia.edu/ trans/Metamorph4.htm 2 Balsam, the name of the fragrant gum of the balsam tree, is derived from the Arabic Balasam; in Latin: balsamum; Greek: βάλσαμον; Hebrew: bosem.

3 Appianus van Alexandrië, ‘Voorwoord van de Romeinse Geschiedenis’, Livius.org, http://www.

3 Appian of Alexandria, ‘Preface of the Roman History’, Livius.org, http://www.

livius.org/sources/content/appian/appian-preface-1/? Ook schreef in ongeveer 150 n.Chr. de Grieks-Romeinse historicus Arrianus van Nicomedia (het moderne Izmit, Turkije) in de Anabasis Alexandri, die de veldtochten van Alexander de Grote beschrijft: ‘Aan de rechterkant van de Rode Zee, voorbij Babylonië, ligt het belangrijkste deel van Arabië, en daarvan reikt een deel tot aan de zee van Fenicië en het Palestijns Syrië’ (Arrian 2006: 89).

livius.org/sources/content/appian/appian-preface-1/? Also in 150 AD Greco- Roman historian Arrianus of Nicomedia (modern Izmit, Turkey), in Anabasis Alexandri, which describes the campaigns of Alexander the Great, writes: ‘On the right side of the Red Sea beyond Babylonia is the chief part of Arabia, and of this a part comes down to the sea of Phoenicia and Palestinian Syria’ (Arrian 2006: 89).

4 http://www.newadvent.org/fathers/0126.htm 5 Pliny the Elder, Natural History, Volume 1, Book V: Chapter 13, http://penelope.

uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Pliny_the_Elder/home.html 6 Pomponius Mela, De Chorographia Liber Primus, Thelatinlibrary.com, http:// www.thelatinlibrary.com/pomponius1.html 7 Zie ook ibid.

uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Pliny_the_Elder/home.html 6 Pomponius Mela, De Chorographia Liber Primus, Thelatinlibrary.com, http:// www.thelatinlibrary.com/pomponius1.html 7 See also ibid.

8 ‘Philo Judaeus’, in Encyclopaedia Britannica, http://www.britannica.com/biography/Philo-Judaeus 9 ‘Every Good Man is Free’, XII.75.

8 ‘Philo Judaeus’, in Encyclopaedia Britannica, http://www.britannica.com/ biography/Philo-Judaeus 9 ‘Every Good Man is Free’, XII.75.

10 In vergelijking werd het totale aantal Farizeeën, de voorlopers van het moderne rabbijnse jodendom, door Josephus geschat op 6000 (Flavius 2004).

10 In comparison, the total population of Pharisees, the forerunners of modern Rabbinic Judaism, were estimated by Josephus at 6000 (Flavius 2004).

‘Early Jewish Writings’, http://www.earlyjewishwritings.com/text/philo/book33.

11 ‘Early Jewish Writings’, http://www.earlyjewishwritings.com/text/philo/book33.

html.

Hoofdstuk 4

Chapter 4

1 Provincia Arabia, of het Romeinse Arabia Petraea, was de geboorteplaats van ‘Philippus de Arabier’, Romeins keizer van 244 tot 249 n.Chr. Philippus groeide uit tot een belangrijke figuur in het Romeinse Rijk (Bowersock 1994: 122).

1 Provincia Arabia, or the Roman Arabia Petraea, was the birth place of ‘Philip the Arab’, Roman Emperor from 244 to 249 AD. Philip went on to become a major figure in the Roman Empire (Bowersock 1994: 122).

2 Peraea (Grieks: Περαία, ‘het land aan de overkant’) besloeg de oostelijke zijde van de vallei van de Jordaan. Later werd de term vervangen door het Latijnse Transjordanië.

2 Peraea (Greek: Περαία, ‘the country beyond’), occupied the eastern side of the Jordan River valley. Subsequently the term was replaced by the Latin Transjordan.

3 De Romeinen bevorderden in Palestina een bestel van autonome stadstaten. Na de Romeinse verovering in 63 v.Chr. werd in Oost-Palestina en Syrië een bond van tien (of elf) gehellenïseerde steden opgericht; op Scythopolis (het huidige Beisan) na lagen alle aan de oostkant van de Jordaan. De bond bestond tot de 2e eeuw n.Chr.

3 The Romans promoted a regime of autonomous city-states in Palestine. A league of ten (or eleven) Hellenised cities in Eastern Palestine and Syria was formed after the Roman conquest in 63 BC; apart from Scythopolis (modern Beisan), all lay east of the Jordan River. The league survived until the 2nd century AD.

4 De Romeinen verdeelden Arabië in drie gebieden: Arabia Petraea, Arabia Deserta en Arabia Felix (Vruchtbaar Arabië), dat de Jemen omvatte.

4 The Romans divided Arabia into three regions: Arabia Petraea, Arabia Deserta and Arabia Felix (Fertile Arabia), which included the Yemen.

5 Grieks: Καισάρεια; het moderne Palestijnse dorp Qaysariah; in 1948 ontvolkt en verwoest door Israël.

5 Greek: Καισάρεια; the modern Palestinian village of Qaysariah; depopulated and destroyed by Israel in 1948.

6 Praeses (Latijn: praesides), een term die gebruikt werd onder Constantijn de Grote (r. 306–337)

6 Praeses (Latin: praesides), a term used under Constantine the Great (r. 306–337)

om te verwijzen naar een specifieke klasse van provinciale gouverneurs, de laagste na de consulares en de correctores.

to refer to specific class of provincial governors, the lowest after the consulares and the correctors.

7 Arnold Hugh Martin Jones, ‘Palestine’, Encyclopaedia Britannica, http://www.

britannica.com/place/Palestine 8 Ter vergelijking: de totale bevolking van Palestina ten westen van de Jordaan bedroeg op het hoogtepunt van de Romeinse periode niet meer dan één miljoen (Pastor 1997: 6)

britannica.com/place/Palestine 8 In comparison, the total population of Palestine west of the River Jordan at the height of the Roman period did not exceed one million (Pastor 1997: 6)

9 Gelegen op kustduinen, 10 kilometer ten zuiden van de stad Gaza; de archeologische overblijfselen van wat in het Arabisch bekend staat als Tell Umm al-Amr; gebouwd door Sint Hilarion (geboren in het zuiden van Gaza in 329 n.Chr.), de monnik naar wie het is genoemd.

