Yakın zamanda BBC'nin İslam ve kadınlar hakkında hazırladığı bir belgeselde, başörtüsü takan genç bir Müslüman kadına başörtüsünün bir baskı biçimi olup olmadığı soruldu.34 Verdiği cevap kesinlikle ürkütücüydü:

In a recent BBC documentary about Islam and women, a young Muslim woman (who wears hijab) was asked whether hijab is a form of oppression.34 Her response was absolutely chilling:

"Birinin bana başörtüsü takmam gerektiğini söylemesi, eğer biri bunu yapmamı söylerse, başörtümü çıkarırım. Beni başörtüsü takmaya zorlarsanız, çıkarırım. Bunu sevgiyle takıyorum, bu benim kimliğim, bu sevdiğim bir şey ve hatta Rabbim bana söylediği için yaptığımı bile söylemem. Rabbimin bana yapmamı söylediği her şeyde bana bir seçim hakkı verir; bunu yapmak istediğim ve sevdiğim için yapıyorum. Bu benim dinimin bir parçası ve ona sahip çıkıyorum." "Korkutucu olan şu ki, birçok genç Müslüman bunun neden bu kadar itiraz edilecek bir şey olduğunu anlamayacak. Böyle bir ifadenin içerdiği küfrü fark etmeyecekler. Bu, insanları bunun farkına bile varmadan derinden etkileyen liberalizmin sinsi aşındırıcı gücüdür. \"Eğer Rab bana bir şey yapmamı söylerse, onu yapmayacağım\" diye nasıl düşünebilirsiniz ki? Peki, bu, aşılanmışsanız mantıklı gelir. Bir şeyi yapmaya zorlanırsanız, bu sizin \"özerkliğinizden\" alır. \"Özgürce seçme\" yeteneğinizden alır. Özgürlüğünüzü ve hürriyetinizi bu şekilde azaltan her şey kötüdür. Seçme yeteneğinizi elinizden almak, kimliğinizi, kim olduğunuzu elinizden almaktır. \"Bundan daha kötü ne olabilir ki?\" diye soruyor, çağın kimlik siyasetiyle, sosyal adalet savaşçılığıyla iç içe geçmiş genç Müslüman; bunu hem Müslümanlar hem de Müslüman olmayanlar yayıyor."

“For someone to tell me I have to wear the hijab, if someone tells me to do that, I’m taking my hijab off. If you’re going to force me to wear the hijab, I’m taking it off. I wear this out of love, this is my identity, this is something that I love and I wouldn’t even say that I do it because my God tells me to do it. Everything that my God tells me to do, He gives me a choice, I’m doing it because [I] want to do it and I love it. It’s part of my religion and I own it.” The scary thing is, many younger Muslims will not understand why this is so objectionable. They will not recognize the kufr implied in a statement like this. This is the subtle corrosive power of liberalism that deeply affects people without them even realizing it. How could you think, “If God tells me to do something, I won’t do it”? Well, it makes sense if you have been indoctrinated. If you are forced to do something, then that takes away from your “autonomy.” It takes away from your ability to “freely choose.” And anything that reduces your freedom and liberty in this way is evil. To take away your ability to choose is to take away from your identity, from who you are. “And what could be worse than that?” asks the young Muslim who is steeped in the social-justice-warrior infused identity politics of the age, promoted by Muslims and non-Muslims alike.

Burada tartışmalı nokta şu:

The sticking point is here:

Ama Allah bize bazı şeyleri emretmiyor ve bazı şeylerden men etmiyor mu? Ve Allah'a teslim olup itaat etmediğimiz takdirde ağır sonuçlar yok mu? Tam da zorlama ve baskı budur! Liberalizmden etkilenen Müslümanlar, bu akıl yürütme yoluyla iki seçenekle karşı karşıya kalıyor. Seçenek 1: Allah kötüdür (ve na'ûzü billah) veya Seçenek 2: Allah kötü değildir, ama Allah bize hiçbir şeyi emretmez ve hiçbir şeyden de men etmez. Her iki seçenek de küfürdür.

But doesn’t God command us to do certain things and prohibit us from other things? And aren’t there steep consequences for not submitting and obeying to God? This is precisely what force and coercion are! It is through this line of reasoning that those Muslims affected by liberalism face two options. Option 1: God is evil (wa na`udhu billah) or, Option 2: God is not evil, but God doesn’t command us or prohibit us in anything either. Both options are kufr.

Bu ikilemden çıkmanın yolu, liberalizmi eleştirmek ve özgürlük, özerklik, zorlama gibi kavramları yapısöküme uğratmaktır.

The way out of this dilemma is to critique liberalism and to deconstruct concepts like freedom, autonomy, coercion, etc.