İslam'ı liberalizmin kelime dağarcığıyla anlatmak, en iyi ihtimalle, amacına ters düşmektedir. Bir şeyin "özgürleştirici" ya da "kurtarıcı" olduğunu söylemek boş bir iddiadır; çünkü herhangi bir şey birine göre özgürleştirici olarak tasavvur edilebilir. Kimi insanlar X'ten, kimileri Y'den özgürleştiğini hisseder. Bu tamamen öznel bir şeydir; dolayısıyla bu boş terimlere başvurarak anlamlı bir şey söylemiş olmuyoruz. Üstelik insanların özgürlük anlayışı çağdaş kültürel duyarlılıklardan güçlü biçimde etkilenmiştir; bu yüzden Müslümanlar başörtüsünün ya da başka herhangi bir şeyin özgürleştirici veya güçlendirici olduğunu söylediğinde onlara inanmaya meyilli değillerdir. Müslümanlar açısından bu dili kullanmak özellikle zarar verici, çünkü dinimizde ve geleneğimizde aktarılacak çok zengin bir anlam vardır. Komşularımıza, arkadaşlarımıza ve ailemize konuşurken bu geniş ve derin anlam hazinesinden neden faydalanmıyoruz? Neden sığ bir birikintiyi, liberalizmi kazımakta ısrar ediyoruz?

Explaining Islam using the vocabulary of liberalism is, at best, counterproductive. Saying that something is “freeing” or “liberating” is an empty claim because anything and everything can be conceived by someone as liberating. Some people feel liberated by X and others feel liberated by Y. It’s entirely subjective, so you’re not saying anything meaningful by resorting to these empty terms (especially when people’s understanding of liberty is so heavily influenced by contemporary cultural sensibilities and hence they aren’t inclined to believe Muslims when they say the hijab or whatever else is liberating or empowering, etc.). It is especially counterproductive for us as Muslims to use this vocabulary because there is so much meaning to convey in our deen and our tradition. Why don’t we tap into that expansive, deep reservoir of meaning to talk to our neighbors, our friends, our family? Why do we insist on scraping the shallow puddle of liberalism instead?