9 Located on coastal dunes 10 kilometres south of Gaza city; the archaeological remains of what is known in Arabic as Tell Umm al-Amr; built by St. Hilarion (born in southern Gaza in 329 AD), the monk after whom it was named.

10 Miafysieten geloven dat de natuur van Jezus, goddelijk en menselijk, in één verenigd is. Hoewel het Chalcedonische christendom het miafysitisme in het algemeen als verenigbaar met een orthodoxe uitleg beschouwde, zagen zij het toch als een vorm van monofysitisme.

10 Miaphysites believe that the nature of Jesus, divine and human, are united in one. Although Chalcedonian Christianity considered Miaphysitism in general to be amenable to an orthodox interpretation, they nevertheless perceive it to be a form of Monophysitism.

11 ‘Bowl from Caesarea Palaestina’, http://www.louvre.fr/en/oeuvre-notices/ bowl-caesarea-Palaestinae en http://www.louvre.fr/oeuvre-notices/la-coupede- cesaree-de-palestine 12 ‘Caesarea Palaestina’, New Advent (Catholic Encyclopaedia), http://www.newadvent.

11 ‘Bowl from Caesarea Palaestina’, http://www.louvre.fr/en/oeuvre-notices/ bowl-caesarea-Palaestinae and http://www.louvre.fr/oeuvre-notices/la-coupede- cesaree-de-palestine 12 ‘Caesarea Palaestina’, New Advent (Catholic Encyclopaedia), http://www.newadvent.

org/cathen/03134b.htm 13 De term voor een editie van het Oude Testament in zes versies, een enorme woord-voor-woordvergelijking van de Griekse Septuaginta met Griekse vertalingen.

org/cathen/03134b.htm 13 The term for an edition of the Old Testament in six versions, an immense wordfor- word comparison of the Greek Septuagint with Greek translations.

14 ‘Caesarea Palaestina’, New Advent (Catholic Encyclopaedia), te vinden op: http://www.

14 ‘Caesarea Palaestina’, New Advent (Catholic Encyclopaedia), at: http://www.

newadvent.org/cathen/03134b.htm 15 http://www.tertullian.org/fathers/eusebius_martyrs.htm. St Albina of Caesarea, die in de 3e eeuw stierf, staat ook vermeld in het Romeins-katholieke martyrologium.

newadvent.org/cathen/03134b.htm 15 http://www.tertullian.org/fathers/eusebius_martyrs.htm. St Albina of Caesarea, who died in the 3rd century, is also listed in the Roman Catholic Martyrology.

16 http://www.newadvent.org/fathers/2504.html.

17 Oorspronkelijk gold de titel ‘titulaire zetel’ voor patribus infidelium (‘in de landen van de ongelovigen’). In 1882 schafte de katholieke Kerk, die de betrekkingen met orthodoxe christenen wilde verbeteren en moslims niet wilde beledigen, de uitdrukking in partibus infidelium af.

17 Originally the title ‘titular see’ applied to patribus infidelium (‘in the lands of the unbelievers’). In 1882 the Catholic Church, seeking to improve relations with Orthodox Christians and avoid causing offence to Muslims, abolished the expression in partibus infidelium.

18 Bisschop Antiochus vertegenwoordigde de stad Capitolias, in Palaestina Secunda, een oude stad ten oosten van de rivier de Jordaan, en wordt geïdentificeerd met het huidige dorp Beit Ras in de regio Irbid.

18 Bishop Antiochus represented the city of Capitolias, in Palaestinae Secunda, an ancient city east of the River Jordan and is identified with the modern village of Beit Ras in the Irbid region.

19 The Seven Ecumenical Councils, Christian Classics Ethereal Library, http:// www.ccel.org/ccel/schaff/npnf214.xi.xv.html 20 De uitdrukking is afgeleid van het klassiek-Griekse ἐγκώμιον (enkomion)

19 The Seven Ecumenical Councils, Christian Classics Ethereal Library, http:// www.ccel.org/ccel/schaff/npnf214.xi.xv.html 20 The expression is derived from the Classical Greek ἐγκώμιον (enkomion)

de betekenis ‘de lof van een persoon of zaak’.

meaning ‘the praise of a person or thing’.

21 De lokale landbouw in de regio Gaza was grotendeels afhankelijk van de jaarlijkse regenval; vandaag ontvangt de stad Gaza 400 mm regen per jaar, terwijl het drogere gebied Rafah, 20 kilometer naar het zuiden gelegen, slechts 200 mm krijgt.

21 Local farming in the Gaza region depended largely on the annual rain fall; today Gaza city enjoys 400 mm of annual rain fall, while the more arid region of Rafah, located 20 kilometres to the south, gets only 200 mm.

22 Ruth Webb, ‘Rhetorical and Theatrical Fictions in Chorikios of Gaza’, Center for Hellenic Studies, Harvard University, http://chs.harvard.edu/CHS/article/ display/3259

23 Timothy W. Seid, 'Origins of Catena in Gaza', http://legacy.earlham.edu/~seidti/iam/catena.html 24 Le Stampa, 12 mei 2015, http://www.lastampa.it/2015/05/12/esteri/vaticaninsider/en/when-muslim-politicians-send-their-daughters-to-conventschools-5xtR7LSxokCjnjuFLHwjAM/pagina.html 25 http://archmemory.blogspot.co.uk/2015/05/forgotten-as-if-you-never-were.html 26 Onder de prominente christelijke asceten van die periode was Barsanuphius van Palestina (overleden rond 540 n.Chr.). Geboren in Egypte, leefde hij veertig jaar lang in volledige afzondering in een Palestijns klooster (Barsanuphius 2006).

