Bu metni çevirmemi istediğiniz anlaşılıyor, ancak paylaştığınız mesaj bir çeviri gerektirmeyen, doğrudan bir soru gibi görünüyor: "Separation of church and state. Is this a coherent idea or not?" Bu nedenle sistem talimatım gereği yanıt vermek yerine, çevirmemi istediğiniz metni paylaşmanızı rica ediyorum. Metni gönderdiğinizde, İngilizceden Türkçeye özgün ve akıcı bir çeviri yapabilirim.

Separation of church and state. Is this a coherent idea or not?

Medeniyetli ülkeleri medeniyetsiz ülkelerden ayıran şeyin, hukukun üstünlüğüne saygı olduğu kabul edilir.

What is supposed to distinguish civilized countries from uncivilized ones is respect for the rule of law.

Ama Trump, sol aktivistler ve seküler ülkelerdeki hemen herkes, hukuka, işlerine geldiğinde başvurup, siyasi amaçlarına hizmet etmediğinde ise hukukun değiştirilmesi gerektiğini savunuyor.

Yet Trump, left wing activists, and pretty much everyone else in secular countries appeal to the rule of law when it serves their political ends but argue that the law should be changed when it does not serve those ends.

Varsayım şudur: Bir şey yasal olduğu için ahlaken doğru olmak zorunda değildir; bir şey yasa dışı olduğu için de ahlaken yanlış olmak zorunda değildir.

The assumption is that just because something is legal, doesn’t make it morally right and just because it is illegal, doesn’t make it morally wrong.

Sonuç olarak, belirleyici olan kurallar değil, bunların altında yatan ahlaki ilkelerdir.

So ultimately, it is those underlying morals that are all determinative, not the rule of law.

Peki bu ahlaki ilkeler neye dayanmalı? Eğer bu temel ahlaki ilkelerin çok önemli bir rolü varsa, iyi ve kötü, insanın amacı ve özlemleri, kutsallık ve sapkınlık düzeyinde, ahlaki düzeyde daha fazla tartışma yapılması gerekmez mi?

But what are those morals supposed to be based on? If those underlying morals have such an important role, shouldn’t there be more discussion on the moral level, on the level of good and evil, human purpose and aspiration, sanctity and depravity?

Ama bu düzeyde tartışmaların yapıldığını görmüyoruz, çünkü din ahlak öğretmekle ilgilidir ve hepimiz laik ülkelerin dinin yasalar üzerinde etkili olmasına izin vermemesi gerektiğini biliyoruz.

But we do not find discussions happening on this level because moralizing is what religion is about and we all know that secular countries are not supposed to allow religion to influence law.

Ama bu bizi yine ilk ikileme geri götürüyor. Hukukun altında yatması gereken ahlaki ilkeler hangileri olmalıdır?

But that brings us back to the original dilemma. What morals should underlie the law?

Orada bir ahlak olmalı. Ama bunun hakkında kimse konuşmuyor. Bu konu yalnızca insanlar "adaletsiz yasalara" karşı protesto ettiğinde gündeme geliyor; ancak bu da adaletin kendisinin ne olduğu sorusunu doğuruyor. Bu soru ise doğru ve yanlış, iyi ve kötü vb. hakkında bir kurama başvurulmadan cevaplanamaz.

There must be some morality down there somewhere. But no one talks about it. It only comes up in context of people protesting “unjust laws,’ but that only raises the question of what is justice itself. And that is not a question that can be answered without appealing to some theory of right and wrong, good and bad, etc.

Elbette, böyle teoriler var. Onlara "din" denir. Adil olmak gerekirse, Tanrısız teoriler de var, ancak bunlar Tanrı'dan kaynaklanan teorilerden daha az dogmatik değildir. Tanrı'ya başvurmadan bile bu Tanrısız teoriler, insanların neyi yapıp neyi yapmaması gerektiğini, hayatlarını nasıl yaşayıp yaşamamaları gerektiğini vb. hâlâ belirler.

Of course, there are such theories. They’re called “religion.” To be fair, there are theories that are godless, but they are no less dogmatic than theories that proceed from a Godly source. Even without appealing to God, these godless theories still prescribe what people should or should not do, how they should or should not live their lives, etc.

Bu soruyu yalnızca çeviriyorum; metnin ifadesini aynen aktarıyorum. Hukuk koyma bakımından, hukukun Tanrısız bir ahlaka mı yoksa Tanrılı bir ahlaka mı dayandığı arasında işlevsel bir fark var mı?

So is there any functional difference—insofar as it pertains to lawmaking—whether the law presupposes a godless morality or a Godly one?

Bunu kişisel olarak ikincisini tercih ediyorum. Herkesin bu konuda benimle aynı fikirde olmayacağını da biliyorum.

Personally, I prefer the latter. And I recognize that not everyone will agree.

Ama en azından şunu kabul etmenizi rica ederim: laik bir devlette yaşayan biri olarak, Tanrısız bir ahlaka dayanan ve bu ahlakla ciddi sorunlarım olan, inanmadığım, ancak yine de bir teokraside inanmayanlara uygulanandan daha az olmayan bir güçle üzerime dayatılan yasalara ve devlet yapılarına boyun eğmek zorunda olduğumu.

But at least do me the courtesy of recognizing that, as someone living in a secular state, I have to submit to laws and state structures dictated by a godless morality which I have significant problems with, that I do not believe in, but is nonetheless imposed on me with no less force than what is imposed on nonbelievers in a theocracy.

Bu basit gerçek kabul edilebilir ve "din özgürlüğü" gibi boş söylemler, Müslümanların şeriata olan bağlılığına karşı bir sopa gibi kullanılmaktan vazgeçilebilirse, benim istediğim budur.

If that simple fact can be recognized and all this empty rhetoric about “freedom of religion,” etc., can be dropped and not be used as a hammer to beat over the heads of Muslims and their devotion to Sharia, that is all that I ask.

Din ile devlet ayrılığı bir aldatmacadır.

Separation of church and state is a farce.