İslam'da "gay olmak" diye bir kavram var mı?

Does Islam have a concept for “being gay”?

İslam geleneğinde, "homoseksüel" kavramına, yani aynı cinsten kişilere istikrarlı ve münhasır bir şekilde cinsel çekim duyup karşı cinse böyle bir çekim hissetmeyen bir kişi düşüncesine denk düşen bir terim yoktur. "Heteroseksüel" için de bir terim yoktur. İslam alimleri, Kavm-i Lut'un fiilini işleyen kişiyi tanımlamak için terimler kullanmışlardır. Ancak bu, Batılıların "homoseksüel" kelimesiyle kastettiği şey değildir. Batı bağlamında "gay" olan bir kişi, kimliği aynı cinse duyduğu çekimle tanımlanan kişidir. Modern Batı anlayışlarına göre, bir insanın önemli ve değişmez bir özelliği "cinsel yönelimi"dir. Tıpkı bir kişinin belli bir ten rengiyle doğup bu sayede belli bir ırka mensup olabileceği yaygın düşünceler gibi, bir kişi belli bir cinsel yönelimle doğup bu sayede "gay", "straight", "bi" vb. bir cinsel kimlik grubuna mensup olabilir.

In the Islamic tradition, there is no analogous term for the concept of “homosexual,” i.e., the notion of a person who experiences stable and exclusive erotic attraction to the same sex while not feeling such attractions towards the opposite sex. There is also no term for “heterosexual.” Islamic scholars have employed terms to describe a person who committed the action of Qawm Lut. However, this is not what Westerners mean when they use the word “homosexual.” In the Western context, a “gay” person is one whose identity is defined by his attraction to the same sex. According to modern Western conceptions, an important and immutable characteristic of a person is his “sexual orientation.” Similar to popular notions of how a person can be born with a certain color of skin and, thus, belong to a certain race, a person can be born with a certain sexual orientation and, thus, belong to a sexual identity group, e.g., “gay,” “straight,” “bi,” etc.

İslam geleneği ise bu anlamda bir cinsel kimlik kavramına sahip değildir. Bir kişinin aynı cinsiyete karşı daha fazla yakınlık ve çekim duyarak doğmuş olması mümkün olabilir (hatta klasik âlimlerin uzun uzadıya tartıştığı “ma’bun” örneğinde olduğu gibi, anal yolla penetre edilme arzusu taşıması bile söz konusu olabilir). Yine de İslami kategoriler açısından bu, o kişiyi öz kimliği bakımından, “kim olduğu” anlamında bir “homoseksüel” ya da “gay” yapmaz. Çünkü bir kişinin kim olduğu – içsel ve dışsal olarak – neyi arzu ettiğine ya da aklına gelen düşüncelere dayanmaz. Kimlikle ilgili İslami cinsel kategoriler, örneğin zânî gibi, yalnızca fiile dayanır, salt arzuya değil. Bir fiil işlenip kişi uygun bir İslam mahkemesinde bu fiilden mahkûm edildiğinde, belirli kişilere bu terimlerle atıfta bulunmak ancak o zaman uygun olur. Ancak bunun “homoseksüel” olmakla hiçbir ilgisi yoktur; “homoseksüel” kelimesi de yalnızca 19. yüzyılda (13. asır hicri) ortaya atılmış modern bir Batı terimidir.

The Islamic tradition, in contrast, has no such conception of a sexual identity. While it may be possible that a person be born with more of an affinity and attraction to the same sex (or even have the desire to be anally penetrated, as in the case of the “ma’bun,” which the classical scholars discussed at length), nonetheless, as far as Islamic categories are concerned, this does not make that person a “homosexual” or “gay” in terms of one’s essential identity, “who one is.” This is because who a person ultimately is – internally and externally – is not based on what that person desires or what thoughts might occur to him. Islamic sexual categories having to do with identity all revolve around action, not mere desire, e.g., zani, etc. Once an act has been committed and a person is convicted for that in a proper Islamic court, then that is the only time it is appropriate to use such terms in referring to specific persons. But this has nothing to do with being a “homosexual,” which itself is only a modern Western term coined in the 19th century CE (13th century AH).