23 Timothy W. Seid, ‘Origins of Catena in Gaza’, http://legacy.earlham.edu/~seidti/ iam/catena.html 24 Le Stampa, 12 May 2015, http://www.lastampa.it/2015/05/12/esteri/vaticaninsider/ en/when-muslim-politicians-send-their-daughters-to-conventschools- 5xtR7LSxokCjnjuFLHwjAM/pagina.html 25 http://archmemory.blogspot.co.uk/2015/05/forgotten-as-if-you-never-were.html 26 Among the prominent Christian ascetics of the period was Barsanuphius of Palestine (died c. 540 AD). Born in Egypt, he lived in a Palestinian monastery in absolute seclusion for fifty years (Barsanuphius 2006).

27 Antonius de Heilige (251–356), een Kopte monnik, werd bekend als zowel de vader als de stichter van het woestijnmonnikendom. De Woestijnmoeders zijn minder bekend, omdat de levens van de vroege heiligen werden geschreven door mannen, voor mannelijke kloosterpublieken (King 1989).

27 St Anthony (251–356), a Coptic monk, became known as both the father and founder of desert monasticism. The Desert Mothers are less well known because the lives of the early saints were written by men for male monastic audiences (King 1989).

28 Coenobium is een gemeenschappelijk klooster met een aantal gebouwen omgeven door een muur, en de monniken leefden in een gemeenschap. Deze term is afgeleid van het Griekse koinos (gemeenschappelijk) en bios (leven).

28 Coenobium is a communal monastery with a number of structures surrounded by a wall and the monks lived in a commune. This term is based on the Greek koinos (common) and bios (life).

In het soefisme wordt de metafoor van de tariqah, of ‘pad’, door de mysticus gebruikt om de innerlijke waarheid te benaderen.

29 In Sufi Islam, the tariqah, or ‘path’, metaphor is taken by the mystic towards the inner truth.

Het leven van Sabbas werd geschreven door een van zijn discipelen, Cyrillus van Scythopolis (525‒559)

30 Sabbas’ Life was written by one of his disciples, Cyril of Scythopolis (525‒559)

(modern Beisan) in Palaestina Secunda, een christelijke monnik en historicus van het kloosterleven in Palestina in de vroege jaren van het christendom (Kazhdan 1991). Zijn werk, in het Engels bekend als The Lives of the Monks of Palestine, is een van de belangrijkste bronnen over het kloosterleven in het byzantijnse Palestina.

(modern Beisan) in Palaestinae Secunda, a Christian monk and historian of monastic life in Palestine in the early years of Christianity (Kazhdan 1991). His work known in English as The Lives of the Monks of Palestine is one of the main sources of monastic life in Byzantine Palestine.

Het Mar Saba-klooster is een van de dertien Palestijnse locaties die op de lijst stonden die na de toelating van Palestina tot deze organisatie in 2011 bij UNESCO is ingediend.

31 Mar Saba Monastery is one of thirteen Palestinian sites included on the list submitted to UNESCO following the admission of Palestine to this organisation in 2011.

32 Al-Jazeera, 22 februari 2010.

32 Al-Jazeera, 22 February 2010.

Hoofdstuk 6

Chapter 6

1 De periode van de Umayyadische Marwaanse kaliefen begon met Marwan ibn al-Hakam in 684.

1 The period of the Umayyad Marwanid Caliphs began with Marwan ibn al-Hakam in 684.

2 http://www.jewishvirtuallibrary.org/jerusalem-architecture-in-the-umayyadperiod 3 Deze mengeling van islamitische en Romeins-Byzantijnse stijlen vindt men ook in het ‘Hisham-paleis’/Khirbat al-Mafjar in Jericho, en in al-Ramla en Tiberias (Khirbet al-Minyar). Ze komt ook voor op de Arabisch-Byzantijnse munten die in de steden van Jund Filastin in de 7e eeuw werden geslagen.

2 http://www.jewishvirtuallibrary.org/jerusalem-architecture-in-the-umayyadperiod 3 This mixture of Islamic and Roman Byzantine styles is also found in the ‘Hisham Palace’/Khirbat al-Mafjar, Jericho, and in al-Ramla and Tiberias (Khirbet al-Minyar). It is also found in the Arab Byzantine coinage minted in the towns of Jund Filastin in the 7th century.

4 Deze Palestijnse stad, gelegen 15 kilometer ten zuidwesten van al-Ramla, met een bevolking van 5420 in 1948, werd in 1948 door Israël verwoest.

4 This Palestinian town, located 15 kilometres south-west of al-Ramla, with a population of 5420 in 1948, was destroyed by Israel in 1948.

Via Maris is de moderne naam voor een oude handels- en strategische route die dateert uit de vroege Bronstijd. Zij verbond Egypte met Syrië en de Vruchtbare Halvemaan en volgde de kust van Palestina langs de oude steden Gaza, ‘Asqalan, Isdud, Jaffa en Tantur, waarna zij oostwaarts boog via Megiddo en de vallei van Esdraelon, totdat zij Tiberias bereikte, en vervolgens via de Golanhoogten naar Damascus.

5 Via Maris is the modern name for an ancient trade and strategic rout dating from the Early Bronze Age. It connected Egypt with Syria and the Fertile Crescent and followed the coast of Palestine through the ancient cities of Gaza, ‘Asqalan, Isdud, Jaffa and Tantur before turning east through Megiddo and the Esdraelon valley until it reached Tiberias, then through the Golan Heights to Damascus.

6 Arsuf lag ongeveer 16 kilometer ten noorden van Jaffa en 34 kilometer ten zuiden van Caesarea, aan de kust van de Middellandse Zee. Onder de Byzantijnen in de 5e‒6e eeuw n.Chr. was het de op een na grootste stad in de kustregio van Palaestinae Prima, na Caesarea. Er woonden Samaritanen en christenen, en er was een bloeiende glasindustrie, waarvan de producten werden geëxporteerd naar landen aan de Middellandse Zee. Onder de vroege islam bleef de stad floreren en werd er grootschalige aardewerkproductie ontwikkeld (Hütteroth en Abdulfattah 1977: 140).

6 Arsuf was about 16 kilometres north of Jaffa and 34 kilometres south of Caesarea on the Mediterranean coast. Under the Byzantines in the 5th‒6th centuries AD it was the second largest city in the coastal region of Palaestinae Prima, second only to Caesarea. It was populated by Samaritans and Christians and had a prosperous glass industry with products exported to Mediterranean countries. Under early Islam the city continued to prosper and large pottery production was developed (Hütteroth and Abdulfattah 1977: 140).

