Er zijn vier categorieën van straffen waaraan criminelen onderworpen kunnen worden. Dit zijn:

There are four categories of punishment that criminals may be subject to. These are :

1. Hudud: Deze straf is het recht van Allah (SWT), en het is een vergelding voor zeven verschillende misdaden, die niemand kan vergeven. Dit zijn:

1. Hadud : This punishment is the right of Allah (swt), and it is a retribution for seven different crimes, which no-one can forgive. These are:

a) Overspel of buitenechtelijke seks (zina): De straf is 100 slagen voor overspel (d.w.z. seks voor het huwelijk) of steniging tot de dood voor echtelijk overspel (waarbij de overspelige/overspeligen getrouwd is/zijn).

a) Fornication or adultery (zina) : The punishment is 100 lashes for fornication (i.e. pre-marital sex) or stoning to death for adultery (where the fornicator/s is/are married).

b) Vals beschuldiging (qadhf): Wanneer een valse beschuldiging van overspel wordt gesuggereerd tegen een man of vrouw. De straf is 80 gespelingen.

b) False Accusation (qadhf) : Where a false charge of adultery is insinuated against a man or woman. The punishment is 80 lashes.

c) Diefstal (sariqa): Waarbij diefstal het misdrijf is. De straf is het afhakken van de hand, mits er aan zeven voorwaarden wordt voldaan met betrekking tot de omstandigheden van het misdrijf.

c) Theft (sariqa) : Where theft is the crime. The punishment is cutting off of the hand, provided seven conditions are fulfilled concerning the circumstances of the crime.

d) Consumptie van bedwelmende middelen (khamr): Waarbij het misdrijf bijvoorbeeld het drinken van wijn is. De straf is 80 slagen.

d) Consumption of Intoxicants (khamr) : Where the crime is for example drinking wine. The punishment is 80 lashes.

e) Opstand tegen de Staat (al-baghi): Wanneer individuen of groepen in opstand komen tegen de autoriteit van de Staat, bijvoorbeeld met de motivatie om de moslimgemeenschap (Ummah) te verdelen. De straf is de dood.

e) Rebellion against the State (al-baghi) : Where individuals or groups revolt against the authority of the State, e.g. motivation of division of the Ummah. The punishment is death.

f) Afvalligheid (al-irtidad): Wanneer een moslim zijn of haar geloof verandert en weigert terug te keren nadat er advies is gegeven. De straf is de dood.

f) Apostasy (al-irtidad) : Where a Muslim changes his or her belief, and refuses to return after advice is given. The punishment is death.

g) Wegroof (hiraba): Wanneer rovers voorbijgangers op de openbare wegen overvallen. De straf is het afhakken van de hand en de voet aan tegenovergestelde zijden, of de dood indien het misdrijf heeft geleid tot de dood van het slachtoffer.

g) Highway Robbery (hiraba) : Where robbers attack passers by on the open highways. The punishment is cutting off the hand and foot on opposite sides, or death if the crime led to the death of the victim.

In deze zaken, indien iemand schuldig wordt bevonden aan het misdrijf en aan alle voorwaarden voor de straf is voldaan, is er geen mildheid of vergeving voor de dader. Muhammad ﷺ zei: “Bij Allah, als Fatimah, de dochter van Muhammad ﷺ, zou stelen, dan zou ik haar hand afhakken.”

In these issues, if someone is proven to be guilty of the crime and all the conditions for the punishment are fulfilled, there is no leniency or pardon for the perpetrator. Muhammad (saw) said, “By Allah, if Fatimah the daughter of Muhammad stole, I would cut her hand.”.

2. Al-Jynayaat (of qisas): Dit heeft betrekking op misdrijven tegen de rechten van een individu, waarbij het slachtoffer de keuze heeft om straf te eisen of de dader te vergeven en bloedgeld (diyyah) te eisen. Het betreft voornamelijk de kwesties van doodslag en lichamelijk letsel, of deze nu onrechtmatig of per ongeluk zijn. Bijvoorbeeld, als iemand opzettelijk moord heeft gepleegd, kan de familie van het slachtoffer eisen dat de dader wordt gedood, of zij kunnen hen vergeven en bloedgeld eisen. De waarde van het bloedgeld varieert afhankelijk van de aard van het misdrijf:

