Yakın zamanda "Happy" adlı, insanlara mutluluk ve neşe getiren şeyler üzerine bir belgesel izledim. Belgeselde birçok psikolog, nörolog ve diğer "mutluluk uzmanı" ile röportaj yapıldı, ayrıca dünyanın pek çok farklı kültüründe anketler uygulandı (ancak dikkat çekici biçimde tek bir Müslüman ülke ya da kültür dahil edilmedi). 1,5 saat süren belgeselde din, "bazı" insanlara mutluluk getirdiğine dair yalnızca on saniye ayrıldı; dinin dünyada birçok acının ve ıstırabın kaynağı olduğuna dair ise otuz saniye yer verildi.

I recently watched a documentary called “Happy” about what brings people happiness and joy. The documentary interviewed many psychologists, neurologists, and other “happiness experts” as well as surveyed many different cultures around the world (but notably did not include a single Muslim nation or culture). The 1.5 hour long documentary had just 10 seconds on the fact that religion brings “some” people happiness and it included 30 seconds on how religion actually is a source of much pain and suffering in the world.