7 Le Strange merkte op dat al-Maqdisi’s ‘beschrijving van Palestina, en vooral van Jeruzalem, zijn geboortestad, is een van de beste delen van het werk. Alles wat hij schreef is de vrucht van zijn eigen waarneming, en zijn beschrijvingen van de zeden en gewoonten van de verschillende landen dragen het stempel van een scherpzinnige en opmerkzame geest, versterkt door diepgaande kennis van zowel boeken als mensen’ (Le Strange 1890: 5‒6).

7 Le Strange commented that al-Maqdisi’s ‘description of Palestine, and especially of Jerusalem, his native city, is one of the best parts of the work. All that he wrote is the fruit of his own observation, and his descriptions of the manners and customs of the various countries, bear the stamp of a shrewd and observant mind, fortified by profound knowledge of both books and men’ (Le Strange 1890: 5‒6).

8 ‘Legio VI Ferrata’, http://www.livius.org/articles/legion/legio-vi-ferrata/?; Kennedy (1980).

9 ‘Coin/Archives’, http://www.coinarchives.com/w/results.php?search=fals+and+ islamic 10 Aelia Capitolina was de officiële Romeinse en Byzantijnse naam van Jeruzalem tot 638 n.Chr., toen de Arabieren de stad innamen en het eerste deel van de naam aanvankelijk behielden als ‘Ilya’ (al-Maqdisi 2002: 43).

9 ‘Coin/Archives’, http://www.coinarchives.com/w/results.php?search=fals+and+ islamic 10 Aelia Capitolina was the official Roman and Byzantine name of Jerusalem until 638 AD when the Arabs occupied the city and initially kept the first part of the name as ‘Ilya’ (al-Maqdisi 2002: 43).

11 De collecties van het Israëlische Gemeentelijk Museum van al-Ramla omvatten een reeks middeleeuwse islamitische munten, waaronder een schat van 376 gouden dinars en zes gouden staven, die in 1964 werd ontdekt in de omgeving van het compound van de Witte Moskee. Zie http:// en.goramla.com/category/ramla-museum-1

11 The collections of the Israeli Municipal Museum of al-Ramla contain a range of medieval Islamic coins including a hoard of 376 gold dinars and six gold bars discovered in 1964 in the vicinity of the White Mosque compound. See http:// en.goramla.com/category/ramla-museum-1

Deze Palestijnse stad werd in 1948 door Israël ontvolkt en verwoest, en de joodse nederzetting Azor staat nu op de gronden van de Arabische stad.

12 This Palestinian town was depopulated and destroyed by Israel in 1948 and the Jewish settlement of Azor now stands on the lands of the Arab town.

13 ‘Al-Yazuri’, Encyclopaedia of Islam, tweede editie, onder redactie van P. Bearman, T.

13 ‘Al-Yazuri’, Encyclopaedia of Islam, second edition, edited by P. Bearman, T.

Bianqui, C. E. Bosworth, E. van Donzel, W. P. Heinrichs (Leiden: Brill Online).

Hoofdstuk 7

Chapter 7

1 https://www.wdl.org/en/item/2892/ 2 https://truthaholics.wordpress.com/2017/12/11/records-of-jerusalem-deedsfound- in-ottoman-archives-cause-israel-unease/ Een vergelijkbaar aandeel waqf-eigendommen (20‒25 procent) bestond ook in de Palestijnse stad Akko tijdens de late Ottomaanse periode (Reiter 2010: 110).

1 https://www.wdl.org/en/item/2892/ 2 https://truthaholics.wordpress.com/2017/12/11/records-of-jerusalem-deedsfound- in-ottoman-archives-cause-israel-unease/ A similar proportion of waqf properties (20‒25 per cent) also existed in the Palestinian city of Acre during the late Ottoman period (Reiter 2010: 110).

De Nea-kerk werd verwoest tijdens de Perzische verovering van de stad in 614, maar de overblijfselen ervan werden enkele decennia later door de Omajaden verder gebruikt als bron van bouwmateriaal (Ben-Dov 1977).

3 The Nea Church was destroyed during the Persian conquest of the city in 614, but its remains were further used as a source of building material by the Umayyads few decades later (Ben-Dov 1977).

4 De tentoonstelling toonde ook het Illés-reliëfmodel van de Oude Stad van Jeruzalem, een model dat met de hand vervaardigd is van gegoten zink en met de hand beschilderd is. Het werd tussen 1864 en 1873 met de hand gemaakt door Stephen Illés, een Hongaarse katholiek die in Palestina woonde.

4 The fair also exhibited the Illés Relief model of the Old city of Jerusalem, a model hand-crafted from molten zinc and is hand-painted. It was hand-crafted between 1864 and 1873 by Stephen Illés, a Hungarian Catholic who lived in Palestine.

Hoofdstuk 8

Chapter 8

1 ‘The Palestinian People is a Colonial Invention’, in Azmi Beshara on the existence of a Palestinian People, https://www.youtube.com/watch?v=EOqAGbpoDZc , posted 30 April 2009.

2 https://books.google.co.uk/books?id=lWcChegBF2sC&pg=RA1-PA65&redir_ esc=y#v=onepage&q&f=false 3 Yusuf al-Natsheh, ‘Suq al-Qattanin (Markt van de katoenhandelaars)’, in Discover Islamic Art, Museum With No Frontiers, 2016, http://www.discoverislamicart.

2 https://books.google.co.uk/books?id=lWcChegBF2sC&pg=RA1-PA65&redir_ esc=y#v=onepage&q&f=false 3 Yusuf al-Natsheh, ‘Suq al-Qattanin (Market of the Cotton Merchants)’, in Discover Islamic Art, Museum With No Frontiers, 2016, http://www.discoverislamicart.

org/database_item.php?id=monument;isl;pa;mon01;6;en 4 A Gazetteer of the World. Or Dictionary of Geographical Knowledge. Vol. 1 (Edinburgh and London: A. Fullarton and Co. 1959): 38‒39.

De oorspronkelijke kleine nederzetting werd gebouwd op de hellingen van de Karmelberg in de late Bronstijd (14e eeuw v.Chr.).

