Ongeveer een eeuw na Herodotus spreekt de beroemde Griekse wetenschapper, filosoof en historicus Aristoteles (Aristotélēs, 384–322 v.Chr.) over ‘Palestina’ en vermeldt hij de term ‘Kanaän’ niet – vooral omdat ‘Palestina’ verwees naar een echte historische regio, terwijl de term ‘Kanaän’ waarschijnlijk werd afgeleid van een later opgebouwd religieus-ideologisch verhaal uit het Oude Testament, waarmee Aristoteles op dat moment onmogelijk bekend kon zijn. Het werk van Aristoteles vormt de grondslag van de oude, middeleeuwse en moderne empirische wetenschappen en de filosofie. Zijn werk vormde het eerste uitgebreide systeem van de westerse filosofie. Volgens de Encyclopaedia Britannica was ‘Aristoteles de eerste echte wetenschapper in de geschiedenis ... [en] is elke wetenschapper hem een schuld verschuldigd’.2

Approximately a century after Herodotus, the celebrated Greek scientist, philosopher and historian Aristotle (Aristotélēs, 384–322 BC) talks about ‘Palestine’ and does not mention the term ‘Cana’an’ – primarily because ‘Palestine’ applied to a real historical region, while the term ‘Cana’an’ was probably derived from a subsequently constructed religio-ideological narrative of the Old Testament with which at the time Aristotle could not have been familiar. The work of Aristotle is foundational for ancient, medieval and modern empirical sciences and philosophy. His work constituted the first comprehensive system of Western philosophy. According to the Encyclopaedia Britannica, ‘Aristotle was the first genuine scientist in history ... [and] every scientist is in his debt’.2

In zijn beroemde werk Meteorologica (Grieks: Μετεωρολογικά, 340 v.Chr.) beschrijft Aristoteles de bijzondere eigenschappen van het water van de Dode Zee:

In his famous work, Meteorology (Greek: Μετεωρολογικά (340 BC), Aristotle describes the special qualities of the Dead Sea water:

Nogmaals: als het waar is wat men verhaalt, dat er in Palestina een meer is zodat, als men een mens of dier vastbindt en erin gooit, het blijft drijven en niet zinkt, dan zou dit bevestigen wat wij gezegd hebben. Men zegt dat dit meer zo bitter en zout is dat er geen vissen in leven, en dat als men kleren erin doopt en ze schudt, ze schoon worden.

Again if, as is fabled, there is a lake in Palestine, such that if you bind a man or beast and throw it in it floats and does not sink, this would bear out what we have said. They say that this lake is so bitter and salt that no fish live in it and that if you soak clothes in it and shake them it cleans them.

Dit wordt door geleerden breed en logisch opgevat als een verwijzing naar de Dode Zee (Jacobson 1999: 66‒67)

This is widely and logically understood by scholars to be a reference to the Dead Sea (Jacobson 1999: 66‒67)

Aristotelische terminologie en gedachtegoed hebben het Arabisch-islamitische, Arabisch-joodse en christelijke filosofische denken gedurende de hele Middeleeuwen diepgaand beïnvloed. De Aristotelische terminologie en benamingen waren bekend onder middeleeuwse Moslim-intellectuelen en wetenschappers, en hij werd door moslimgeleerden algemeen vereerd als ‘De Eerste Leraar’. Gedurende de Middeleeuwen raakten moslimvertalers, -geleerden en -wetenschappers nauw vertrouwd met klassieke Griekse bronnen, waaronder bronnen op het gebied van geschiedenis, wetenschap, filosofie en geografie. Een Arabische samenvatting van Aristoteles’ Meteorologie, genaamd al-ʿAthar al-ʿUlwiyyah, werd rond 800 n.Chr. vervaardigd door de Arabisch-christelijke geleerde Yahya ibn al-Bitriq en werd in de daaropvolgende eeuwen veelvuldig verspreid onder moslimgeleerden.

Aristotelian terminology and thought profoundly influenced Arab- Islamic, Arab-Jewish and Christian philosophical thought throughout the Middle Ages. Aristotelian terminology and naming were well known among medieval Muslim intellectuals and scientists and he was widely revered by Muslim scholars as ‘The First Teacher’. Throughout the Middle Ages Muslim translators, scholars and scientists became closely acquainted with classical Greek sources, including sources in history, sciences, philosophy and geography. An Arabic compendium of Aristotle’s Meteorology, called al-ʿAthar al-ʿUlwiyyah was produced c. 800 CE by the Arab Christian scholar Yahya ibn al-Bitriq and was widely circulated among Muslim scholars over the following centuries.