Omdat hij meende dat het Arabisch en het Aramees het oorspronkelijke karakter van de proto-Semitische taal hadden bewaard, gaf Ben-Yehuda de voorkeur aan een sterke leuning op het Arabisch en het Aramees bij de vorming van het moderne Hebreeuws in Palestina, hoewel het moderne Hebreeuws in werkelijkheid een nieuwe Semitisch-Europese hybride taal werd die veel woorden leende uit het Jiddisch, Arabisch, Aramees, Ladino, Latijn, Grieks, Pools, Russisch, Engels en andere Europese talen. De patronen die Ben-Yehuda volgde, namelijk lenen van en modelleren naar het Arabisch, bouwden echter voort op eerdere uitgebreide Hebreeuwse leningen en morfologische modellering naar het Arabisch, die plaatsvonden tijdens de gouden eeuw van de Arabisch-islamitische beschaving. Hoewel de invloed van het Arabisch op het moderne Hebreeuws niet volledig aan Ben-Yehuda of zijn Hebreeuwse Taalcommissie kan worden toegeschreven,22 werden veel van de nieuwe woorden die Ben-Yehuda onder invloed van het Arabisch bedacht, onderdeel van de standaard Hebreeuwse taal van vandaag.23 Voorbeelden van Hebreeuwse woorden die Ben-Yehuda op basis van Arabische woorden bedacht, waren qattar (‘locomotief’), dat hij leende van het Arabische qitar; taarikh (‘datum’), van het Arabische taarikh (‘geschiedenis’, ‘dateren’); en adiv (‘beleefd’), dat komt van het Arabische adib (‘beschaafd’).24 Morfologische patronen naar het voorbeeld van het Arabisch zijn te vinden in de moderne Hebreeuwse groet boqer tov (‘goedemorgen’) en het refrein ervan boqer or (‘ochtend van licht’), gemodelleerd naar het Arabische sabah al-khair (‘goedemorgen’) en sabaḥ an-nur (‘ochtend van licht’) (Shehadeh 1998: 60).

Believing that Arabic and Aramaic have preserved the ancient character of proto-Semitic language, Ben-Yehuda favoured a strong reliance upon Arabic and Aramaic in the creation of modern Hebrew in Palestine, although in reality modern Hebrew became a new Semito-European hybrid language borrowing many words from Yiddish, Arabic, Aramaic, Ladino, Latin, Greek, Polish, Russian, English and other European languages. However, the patterns pursued by Ben-Yehuda, of borrowing from and modelling on Arabic, built upon previous extensive Hebrew borrowings and morphological modelling on Arabic that took place during the golden age of Arab Islamic civilisation. Although the influence of Arabic on modern Hebrew cannot be attributed entirely to Ben-Yehuda or his Hebrew Language Committee,22 many of the new words coined by Ben-Yehuda under the influence of Arabic became part of the standard Hebrew language of today.23 Examples of the Hebrew words coined by Ben- Yehuda on the basis of Arabic words included qattar (‘locomotive’), which he borrowed from the Arabic qitar; taarikh (‘date’), from the Arabic taarikh (‘history’, ‘dating’); and adiv (‘polite’), which comes from the Arabic adib (‘cultured’).24 Morphological patterns modelled on Arabic are found in the modern Hebrew greeting boqer tov (‘good morning’) and its refrain boqer or (‘morning of light’), modelled after the Arabic sabah al-khair (‘good morning’) and sabaḥ an-nur (‘morning of light’) (Shehadeh 1998: 60).