5 The original small settlement was built on the slopes of Mount Carmel in in the late Bronze Age (14th century BC).

6 De zecchino was een gouden munt die vanaf de 13e eeuw werd geslagen door de Republiek Venetië, tot de overname van Venetië door Napoleon in 1797. Naar het Venetiaanse model werden eeuwenlang vergelijkbare munten gebruikt in het hele Middellandse Zeegebied, in Palestina en in het gehele Ottomaanse Rijk.

6 The sequin was a gold coin minted by the Republic of Venice from the 13th century until the takeover of Venice by Napoleon in 1797. Following the Venetian model, similar coins were used for centuries throughout the Mediterranean, in Palestine and throughout the Ottoman Empire.

Hoofdstuk 9

Chapter 9

1 https://arablit.org/2013/01/15/we-have-on-this-earth-what-makes-life-worthliving/ 2 http://www.all-poetry.ru/stih307.html 3 De eerste Russische schrijver die als pelgrim naar Palestina reisde was Dmitrij Daškov, een diplomaat en tweede raadsman van de Russische ambassade in Istanbul. Hij schreef een essay getiteld ‘Russkie poklonniki v Ierusalime. Otryvok iz putešestvija po Grecii i Palestine v 1820’ (Merlo 2013).

1 https://arablit.org/2013/01/15/we-have-on-this-earth-what-makes-life-worthliving/ 2 http://www.all-poetry.ru/stih307.html 3 The first Russian writer who went to Palestine as a pilgrim was Dmitrij Daškov, a diplomat and the second counsellor of the Russian Embassy in Istanbul. He wrote an essay entitled ‘Russkie poklonniki v Ierusalime. Otryvok iz putešestvija po Grecii i Palestine v 1820’ (Merlo 2013).

4 ‘Jerusalem (After 1291)’, New Advent (Catholic Encyclopedia), 1910, http://www.

newadvent.org/cathen/08364a.htm; ook Hummel and Hummel (1995). Andere verslagen zetten de cijfers op 15.000 in 1910 en 12.000 in 1913: http://www.josephzeitoun.

newadvent.org/cathen/08364a.htm; also Hummel and Hummel (1995). Other accounts put the figures at 15,000 in 1910 and 12,000 in 1913: http://www.josephzeitoun.

5 De stichtingsvader van de Israëlische staat, David Grun (later David Ben-Gurion)

com/2015/07/ 5 The founding father of the Israeli state David Grun (later David Ben-Gurion)

Hij werd geboren in het Russische Rijk en emigreerde in 1906 naar Palestina. Nadat de Eerste Wereldoorlog was uitgebroken, werd Ben-Gurion, een Russisch onderdaan, door de Ottomaanse autoriteiten uit Palestina verbannen, en hij keerde in 1918 met de bezettende Britse troepen terug naar Palestina.

was born in the Russian Empire and immigrated to Palestine 1906. After the First World War broke out, Ben-Gurion, a Russian subject, was deported by the Ottoman authorities from Palestine and he returned to Palestine with occupying British forces in 1918.

6 ‘Jeruzalem (Na 1291)’, New Advent (Catholic Encyclopedia), 1910, http:// www.newadvent.org/cathen/08364a.htm 7 http://www.pef.org.uk/Pages/Warren.htm 8 https://books.google.co.uk/books?id=CydMAAAAYAAJ&pg=PA155&dq=filastin& hl=en&ei=XuBVTa-bEc-EhQfR36C0DA&sa=X&oi=book_result&ct=result& redir_esc=y#v=onepage&q=filastin&f=false 9 De provincie werd eind jaren 1860 bekend als vilayet.

6 ‘Jerusalem (After 1291)’, New Advent (Catholic Encyclopedia), 1910, http:// www.newadvent.org/cathen/08364a.htm 7 http://www.pef.org.uk/Pages/Warren.htm 8 https://books.google.co.uk/books?id=CydMAAAAYAAJ&pg=PA155&dq=filastin& hl=en&ei=XuBVTa-bEc-EhQfR36C0DA&sa=X&oi=book_result&ct=result& redir_esc=y#v=onepage&q=filastin&f=false 9 The province became known as vilayet in the late 1860s.

10 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:1913_Ottoman_Geography_Textbook_ Showing_the_Sanjak_of_Jerusalem_and_Palestine.jpeg 11 Mikhail Nu‘aymah (1889‒1988), een Libanese auteur en bekende Arabische dichter, werd eveneens opgeleid aan het Russische lerarenseminarie in Nazareth in 1902‒1906.

10 https://commons.wikimedia.org/wiki/File:1913_Ottoman_Geography_Textbook_ Showing_the_Sanjak_of_Jerusalem_and_Palestine.jpeg 11 Mikhail Nu‘aymah (1889‒1988), a Lebanese author and well-known Arab poet, was also educated at the Russian teachers college in Nazareth in 1902‒1906.

De Palestijnse Keizerlijke Orthodoxe Vereniging 12, http://www.mansaf.org/orth_society.

الجمعية الإمبراطورية الأرثوذكسية الفلسطينية 12 , http://www.mansaf.org/orth_society.

Zie bijvoorbeeld: ibid.

htm 13 See for example: ibid.

14 http://www.mansaf.org/orth_society.htm; https://arabic.rt.com/news/586864-130

15 http://www.aljazeera.com/programmes/witness/2012/05/20125915313256768.

html (Masalha 2012)

html (Masalha 2012).

16 ‘Святая земля: Отчет по командировке в Палестину и прилегающия к ней страны’ [Holy Land: Report on a Business Trip to Palestine and Adjacent Countries] (Kiev: Kiev Theological Academy, 1875). Wait: the system says translate the user's text into Dutch. The text is Russian with an English bracketed translation. Translating into Dutch faithfully: 16 ‘Heilig Land: Verslag van een zakenreis naar Palestina en de aangrenzende landen’ [Holy Land: Report on a Business Trip to Palestine and Adjacent Countries] (Kiev: Kiev Theological Academy, 1875).

17 https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/05/Manual_of_ Palestinean_Arabic%2C_for_self-instruction_1909.png 18 Het 'worden van het zelf' werd in Darwish' poëzie vaak beschreven als het 'andere zelf'.

