Maddecilerin, doğacılarin ve ateistlerin, kendi çok dar ve sınırlı varlık anlayışlarına uymayan şeylerin varlığını inkar etme konusunda uzun bir geçmişleri vardır. Tanrı, bu inkarcıların hedef listesinde her zaman birinci sıradadır.

Materialists, naturalists, and atheists have a long history of denying the existence of things that do not fit into their very narrow, limited conception of existence. God is always number one on their list of targets for denial.

Ama halkın farkına varmadığı, ateistlerin de öne çıkarmadığı bir şey var: onların natüralist, materyalist felsefesi yalnızca Tanrı'nın inkârını gerektirmez, çok daha fazlasını inkâr etmeyi gerektirir. Halkın geneli bunu bilmesin istiyorlar, çünkü o zaman insanlar uyanır ve bu felsefelerin onları ne kadar saçma bir dünya tablosuna mahkûm ettiğini görür.

But what the public does not realize and atheists do not publicize is that their naturalistic, materialistic philosophy requires the denial of much more than God. They do not want the public at large to be aware of this because then, the people will wake up and see what a silly picture of the world these philosophies commit one to.

Örneğin, yeni ateistlerin talep ettiği katı bilimsel ampirizm — yalnızca bilimle gözlemlenebilen/tespit edilebilen şeylerin var olduğu fikri — zihnin ve kesinlikle başkalarının zihinlerinin varlığının inkar edilmesini de gerektirir. Bilim zihni tespit etmiş değildir. Beyinde tespit edilebilen yalnızca elektriksel sinyallerdir, ancak bu, zihinle aynı şey değildir.

For example, the strict scientific empiricism required by new atheists — the idea that the only things that exist are those observable/detectable by science — also requires denying the existence of the mind and certainly the minds of others. Science has not detected the mind. Only electrical signals in the brain can be detected, but that is not the same thing as the mind.

Başkasının zihnini hiç gördünüz mü? Onun iç düşüncelerini deneyimlediniz mi? Duygularını hissettiniz mi? Hayır. Görebildiğimiz yalnızca dışsal davranıştır. Başkalarının iç zihni algı yetilerimize kapalıdır. Peki bu, başkalarının bizimki gibi bir bilince sahip olduğuna inanmadığımız anlamına mı gelir? Ateistlerin kullandığı bilimsel ampirizm standartlarını tutarlı biçimde uygularsak, varılacak kaçınılmaz sonuç budur.

Have you ever seen someone else’s mind? Have you experienced their inner thoughts? Have you felt their emotions? No. All we can see is external behavior. The internal mind of others is inaccessible to our perceptual faculties. So does that mean that we disbelieve that others possess consciousness like our own? If we consistently apply the standards of scientific empiricism used by atheists, that would be the inescapable conclusion.

Bunu yapmak saçmadır. Bu yüzden bilimsel ampirizmi ve ona dayanan basit düşünceli ateizmi reddediyoruz.

Doing so is preposterous. Which is why we reject scientific empiricism and the simple-minded atheism that relies on it.