De sharia (islamitische wetgeving) richt zich tot mannen en vrouwen als menselijke wezens, niet als mensen die in een bepaalde tijd of plaats leven. En of een man of een vrouw nu leeft of over 100 jaar, zij zouden nog steeds dezelfde basisbehoeften en instincten hebben, zoals de behoefte om te eten en te drinken of het verlangen om zich voort te planten, en deze zouden nog steeds bevredigd moeten worden. Daarnaast beschouwt het de mens niet louter als een economisch of sociaal wezen, maar als een geïntegreerd geheel, waarbij elk persoon verschillende behoeften heeft, of deze nu sociaal, economisch, voortplantingsgericht of anderszins zijn. Islam heeft voor al deze verschillende gebieden in het leven een rechtsregel (Hukm) gegeven.