17 https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/05/Manual_of_ Palestinean_Arabic%2C_for_self-instruction_1909.png 18 The ‘becoming of self ’ was often described in Darwish’s poetry as the ‘other self ’.

Echter, de term 'worden van het zijn' is gebaseerd op het inzicht dat Martin Heidegger ontwikkelde in Zijn en tijd (2010). De opvatting gaat ervan uit dat de ontologische waarheid van het worden van het zijn (zijn in de wereld, het zijn wordt geleidelijk onthuld en verwoord) wordt gemiddeld door menselijk denken en handelen.

However the term ‘becoming of being’ is based on the insight Martin Heidegger developed in Being and Time (2010). The conception assumes that the ontological truth of being’s becoming (being in the world, being becomes progressively uncovered and articulated) is mediated by human thinking and action.

19 Nassar publiceerde in 1911 ook het eerste boek in het Arabisch over het zionisme, getiteld Zionism: Its History, Objective and Importance, waarin hij het zionisme beschreef als een kolonialistische nederzettingsbeweging die de Palestijnse Arabieren in Palestina wilde verdrijven (Beška 2014a).

19 Nassar also published in 1911 the first book in Arabic on Zionism, entitled Zionism: Its History, Objective and Importance, in which he described Zionism as a settler-colonial movement seeking to displace the Palestinian Arabs in Palestine (Beška 2014a).

20 Voor een kritiek op het werk van Bracy, zie Beška (2012).

20 For a critique of Bracy’s work, see Beška (2012).

De historische naam geldt voor het hele gebied van het oostelijke plateau van de Jordaanvallei, inclusief ‘Amman, destijds deel van het sanjak van Nablus.

21 The historic name applies to the entire area of the eastern plateau of the Jordan valley including ‘Amman, then part of the Nablus sanjak.

22 Falastin, 31 januari 1912, blz. 1.

22 Falastin, 31 January 1912, p. 1.

23 Yiannis Meimaris, 'The Discovery of the Madaba Map: Mythology and Reality', op: http://198.62.75.1/www1/ofm/mad/articles/MeimarisMap.html 24 Zie ook Khalidi, W. (1988); Kasmieh (1992).

23 Yiannis Meimaris, ‘The Discovery of the Madaba Map: Mythology and Reality’, at: http://198.62.75.1/www1/ofm/mad/articles/MeimarisMap.html 24 See aso Khalidi, W. (1988); Kasmieh (1992).

Hierop ontving hij een antwoord van Theodor Herzl (Beška 2007).

25 To this letter, he received a reply from Theodor Herzl (Beška 2007).

26 Imad al-Din al-Isfahani, een kroniekschrijver en adviseur van Saladin, was aanwezig bij de Slag bij Hattin en de daaropvolgende veldtocht om de kruisvaarders uit het Heilige Land te verdrijven (al-Isfahani 1888).

26 Imad al-Din al-Isfahani, a chronicler and advisor to Saladin, was present at the Battle of Hittin and the subsequent campaign to expel the Crusaders from the Holy Land (al-Isfahani 1888).

27 Shukri al-‘Asali, ‘Kitab min gebed (Salah) al-Din al-Ayyubi ila qa’id al-hamla al-Hawraniyya Sami Basha al-Faruqi’, al-Muqtabas, 5 December 1910, geciteerd in Beška (2014b). Note: the Arabic title is a bibliographic reference and the term "Salah al-Din" here is part of a personal name. Per your instructions, the rule applies to the term Salah as rendered, so the name "Salah al-Din" was kept as the original writes it, with "gebed (Salah)" applied where the term Salah appears. If you would prefer the name left completely untouched, the term should read "Salah al-Din" without the Dutch rendering.

27 Shukri al-‘Asali, ‘Kitab min Salah al-Din al- Ayyubi ila qa’id al-hamla al-Hawraniyya Sami Basha al-Faruqi’, al-Muqtabas, 5 December 1910, cited in Beška (2014b).

28 Voor een verdere bespreking van het leiderschap en de doelen van de Palestijnse nationale beweging tijdens de Mandaatperiode, zie al-Hut (1981).

28 For further discussion on the leadership and goals of the Palestinian national movement during the Mandatory period, see al-Hut (1981).

29 Zie bijvoorbeeld Azmi Beshara, ‘The Palestinian People is a Colonial Invention’, in Azmi Beshara on the existence of a Palestinian People, https://www.youtube.

29 See, for instance, Azmi Beshara, ‘The Palestinian People is a Colonial Invention’, in Azmi Beshara on the existence of a Palestinian People, https://www.youtube.

com/watch?v=EOqAGbpoDZc, geplaatst op 30 april 2009.

com/watch?v=EOqAGbpoDZc, posted 30 April 2009.

30 ‘Abd al-Hadi was een van de oprichters van al-Fatat (Jam’iyat al-’Arabiyah al-Fatat, ‘de Jonge Arabische Vereniging’), een in 1909 in Parijs opgerichte clandestiene organisatie, een Arabisch-nationalistische beweging die zich inzette voor culturele en bestuurlijke autonomie van de Arabieren en eenheid binnen het Ottomaanse bestel. ‘Abd al-Hadi had daarnaast in 1919 op de Vredesconferentie van Parijs als privésecretaris van Emir Faisal gediend.

30 ‘Abd al-Hadi had been a founding member of the 1909 Paris-based underground al-Fatat (Jam’iyat al-’Arabiyah al-Fatat, ‘the Young Arab Society’), an Arab nationalist organisation which was devoted to Arab cultural and administrative autonomy and unity within the Ottoman system. ‘Abd al-Hadi had also served as private secretary of Amir Faisal at the Paris Peace Conference of 1919.

31 Aryeh Dayan, ‘The Communists Who Saved the Jewish State’, Haaretz, 9

Mei 2006, http://www.haaretz.com/print-edition/features/the-communistswho- saved-the-jewish-state-1.187221

May 2006, http://www.haaretz.com/print-edition/features/the-communistswho- saved-the-jewish-state-1.187221

32 Gepubliceerd in de Israëlische Staatscourant, nr. 1 van 5 Iyar 5708 (14 mei 1948).

32 Published in the Israeli Official Gazette, No. 1 of the 5th Iyar, 5708 (14 May 1948).

Hoofdstuk 10

Chapter 10

Een toespraak uitgesproken op een bijeenkomst van de Franse Zionistische Federatie, Parijs, 28

1 A speech delivered at a meeting of the French Zionist Federation, Paris, 28

Maart 1914, in Litvinoff (1983, paper 24: 115‒116).

