Palestina als 'doorvoerland' van noord naar zuid en van west naar oost is een andere opvallende kenmerk. Het grote belang van het land als knooppunt van handel, industrie, technologie en monetarisme, evenals landbouwinnovatie, en het belang van de beroemde Via Maris (de 'Weg van de Zee'), ook bekend als de Weg van de Filistijnen, kan nauwelijks overschat worden. Historisch gezien maakte Palestina volledig gebruik van zijn geopolitieke positie als 'doorvoerland' ten dienste van de internationale handel en als verbinding tussen drie verschillende continenten. Zowel de Filistijnen als de Feniciërs beheersten een groot deel van de Levantijnse kust van Filistea en Fenicië (het huidige Libanon), en de Weg van de Filistijnen, of Via Maris, werd in Exodus beschreven als de 'weg naar het land der Filistijnen' (Oude Testament: 'derech Eretz Plishtim': 13:17).

Palestine as a ‘transit country’ from North to South and from West to East is another striking feature. The great importance of the country as a juncture of trade, industry, technology and monetarism, as well as agricultural innovation, and the importance of the famous Via Maris (the ‘Way of the Sea’), also known as Way of the Philistines, can hardly be overstated. Historically Palestine fully exploited its geo-political position as a ‘transit country’ serving international trade and linking three different continents. Both the Philistines and Phoenicians controlled much of the Levantine coast of Philistia and Phoenicia (modern Lebanon) and the Way of the Philistines, or Via Maris, was described in Exodus as the ‘way of the Land of the Philistines’ (Old Testament: ‘derech Eretz Plishtim’: 13:17).

Veel van het bewijsmateriaal over deze route is afkomstig uit Egyptische en Assyrische bronnen. Het gedeelte dat Egypte met Palestina verbond via Gaza werd in Egyptische bronnen beschreven als de ‘Weg van Horus’. Het was een belangrijke internationale handels- en verkeersroute die langs de kust van het land liep en dateerde uit het vroege Bronstijdperk. Het was de belangrijkste historische route van Egypte naar de Levant en verbond Egypte door alle historische perioden heen met Palestina en de Vruchtbare Halvemaan. Langs deze route ontstonden de meeste belangrijke steden van het land, waaronder Gaza (het oude administratieve hoofdstad van Egypte voor Palestina), Asdod (Isdud), Askelon (‘Asqalan), Jaffa (Joppa), Tantur (Tantura) en later Caesarea-Palaestina.

Much of the evidence concerning this route comes from Egyptian and Assyrian sources. The section connecting cementing Egypt with Palestine via Gaza was described in Egyptian sources as the ‘Way of Horus’. It was an important international trade and traffic route running through the country’s coastline dating from the early Bronze Age. It was the most important historic route from Egypt to the Levant, and linked Egypt with Palestine and the Fertile Crescent throughout all historical periods; along its route most of the important cities in the country sprang up, including Gaza (ancient Egypt’s administrative capital of Palestine), Ashdod (Isdud), Ascalon (‘Asqalan), Joppa (Jaffa), Tantur (Tantura) and later Caesarea-Palaestina.