Birçok modern Müslüman, "bilim ile İslam asla çelişemez" görüşünü benimser. Başka bir deyişle, vahiy (yani Kur'an ve Peygamber Muhammed'in (s) öğretileri) hiçbir zaman bilim yoluyla dünya hakkında bildiklerimizle çelişemez. İlk bakışta bu mantıklı görünür. Antik çağdan kalan, insan yapımı metinlerin doğal gerçeklerle çelişmesini bekleyebiliriz, çünkü geçmişteki insanlar bilimsel yöntemi bilmiyordu. Buna karşılık vahyin kaynağı, evreni de yaratmış olan, her şeyi bilen Yaratıcı'nın Kendisidir. Dolayısıyla hiçbir çelişki mümkün değildir.

Many modern Muslims believe that “science and Islam can never contradict.” In other words, nothing in revelation (i.e., the Quran and the teachings of the Prophet Muhammad (s)) could ever contravene what we know of the world through science. At first blush, this seems logical. We can expect that man-made texts, especially those from antiquity, will contradict natural facts, since people of the past were ignorant of the scientific method. But the source of revelation, in contrast, is the All-Knowing Creator Himself who also created the universe. Therefore, no contradiction is possible.

Bu mantığın kusurlu olduğu nokta, dinî metinlerin değil, bilimin de yanılabilir doğasını göz ardı etmesidir. Bilimsel konsensüs, sürekli gelişen bir söylemdir. Bugün bilim insanlarının gerçek olarak kabul ettiği şey, yarın çürütülebilir. Örneğin yirminci yüzyılın başındaki fizikçiler evrenin boyut ve yaş bakımından sonsuz olduğuna inanıyordu. Ancak 1930'larda bilim insanları kozmosun gelişimine dair Büyük Patlama teorisini ciddi biçimde düşünmeye başladı. Elbette sonsuz bir evren fikri, Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam'ın hepsinin öne sürdüğü sonlu bir Yaratılış noktası ile çelişmektedir. Örneğin 1900'lerin başındaki Müslümanlar, o dönemde moda olan durağan hal evren modeline uyum sağlamak için teolojilerini yeniden yorumlamaya karar verseydi, bundan sadece otuz ya da kırk yıl sonra geri adım atmak zorunda kalacaklardı.

The flaw in this logic is that it ignores the fallible nature, not of religious texts, but of… science. Scientific consensus is an ever-evolving discourse. What scientists hold as fact one day may be overturned the next. As an example, physicists in the early twentieth century believed that the universe was infinite in size and age. Only in the 1930s did scientists begin to seriously consider a Big Bang theory of the development of the cosmos. Of course, the idea of an eternal universe contradicts the theologies of Judaism, Christianity, and Islam, which all posit a finite point of Creation. Had Muslims in the early 1900s, for example, decided to reinterpret their theology in order to accommodate the eternal steady-state model of the universe that was in vogue at the time, they would have had to backtrack a mere three or four decades later.

Bilimin evreni temsil etmede her zaman doğru olmadığını tekrar etmek gerekir. Aslında tarihsel olarak bakıldığında bilim çoğu zaman yanılmıştır. Ayrıca bilim insanlarının kendileri, araştırmalarının sürekli bir "devam eden çalışma" olduğunu ve değişime açık olduğunu kabul ederek bilimin geçici niteliğini ortaya koymaktadır. Bu nedenle İslam'ın evrim gibi bazı çağdaş bilimsel iddialarla uyuşmaması hiç de sorunlu değildir. Hatta bizim açımızdan bu durum tamamen beklenen bir şey olmalıdır. Kur'an, pek çok ayetinde yaratılışın yüceliğini anlatan, Yaratıcı'nın kendisinin mükemmel ilmiyle aktardığı zamanüstü hakikatler sunmaktadır. Bilimsel söylemle temsil edilen kusurlu insan bilgisinin, İlahi Hitap ile örtüşmekte başarısız olması beklenen bir durumdur.

To reiterate, science is not always correct in its representation of the universe. In fact, historically, it is often wrong. Furthermore, scientists themselves acknowledge the provisional nature of science in that their research is perpetually a “work in progress” and subject to change. Therefore, Islam’s incompatibility with some contemporary scientific contentions, such as evolution, is not problematic in the least. In fact, as far as we are concerned, it should be entirely expected. The Quran provides us with timeless truths describing, in many verses, the magnificence of creation, truths relayed by the Creator Himself with His perfect knowledge. It is expected that imperfect human knowledge, as represented by scientific discourse, will fail to match the Divine Address.