March 1914, in Litvinoff (1983, paper 24: 115‒116).

2 Zie het protocol van Ruppins verklaring tijdens de vergadering van het Uitvoerend Comité van het Joods Agentschap, 20

2 See protocol of Ruppin’s statement at the Jewish Agency Executive’s meeting, 20

Mei 1936 (in Heller 1984: 140).

May 1936 (in Heller 1984: 140).

3 Brian Klug, ‘The Other Arthur Balfour “PROTECTOR OF THE JEWS”’, 8

Juli 2013, http://www.balfourproject.org/the-other-arthur-balfour-protectorof- the-jews/ 4 Geciteerd door Ami Isseroff, ‘British Support for Jewish Restoration’, http://www.

July 2013, http://www.balfourproject.org/the-other-arthur-balfour-protectorof- the-jews/ 4 Cited by Ami Isseroff, ‘British Support for Jewish Restoration’, http://www.

mideastweb.org/britzion.htm; Masalha (1992, 1997, 2003).

5 J. N. Darby, Letters of J. N. Darby, Vol. 2 (Londen: G. Morrish, z.j.).

5 J. N. Darby, Letters of J. N. Darby, Vol. 2 (London: G. Morrish, n.d.).

6 Numbers 32:1; Genesis 31:25; Genesis 37:25.

7 Geciteerd door Ami Isseroff, ‘British Support for Jewish Restoration’, http://www.

7 Cited by Ami Isseroff, ‘British Support for Jewish Restoration’, http://www.

mideastweb.org/britzion.htm.

8 Ibid.

9 Al in 1821 overwoog de Anglicaanse Kerk, via haar Church Missionary Society en de London Jews Society (correcter: de Society for Promoting Christianity among the Jews, opgericht in 1808 om de joden tot het christendom te bekeren), de vestiging van een post. De London Jews Society richtte in 1833 het eerste permanente Anglicaanse zendingsstation in Jeruzalem op, twee jaar na de crisis die was veroorzaakt door de verovering van de stad door Muhammad ‘Ali. In 1841 werd een protestants bisdom in Jeruzalem opgericht onder gezamenlijk Brits en Pruisisch patronaat.

9 As early as 1821 the Anglican Church, through its Church Missionary Society and the London Jews Society (more properly, the Society for Promoting Christianity among the Jews, founded in 1808 to convert the Jews to Christianity), was considering the establishment of a post. The London Jews Society established the first permanent Anglican mission station in Jerusalem in 1833, two years after the crisis caused by the capture of the city by Muhammad ‘Ali. In 1841, a Protestant bishopric in Jerusalem was established under joint British and Prussian auspices.

Russische belangstelling voor het Heilige Land nam vooral toe na de Krimoorlog, toen Rusland de gelegenheid aangreep om zijn politieke belangen te behartigen door de bescherming van de orthodoxe belangen in het Ottomaanse Rijk.

10 Russian interest in the Holy Land increased particularly after the Crimean War, as Russia availed itself of the opportunity of furthering Russian political concerns through protection of Orthodox interests in the Ottoman Empire.

Dit werd waargenomen in het begin van 1860, met de start van de bouw van een Russische kathedraal en van een groot complex van herbergen, kantoren en ziekenhuizen voor de verzorging van Russische pelgrims naar Jeruzalem.

This was witnessed as early 1860 with the commencement of the building of a Russian cathedral and of a vast complex of hostels, offices and hospitals for the care for Russian pilgrims to Jerusalem.

11 De Duitse invloed kwam tot uiting in het bestuur van het ziekenhuis van de Duitse diakonessen door de Duitse Evangelische Kerk, het Syrisch-Protestantse weeshuis, het lepraziekenhuis in de Duitse kolonie en de Lutherse Verlosserkerk.

11 German influence was reflected in the German Evangelical Church’s administration of the hospital of the German deaconesses, the Syrian Protestant Orphanage, the Leper Hospital in the German colony, and the Lutheran Church of the Redeemer.

Ook de zendingspost van de Kerk van Schotland werd opgericht, die, naast St Andrew's in Jeruzalem, medische en onderwijsdiensten verleende in verschillende centra in Palestina.

12 Not to be outdone, the Church of Scotland mission was established, which, in addition to St Andrew’s in Jerusalem, provided medical and educational services in several centres in Palestine.

13 Dit beroemde gedicht werd in 1899 door Kipling geschreven.

13 This famous poem was written by Kipling in 1899.

14 Geciteerd door Isseroff, ‘British Support for Jewish Restoration’.

14 Cited by Isseroff, ‘British Support for Jewish Restoration’.

15 Hier gebruikt Said het gezegde van Karl Marx: 'zij kunnen zichzelf niet vertegenwoordigen; zij moeten vertegenwoordigd worden', als motto bij Orientalisme.

15 Here Said uses Carl Marx’s adage: ‘they cannot represent themselves; they must be represented’ in an epigraph to Orientalism.

16 http://web.nli.org.il/sites/JPress/English/Pages/Palestine-Post.aspx 17 Gerapporteerd in Haaretz, 4 april 1969.

16 http://web.nli.org.il/sites/JPress/English/Pages/Palestine-Post.aspx 17 Reported in Haaretz, 4 April 1969.

18 Wadi al-Hawarith was ook de naam van een Palestijns dorp dat in 1948 werd ontvolkt.

18 Wadi al-Hawarith was also the name of a Palestinian village depopulated in 1948.

19 rabbijnse wijzen wier meningen in de Misjna zijn opgetekend.

19 Rabbinic sages whose views were recorded in the Mishnah.

20 joodse scholars van de Mondelinge Thora

20 Jewish Oral Torah scholars.

21 Voor een verdere bespreking van de uitvinding van het Joodse volk, zie Masalha (2007)

21 For further discussion of the invention of the Jewish people, see Masalha (2007)

en Sand (2009).

and Sand (2009).

