Het vaste economische beleid van een land, zoals de islamitische wereld, vloeit voort uit het algemene concept over het universum, de mens en het leven, oftewel de islamitische geloofsleer (Aqeedah) en alles wat uit de geloofsleer (Aqeedah) voortvloeit in termen van regels en concepten. Aangezien de islamitische regels vaststaan en aangezien zij een oplossing bieden voor het welzijn van de mensheid, zou het ineffectief zijn voor de islamitische wereld om een niet-vast economisch beleid te ontwerpen en te plannen, noch een beleid dat vreemd is aan de islam. Het economische beleid moet gebaseerd zijn op de islamitische geloofsleer (Aqeedah), oftewel: het economische beleid van de islamitische staat zou gebaseerd moeten zijn op niets anders dan de wetten van de sharia, afgeleid uit de Heilige Qur'an en de profetische traditie (Sunnah), en alles waar deze twee bronnen toe hebben geleid via de consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah) en goddelijke analogie (Qiyas).
The fixed economic policy of a country, like the Islamic world, emanates from the general concept about the universe, man and life, i.e. the Islamic ‘aqeedah and whatever is derived from the ‘aqeedah in terms of rules and concepts. Since the Islamic rules are fixed and since they provide a solution for the case of welfare for mankind, it would be ineffective for the Muslim world to design and plan a non-fixed economic policy, nor a policy alien to Islam. Its economic policy must be based on the Islamic ‘aqeedah, i.e. the economic policy of the Islamic State should be based upon nothing but Shari‘ah laws derived from the Holy Qur’an and the Sunnah, and whatever these two sources have guided to in Ijma‘ of the Sahabah (consensus of the Companions) and Divine Qiyas (analogy).
Het islamitische economische beleid is gericht op het voorzien in de essentiële behoeften van het individu, waardoor hij in staat wordt gesteld zijn levensstandaard te verbeteren en als individu welvaart te bereiken. Het economische beleid biedt het individu de middelen om naar welvaart te streven, door altijd de hoge waarden (vastgelegd door de sharia) als de dominante factor in de relaties tussen individuen te handhaven.
The Islamic economic policy aims at dealing with the essential needs of the individual, enabling him to improve his lifestyle and achieve prosperity as an individual. The economic policy provides the individual with the means to work towards achieving prosperity, by maintaining always the high values (laid down by the Shari‘ah) as the dominant factor in the relationships between individuals.
Daarom is het economische beleid dat door de Islamitische Staat moet worden aangenomen niet met als doel enkel het BBP (Bruto Nationaal Product) te verhogen, noch het creëren van wat 'sociale rechtvaardigheid' of staatsocialisme wordt genoemd. Het beleid moet erop gericht zijn de juiste verdeling van middelen onder alle leden van de moslimgemeenschap (Ummah) te waarborgen, waardoor de basisbehoeften voor alle mensen worden gegarandeerd, en waardoor elk individu in staat wordt gesteld zijn luxebehoeften zoveel mogelijk te bevredigen, binnen de grenzen van de sharia.
Therefore, the economic policy that should be adopted by the Islamic State is not with the aim of just increasing the GNP (Gross National Product), nor creating what is called ‘Social Justice’, or state Socialism. The policy should be to ensure the correct distribution of resources, amongst all members of the Ummah, guaranteeing thereby the basic needs for all people, and allowing every individual to satisfy his luxurious needs as much as possible, within the boundaries of the Shari‘ah.
De verdeling van middelen en rijkdom vereist echter dat men de middelen heeft om deze te genereren en de methoden voor hun groei te verbeteren. Het land moet bijvoorbeeld worden bewerkt met als doel de opbrengst te vergroten. Op deze basis moet de Islamitische Staat een programma voor economische ontwikkeling opnemen.
However, the distribution of resources and wealth necessitates having the means to generate them and improve their methods of growth. The land, for instance, needs to be cultivated with the aim of increasing the output. On this basis, the Islamic State must incorporate a programme of economic development.