Eğer kendinize, peygamberlik edilen Dajjal'ın, yani Deccal'in, fiziksel olarak sakat olmasına, zulmüne ve yüzünde "kâfir" kelimesinin açıkça yazılı olmasına rağmen, insanlar arasında, Müslümanlar da dahil olmak üzere, nasıl bu kadar geniş bir takipçi kitlesi bulabildiğini hiç merak ettiyseniz, cevabı modern siyasette aramanız yeterlidir.

If you have ever wondered how the prophesied Dajjal, i.e., the anti-Christ, could have such a large following among people, including Muslims, despite his physical disfigurement, his tyranny, and the word kafir literally spelled out on his face, look no further than modern politics.

Bunu hep merak etmişimdir. Böyle açıkça kötü bir varlığı kim takip eder ki? Cevap etrafımızda. Bugün Doğu'da da Batı'da da aynı şeyin gölgelerini görüyoruz. Açıkça her türlü zulmü insanlığa karşı işleyen siyasetçiler var. Katliam yapıyorlar, insansız hava aracıyla saldırıyorlar, çalıyorlar, yolsuzluk yapıyorlar, zehirliyorlar; hepsi kamuoyunun gözü önünde. Ama kimse umursamıyor gibi. Yani, Başkan Obama gibi birinin yol açtığı cinayet ve zulme insan gerçekten aldırır mı, eğer o kişi yalancı ve dalkavukça bir konuşma yaptığında hayranlıkla ağzı açık bir bağlılık gösterebiliyorsa?

I always wondered about this. Why would anyone follow such a clearly evil being? The answer is all around us. We see shades of the same thing happening today, in the East and West. You have politicians that openly commit all manner of atrocity against the human race. They massacre, drone strike, steal, corrupt, poison — all in full view of public scrutiny. But no one seems to care. I mean, does a person really care about the murder and oppression wrought by the hands of someone like a President Obama if him making a sappy, pandering speech is enough to elicit drooling praise and slack-jawed devotion from that person?

Birçok suç insanların zihninde aklanıyor. Bombalama, işgal etme, bir bölgeyi zaptetme, bunlar "jeopolitik" ya da "şahin bir dış politika" dan ibaret sayılıyor. Masum insanların öldürülmesi ise "yan zarar" denilerek geçiştiriliyor. Bir polis gücünün askerileştirilmesi, ardından toplumu terörize edip bitmek bilmeyen bir zulüm ve ölüm zincirine yol açması, "suçla mücadelede sert olmak" ve "güvenlik konusunda ciddi olmak" diye nitelendiriliyor. Herkesi boyun eğdirmek için yeterli olan şey bu kadar basit bir kelime oyunu mu? Birkaç özenle seçilmiş terim, bir anda kasabın bıçağının cesedi parçaladığını görmemenizi mi sağlıyor? Düzgünce kurulmuş bir terminoloji, zihninizin direnemeyeceği sihirli bir iksir gibi mi?

So many crimes are whitewashed in the minds of people. Bombing, invading, occupying — these are nothing more than “geopolitics” or “hawkish foreign policy.” Killing innocent people is nothing more than “collateral damage.” Militarizing a police force that then terrorizes society and is responsible for an endless stream of brutality and death is nothing more than being “tough on crime” and “serious about security.” Is creative wording all it takes for you people to fall in line? Just some carefully chosen terms and suddenly you can’t see the butcher’s knife mutilating the corpse? Is well-spun terminology like a magic elixir that your mind cannot resist?

Öyle ise, bir şeye tutunmaya çalış: Tanrı tek gözlü değildir.

If so, just try to hold on to one thing: God is not one-eyed.