Müslüman kadınların hicabı, durmadan "tercih" kavramına başvurarak tartışmaları temelsiz ve boştur. Kişi giysilerini hangi anlamda "seçer" ki?

It is baseless and empty for Muslim women to talk about the hijab by endlessly invoking the concept of “choice.” In what sense does anyone “choose” his clothes?

Batı'daki kadınlar, dolaplarındaki giysilerin özgür ve bağımsız bir tercihin ürünü olduğuna saflıkla inanıyor; yine de bu inanca rağmen giyim eşyalarının büyük çoğunluğu "tesadüfen" mevcut modanın dar sınırları içine düşüyor ve Versace, Chanel ile sonu gelmeyen "güzel mi, çirkin mi" listelerinin buyruklarına, en titiz Sufi müridlerini bile kusurlu gösterecek bir ghayretle uyuyorlar.

Western women naively believe their wardrobes to be a function of free and independent choice, yet, despite that belief, the vast majority of garb “coincidentally” falls within the narrow bounds of current fashion and the diktats of Versace, Chanel, and an interminable supply of “hot or not” lists Western women follow with a fervent taqlid that would make the most fastidious Sufi murids seem delinquent.

Eğer toplumdaki kadınların giyimi tamamen bağımsız tercihe bağlı olsaydı, çok farklı tarzlar, vücudun çok farklı bölümlerinin açık ya da kapalı olduğu, giysilerin çok farklı kaynaklardan geldiği bir tablo görürdük. Ama Batı toplumunda böyle bir şey görmüyoruz. Her yönüyle göreceli bir tekdüzelik görüyoruz. Kadınlar (ve tabii erkekler de) birbirine benzer giyinir; ortak çıplaklık anlayışlarına, neyin uygun, neyin moda olduğuna dair ortak kabullere uyarlar. Bu tekdüzeliğin büyük bir kısmı, insanların çoğunun giysilerini aynı perakende mağaza zincirlerinden almasından kaynaklanıyor. Renkler, kesimler ve kumaşlar elbette değişebilir, ama herkesin paylaştığı temel temalar aynıdır. Buna rağmen insanlar giydiklerinin "kendi tercihleri" olduğu izlenimine kapılıyor. Gerçekte bu, bireyciliğin abartılmış bir duygusundan başka bir şey değil. Bir bluz türünü seçmiş olabilirsiniz, ama daha geniş anlamda göğsünüzü örtmeyi seçmediniz. Bölgenizdeki mağazaları seçmediniz. Bu mağazalara yayılan, kitlesel olarak üretilmiş tasarımları seçmediniz, vb., vb.

If the way women in society dress were purely a function of independent choice, we would see widely varying styles, widely varying parts of the body exposed and covered, widely varying sources for those clothes, etc. But we don’t see that in Western society. We see relative uniformity in every way. Women (and men, too, obviously) in society tend to dress alike, abiding by shared notions of nudity, shared notions of what is appropriate, what is fashionable, etc. A big part of the uniformity is that the majority of people get their clothes from the same retail outlet chains. Sure, colors might vary, cuts, and fabrics might vary, but it’s the same basic themes shared by all, yet people are under the impression that what they wear is “by choice.” Really, it’s nothing but an overexaggerated sense of individualism. Sure, you might have chosen the kind of blouse to wear, but, in the larger sense, you didn’t choose to cover your chest. You didn’t choose the retail stores in your area. You didn’t choose the mass distributed designs that were rolled out into those stores, etc., etc.

Ne kadar dar bir çeşitlilik aralığı sunarsanız sunun, insanlar o dar alanın içinde bile özgür iradelerini kullandıklarını düşünürler. Batı toplumunun seçim ve bireysellik takıntısı göz önüne alındığında, bu kaçınılmazdır. Aynı yoga pantolonlarını, çirkin botları, siyah ceketleri, aynı ucuz aksesuarları, aynı düşük kaliteli parfümleri, aynı kimyasallarla yüzlerini boyayan, aynı kalıplarda hareket eden kadınlardan oluşan bir ordu var ve bu kadınlar başörtülü Müslüman kadınlara ezildiklerini, özgür iradelerinin olmadığını, seçme hakkına sahip olmadıklarını söylüyor. Bu Müslüman kadınlar ise köşe yazıları yazıyor, röportajlarda konuşuyor ve başörtüsü takmakta da, tıpkı başörtüsüz, başörtüsü takmayan hemcinsleri gibi, bir seçimleri olduğunu savunuyorlar. Yeter artık!

No matter how narrow a range of variation you give people, they will come to think of themselves as practicing agency within that narrow range. Given how obsessed Western society is with choice and individuality, this is inevitable. You have an army of women with the same yoga pants, ugly boots, black jackets, wearing the same cheap accessories, wearing the same low-quality perfume from the same mass distributors, coloring their faces with the same chemicals, in the same patterns, and telling Muslim women in hijab that they are oppressed, lack agency, lack freedom of choice, etc. And you have those same Muslim women writing op-eds, speaking out in interviews, pleading that they do indeed have a choice, just like their non-Muslim, non-veiled counterparts. GAH!