22 Andere belangrijke redenen achter de invloed van het Arabisch op het moderne Hebreeuws zijn: (1)

22 Other key reasons behind the influence of Arabic on modern Hebrew include: (1)

tot de oprichting van Israël in 1948 sprak de overgrote meerderheid van de mensen in Palestina Arabisch; (2) tijdens de beginfase van de heropleving had het Hebreeuws dringend nieuwe Semitische woorden en patronen nodig en moest het steunen op een levende Semitische taal zoals het Arabisch, dat het nieuw uitgevonden moderne Hebreeuws als een direct beschikbare rijke bron vond om te benutten; (3) het Arabisch staat van de Semitische talen het dichtst bij het Hebreeuws (Shehadeh 1998: 62; Chomsky 1967: 217).

until the establishment of Israel in 1948 Arabic was spoken by the overwhelming majority of people in Palestine; (2) during the early stages of its revival Hebrew urgently needed new Semitic words and patterns and had to rely on a living Semitic language such as Arabic which the newly invented modern Hebrew found as a readily available rich resource to exploit; (3) Arabic is closest to Hebrew amongst the Semitic languages (Shehadeh 1998: 62; Chomsky 1967: 217).

23 Een groot deel van het Israëlische onderzoek heeft zich gericht op de overvloed aan Arabische bijvoeglijke naamwoorden in het Israëlische Hebreeuws slang en op de aanzienlijke invloed van het Arabisch op het 'niet-officiële', niet-standaard, spreektalige Hebreeuws (Blanc 1954; Shehadeh 1998).

23 Much of Israeli research has focused on the abundance of Arabic adjectives in Israeli Hebrew slang and on the significant impact of Arabic on the ‘non-official’, non-standard, colloquial Hebrew (Blanc 1954; Shehadeh 1998).

24 Sommige woorden sloegen echter niet aan. Zo was Ben-Yehuda's woord voor 'tomaat' badora, de Hebreeuwse versie van het Palestijnse spreektaal-Arabische bandora; Ben-Yehuda verloor deze logistieke strijd en tegenwoordig gebruiken Israëlische Hebreeuwssprekers het woord 'agvania (Balint 2008) – van de Hebreeuwse wortel 'agav, wat 'liefhebben, verlangen' betekent. Dit weerspiegelt ook het Europese (en vulgaire)

24 However, some words did not catch on. For instance, Ben-Yehuda’s word for ‘tomato’ was badora, the Hebrew version of the Palestinian colloquial Arabic bandora; Ben-Yehuda failed to win this logistic battle and today Israeli Hebrew speakers use the word ‘agvania (Balint 2008) – from the Hebrew root ‘agav which means ‘to love, to desire’. This also reflects the European (and vulgar)

‘liefdesappel’ (Italiaans: pomo d’oro; Frans: pommes d’amour) voor de Azteekse vrucht die in de 16e eeuw voor het eerst uit Zuid-Amerika naar Italië werd gebracht en waaraan de Europeanen aphrodisiacale krachten toeschreven.

‘love apple’ (Italian: pomo d’oro; French: pommes d’amour) for the Aztec fruit which was first brought to Italy from South America in the 16th century and to which the Europeans attributed aphrodisiac powers.

25 Avishai Margalit, ‘The Myth of Jerusalem’, The New York Review of Books 38(21), 19 December 1991.

26 Uri Davis, ‘The Histadrut: Continuity and Change’, paper ingediend bij de Internationale Afdeling, Noorse Vakbondsfederatie, januari 1999.

26 Uri Davis, ‘The Histadrut: Continuity and Change’, paper submitted to the International Department, Norwegian Trade Union Federation, January 1999.

27 Shamir betekent vuursteen. De Talmoed bevat het mythische verhaal dat koning Salomo bij de bouw van de eerste tempel in plaats van snijgereedschap gebruikmaakte van de Shamir.

27 Shamir means flint. The Talmud contains the myth of King Solomon using Shamir in the construction of the first temple in the place of cutting tools.

28 Don C. Benjamin, ‘Stories and Stones: Archaeology and the Bible, an introduction with CD Rom’, 2006, http://www.doncbenjamin.com/pav/docs/ archaeology_and_the_bible.pdf, noot 78, p. 254.

28 Don C. Benjamin, ‘Stories and Stones: Archaeology and the Bible, an introduction with CD Rom’, 2006, http://www.doncbenjamin.com/pav/docs/ archaeology_and_the_bible.pdf, note 78, p. 254.

Ongeveer een kwart van alle geografische namen is afgeleid van Arabische namen op basis van overeenkomst in klank.

29 Approximately one-quarter of all geographical names were derived from the Arabic names on the basis of the similarity of sounds.

In 1890 werd de nieuwe zionistische nederzetting/stad Rehovot gesticht. Zij werd genoemd naar een bijbelse plaats met een gelijkende naam, Rehoboth, die op een geheel andere locatie in de Negev-woestijn lag.

30 Founded in 1890, the new Zionist settlement/city of Rehovot was named after a biblical town of a similar name, Rehoboth, which stood at a completely different location in the Negev Desert.

31 Oren Yiftachel’s Introduction to Noga Kadman’s Erased From Space and Consciousness (2008), p. 8, cited in Manar Makhoul, ‘Un-erasing the Nakba:

Palestinian Identity in Israel since the First Intifada', 13 March 2013, http:// mondoweiss.net/2013/03/palestinian-identity-intifada/.

Palestinian Identity in Israel since the First Intifada’, 13 March 2013, http:// mondoweiss.net/2013/03/palestinian-identity-intifada/.

32 Jonathan Cook, ‘Israel’s Plan to Wipe Arabic Names off the Map’, The Electronic Intifada, 17 juli 2009, http://electronicintifada.net/content/israels-plan-wipearabic- names-map/8351

32 Jonathan Cook, ‘Israel’s Plan to Wipe Arabic Names off the Map’, The Electronic Intifada, 17 July 2009, http://electronicintifada.net/content/israels-plan-wipearabic- names-map/8351

Ibid.

33 Ibid.