Amerikan kültürünün tarihinde, her kültürün tarihinde olduğu gibi, belirleyici anlar vardır. Amerikan kültürü açısından, eşcinsel davranışların evrensel olarak kınandığı bir dönemden, bunların evrensel olarak kabul edildiği bir döneme geçiş sürecindeyiz. Gelecekte hayatıma geri bakıp, o önemli tarihi anda elimden geleni yaptığımı söyleyebilmek istiyorum. O anın, hakikat karşısında sessiz kalarak ya da kayıtsız davranarak gelip geçmesine izin vermedim, diyebilmek istiyorum. 1960'larda, "Cinsel Devrim" sırasında yaşıyor olsaydım, bir Müslüman olarak, insanlığı maddi, ekonomik ve manevi her düzeyde olumsuz etkileyecek o köklü kültürel değişimlere karşı da aynı derecede sesimi yükselterek direnirdim, diye düşünmek isterim.

There are defining moments in every culture’s history. As far as American culture is concerned, we are in a transition period from an era where same-sex behavior was universally condemned to an era where it is universally accepted. In the future, I want to be able to look back on my life and say, in that important historical moment, I did what I could. I didn’t let that moment slip by while remaining silent or indifferent with regards to the truth. If I had been alive during the 1960s during the “Sexual Revolution,” I would like to think that as a Muslim, I would have been equally vocal in resisting those sweeping cultural changes that were going to negatively impact humanity on every level: materially, economically, spiritually.

Bugün Müslümanlar o kadar ezilmiş durumda ki, (yani LGBT coşkusuna henüz katılmamış olan Müslümanlar) bir itiraz sesi çıkarmaya bile korkuyorlar. Elbette insanlar bu kültürel devrimi karşılamanın "homofobik" ve duyarsız olmak anlamına geldiğini söylüyor, ama biz bu anlatıyı kabul etmek zorunda değiliz ve bizi tanımlamasına izin vermemeliyiz. Bu konuya karşı güçlü bir biçimde durmalı ve Müslümanların bu meselede ilkeli olabileceklerini ortaya koymalıyız. Sürekli "Amerikan İslamı"nın önemini vaaz edenler, İslamın çağa uygun olması ve Amerika'nın geniş kültürel tartışmasının bir parçası olması gerektiğini, Müslümanların herkes için peygamberane bir ses olması gerektiğini söyleyenler için şimdi tam zamanı, büyük önemi olan tarihi bir an. Yine de her türlü bahaneyle etkisiz kalmayı ve sessiz durmayı tercih ediyorlar. Bu bahanelerin başında şunlar geliyor: "Biz azınlığız. Burada çoğu insan Müslüman değil. Başkalarından ahlaki değerlerimizi kabul etmelerini bekleyemeyiz. Konuşursak tepki çekeriz. Bu konu öncelikli değil" vb. vb. Defalarca söylediğim gibi, Müslümanların kamusal alanda gerçekten önemsediğini kanıtladıkları tek konu "İslamofobi" ve ırkçılık, çünkü Müslümanların konfor alanını doğrudan etkileyen ve çok popüler bir ulusal anlatıya uyan tek toplumsal mesele bu. Bunun değerli bir dava olmadığını söylemiyorum, ancak yok olan hayatların sayısı bakımından çok daha olumsuz sonuçlar doğuran, ama birçok Müslümanın sesini çıkarmadığı, savunmadığı ya da gündemine bile almadığı başka meseleler var. Amerikalı Müslümanların ulusal düzeyde, Müslüman olarak, zina ve yaygın ateizme karşı ne zaman protesto ettiğini duydunuz? Ya gözetim devleti ve yurt içi casusluk? Wall Street yolsuzluğu? Alkolizm ve uyuşturucu kullanımı? Tek ebeveynlik ve kürtaj? Faizci bankacılık ve finans yapıları? Polis gücünün militarizasyonu? İstikrarlı ailelerin dağılması ve kurumsallaşma ile bakım evlerindeki salgın? Yaygın tüketim çılgınlığı? Bu konulardan herhangi biri, Müslümanların "Biz Müslümanlar bunu desteklemiyoruz" diyerek ortaya çıkmalarını gerektirecek kadar önemli mi? Yoksa bir toplu katliam için taziye ve özür dilemek için ancak bir araya geldiğimiz, bunu da yalnızca tepkiden kaçınmak için yaptığımız mı doğru?

Today, Muslims have been so beaten down that they are too afraid to let out even a peep of protest (i.e., those Muslims who haven’t already joined in the LGBT jubilation). Sure, people say that to oppose this cultural revolution is to be “homophobic” and insensitive, but we don’t have to accept that narrative or let it define us. We should forcefully oppose it and assert that Muslims can be principled about this issue. For those who are constantly preaching the importance of “American Islam” and how Islam needs to be relevant and part of the wider American cultural conversation and how Muslims needs to be a prophetic voice for all, now is the perfect opportunity—a historical moment of great significance. Yet they make every lame excuse to remain inactive and silent. Chief among those excuses: Look we are a minority. Most people here aren’t Muslims. We can’t expect others to accept our moral values. If we speak out, there will be backlash. This issue is not a priority, etc., etc. As I have said over and over again, the only public issue Muslims have proven to care about is “Islamophobia” and racism because that’s the only social issue that directly impacts Muslim comfort levels and it fits in with a very popular national narrative. And I’m not saying that that isn’t a worthwhile cause but there are other issues that are far more negative in terms of sheer number of lives destroyed, both Muslim and non-Muslim, that many Muslims don’t speak out on, or advocate for, or even have on the radar. When was the last time you heard American Muslims on a national level, as Muslims, protest zina and rampant atheism? Or the surveillance state and domestic spying? How about Wall Street corruption? How about alcoholism and drug use? How about single parenthood and abortion? Usurious banking and financial structures? Militarization of the police force? The dissolution of stable families and the epidemic of institutionalization and assisted care? Rampant consumerism? Are any of these issues “important” enough for Muslims to come out and say, “We as Muslims do not stand for this”? Or is the only time we find a collective voice is when we are apologizing and offering condolences for some mass shooting, and only then because we want to avoid backlash?

Yani bazı Müslümanların yine bir kenarda oturup olan biteni izlemeyi seçmesi pek şaşırtıcı değil. Ama bir dahaki sefere bir Müslüman "lider" bana ilkeli olmanın ve Malcolm X ya da Muhammed Ali'nin izinden gitmenin önemi üzerine ders verdiğinde, tüm bu gürültünün aslında ne anlama geldiğini bileceğim. Malcolm X'i ve Muhammed Ali'yi kendinize mal etmek istiyorsunuz, ama onların karşılaştığı itibarsızlığa, zorluklara ve tepkiye katlanmak istemiyorsunuz. Peki.

So, it’s not really a surprise that some Muslims have decided to sit back and watch things from the sidelines yet again. But next time I get lectured at by a Muslim “leader” on the importance of being principled and following in the footsteps of Malcolm X or Muhammad Ali, I will know what all the bluster really amounts to. You want to claim Malcolm X and Muhammad Ali for yourself, but you don’t want to face the unpopularity, the hardship, the backlash that they faced? Ok.