2. Al-Jynayaat (or qisas): This concerns crimes against the rights of an individual where the victim has the option to demand punishment or forgive the criminal and demand blood money (diyyah). It concerns mainly the issues of killing and bodily harm, whether unlawful or accidental. For example, if someone deliberately committed murder, the family of the victim could demand that the perpetrator be killed, or they could forgive them and demand blood money. The value of blood money varies depending on the nature of the crime:

a) Het bloedgeld van degene die met opzet doodt, is 100 kamelen, waarvan er 40 drachtig moeten zijn, of de gelijkwaardige geldwaarde.

a) Blood money from the one who kills with intention is 100 camels, 40 of which must be pregnant, or the equivalent monetary value.

b) Bloedgeld van degene die onbedoeld doodt, d.w.z. doodslag, is gelijk aan 100 kamelen.

b) Blood money from the one who kills unintentionally i.e. manslaughter, is the equivalent of 100 camels.

Het is overgeleverd door al-Nissai en Darimi dat Abu Bakr rapporteerde dat de Boodschapper van Allah ﷺ schreef naar de inwoners van Yemen en in zijn brief stond: “Wie een gelovige onrechtmatig doodt, zal vergelding lijden voor wat zijn hand heeft gedaan, tenzij de familie van de vermoorde persoon anders instemt. En daarin stond: Een man zal worden gedood voor de moord op een vrouw. En daarin stond: Voor de moord op een leven is een bloedgeld van 100 kamelen...”.

It is narrated by al-Nissai and Darimi that Abu Bakr reported that the Messenger of Allah (saw) wrote to the inhabitants of Yemen and there was in his letter : “Whosoever kills a believer unjustly will suffer retaliation for what his hand has done unless the relatives of the murdered man consent otherwise. And therein it was : A man shall be killed for the murder of a woman. And therein it was : For the murder of a life, there is bloodwit of 100 camels...”.

Een andere overlevering (Hadith) overgeleverd door imam Nissai vermeldt dat elk deel van het lichaam een bloedgeld heeft; bijvoorbeeld, het bloedgeld voor de ogen is gelijk aan 50 kamelen.

Another hadith narrated by Imam Nissai mentions that every part of the body has blood money, for example, the blood money for the eyes is equivalent of 50 camels.

3. Al-Ta‘azir: Dit wordt beschouwd als het recht van de gemeenschap. Het omvat die zaken die geen deel uitmaken van de qisas of hadud, maar die het recht van de gemeenschap beïnvloeden, zoals schreeuwen in de straten, bedriegen op de marktplaats, enzovoort. De rechter die de zaak leidt, zal de ernst en de aard van het misdrijf bestuderen en een passende straf voorschrijven op basis van zijn eigen zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) (d.w.z. het bestuderen van de islamitische teksten). De straffen kunnen variëren van een waarschuwing tot de doodstraf. Een beroemd voorbeeld vond plaats in de tijd van ‘Umar ibn al-Khattab (ra), waarbij hij een geleerde strafte die een valse getuigenis had afgelegd. Hij beval dat de geleerde zijn hoofd moest laten scheren, zijn gezicht zwart moest worden geverfd, en halfnaakt voor de mensen moest worden rondgevoerd terwijl hij achterstevoren op een ezel zat.

3. Al-Ta‘azir : This is considered the right of the community. It covers those issues which are not part of the qisas or hadud, but which affect the right of the community such as shouting in the streets, cheating in the market place etc. The judge presiding over the case will study the severity and nature of the crime and prescribe a punishment to match it from his own ijtihad (i.e. study of the Islamic texts).The punishments may range from anywhere between a warning to death. One famous example happened in the time of ‘Umar ibn al-Khattab (ra), where he punished a scholar who gave false testimony. He ordered that the scholar should have his head shaved, his face painted black, and be paraded semi-clothed in front of the people while sitting backwards on a donkey.

4. Al-Mukhalafat: Dit omvat de gebieden van de rechten van de Staat. Hier wordt het misdrijf begaan wanneer een persoon of groep een wet overtreedt die de Staat heeft uitgevaardigd, zoals het overtreden van de maximumsnelheid of het parkeren op verboden plaatsen. De straf is naar de discretie van de rechter, gebaseerd op zijn eigen zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) of de adoptie door de Staat.

4. Al-Mukhalafat : This covers the areas of the rights of the State. Here the crime is committed when a person or group contravenes a law which the State has enacted, such as breaking the speed limit or parking in no-parking areas. The punishment is at the discretion of the judge, based on his own ijtihad or the adoption of the State.