Stedelijke ontwikkeling en de bouw van burgerlijke gebouwen en kerken in Palestina bereikten een hoogtepunt tijdens het bewind van Justinianus (527 tot 565 n.Chr.).

Urban development and the construction of civil buildings and churches in Palestine reached a zenith in the reign of Justinian (527 to 565 AD)

(Burns en Eadie 2001; Walmsley 1996) en de Mozaïekkaart van Madaba is een van de sterkste symbolen van dit stedelijke Palestina tijdens dit spectaculaire tijdperk van de Late Oudheid. Het werd in 1884 ontdekt, tijdens de bouw van een nieuwe Grieks-orthodoxe kerk in Madaba (het huidige Jordanië), op de plaats van haar Byzantijnse voorganger, de Sint-Joriskerk. De kaart is het bekendste en een van de oudste bewaarde materiële bewijzen voor het officiële gebruik van de naam Palaestina in de Late Oudheid. Sindsdien zijn in Madaba meer kerken met vloermozaïeken ontdekt die lijken op die in het Heilig Graf in Jeruzalem. De stad bezit een van de grootste concentraties mozaïeken uit de Byzantijnse en Umayyadische perioden, en deze mozaïeken getuigen ook van de indrukwekkende Palestijnse mozaïekindustrie, oud, middeleeuws en modern (zie hoofdstuk zeven). De kaart toont Palestina, Egypte en de Middellandse Zee, en bevat in het midden een gedetailleerde beschrijving van de heilige stad Aelia Capitolina (Jeruzalem). Als een van de belangrijkste archeologische vondsten in de studie van het Byzantijnse Palestina bevat het overgebleven deel van de kaart de oudste bewaarde originele cartografische voorstelling van het Byzantijnse Palaestina.

(Burns and Eadie 2001; Walmsley 1996) and the Madaba Mosaic Map is one of the most powerful symbols of this urban Palestine during this spectacular era of Late Antiquity. Discovered in 1884, in the course of the construction of a new Greek Orthodox church in Madaba (present-day Jordan) on the site of its Byzantine predecessor, St George’s church, the map is the most famous and among the oldest surviving material evidence for the official use of the name Palaestina in Late Antiquity. Since then more churches with floor mosaics have been discovered in Madaba that are similar to those found in the Holy Sepulchre in Jerusalem. The city contains one of the greatest concentrations of mosaics from the Byzantine and Umayyad periods and these mosaics are also testimony to the spectacular Palestine mosaic industry, ancient, medieval and modern (see chapter seven). Showing Palestine, Egypt and the Mediterranean Sea, and featuring a detailed description of the holy city of Aelia Capitolina (Jerusalem) at its centre, being one of the most significant archaeological discoveries in the study of Byzantine Palestine, the remaining part of the map contains the oldest surviving original cartographical depiction of Byzantine Palaestina.

Dit deel bevat ook details van enkele belangrijke steden van Palaestina Prima, waaronder Aelia Capitolina, Gaza, Ascalon en Eleutheropolis (Beit Jibrin). De kaart, gedateerd op 560‒565 n.Chr., was oorspronkelijk op grote schaal gemaakt (15 bij 6 meter) en maakte deel uit van de mozaïekvloer van de vroegbyzantijnse Sint-Joriskerk in Madaba, 30 kilometer ten zuidwesten van ‘Amman. De mozaïekkaart werd vervaardigd door lokale christelijke kunstenaars en was bedoeld voor christelijke pelgrims, reizigers en theologen. Destijds was Madaba, een deel van de bestuurlijke Byzantijnse provincie Palaestina Prima, de zetel van een christelijke bisschop.