Feminizme dair birçok eleştirim olduğunu kabul ediyorum, ancak insanları "feminist" damgası vurarak susturmanın ya da görmezden gelmenin doğru olmadığını söylemem gerekir. Çevremizde, hatta kendi ailelerimizde bile kadınlara yönelik birçok istismar örneği var. Bu istismar dile getirildiğinde, o yardım ve adalet çağrıları "feminist" diye nitelendirilerek meşruiyetinden yoksun bırakılmamalıdır. Kadınların iyiliğini gözetmek feminizmse, o zaman kendimi bir feminist olarak sayarım.

Yes, I have my (many) criticisms of feminism, but I have to say that it is not right to silence or dismiss others by branding them feminists. There are many instances of abuse against women all around us and even in our families. And when that abuse is called out, those cries for help and justice shouldn’t be delegitimized by being called feminist. If being concerned for the well-being of women is feminism, then I would count myself as a feminist.

Ancak gerçek şu ki feminizm, kadınların refahıyla yalnızca yüzeysel olarak ilgilenmektedir. Feminizmin tarihsel gelişimine ve kavramsal soykütüğüne daha derinlemesine baktığınızda, onun ne kadarının kadınların çıkarlarına aykırı olduğu açıkça görülür. Bu yüzden hayır, kendimi gerçekten bir feminist olarak görmüyorum. Ama bir felsefeye yönelik akademik eleştiriyi, kadınlara yönelik istismarı bu kadar aşağılık bir biçimde destekleyen tutumdan ayırt edebilmemiz gerekir.