De kern van de interactie tussen de Islamitische Staat en andere staten is de plicht om de oproep tot de islam (Da’wah) te verspreiden. De methode om dit te bereiken is de verklaring van jihad. Dit was de methode van Muhammad ﷺ zodra de Islamitische Staat in Madinah was gevestigd. Er moet worden benadrukt dat het de moslims niet is toegestaan om het gevecht met de vijand te beginnen zonder hen eerst de gelegenheid te bieden om de islam te aanvaarden en te omarmen, waardoor zij deel worden van de Islamitische Staat. Dit is het eerste proces van de driestapsmethode om de oproep tot de islam (Da’wah) via jihad over te brengen.
The root of interaction between the Islamic State and the other states is the duty to propagate the call of Islam (da‘wah). The method by which to achieve this is the declaration of Jihad. This was the method of Muhammad (saw) as soon as the Islamic State was established in Madinah. It must be stressed that the Muslims are not permitted to start fighting with the enemy without first presenting them with the opportunity to accept and embrace Islam, thereby becoming part of the Islamic State. This is the first process of the three stage method of delivering the call of Islam through Jihad.
Als dit aanbod wordt afgewezen, wordt hen gevraagd om hoofdelijke belasting (Jizyah) te betalen en deel uit te maken van de Staat. Zij zouden worden behandeld als dhimma (niet-moslimburger van de Staat), wat betekent dat de Staat verantwoordelijk zou zijn voor hun veiligheid en bescherming. Zij zouden worden geregeerd door de islamitische sharia en hun land zou moslimland en onderdeel van de islamitische Staat worden.
If this offer is turned down, they are asked to pay jizyah (head tax) and to be part of the State. They would be treated as dhimma (non- Muslim citizen of the State), i.e. the State would be responsible for their security and protection. They would be ruled by the Islamic Shari‘ah and their land would become Muslim land and part of the Islamic State.
Als de vijand daarentegen beide opties zou weigeren, namelijk het verwerpen van het Islamitische Geloof en Systeem of het verwerpen van het Systeem en de betaling van de hoofdelijke belasting (Jizyah), dan zouden de moslims overgaan tot de derde fase en oorlog tegen hen verklaren. Een moslim overleverde op gezag van Sulaiman ibn Buraid dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Als zij weigeren de Islam te aanvaarden, eis dan de hoofdelijke belasting (Jizyah) van hen. Als zij ermee instemmen te betalen, aanvaard deze dan van hen en houd uw handen terug. Als zij weigeren de hoofdelijke belasting (Jizyah) te betalen, zoek dan de hulp van Allah en bevecht hen.”
If the enemy on the other hand refused both of these options, namely to reject the Islamic Belief and System or reject the System and the payment of jizyah, the Muslims would proceed to the third stage and declare war upon them. Muslim narrated on the authority of Sulaiman ibn Buraid that the Messenger of Allah (saw) said, “If they refuse to accept Islam, demand from them the jizyah. If they agree to pay, accept it from them and hold off your hands. If they refuse to pay the jizyah, seek Allah’s help and fight them.”.
Allah (SWT) zegt,
Allah (swt) says,.
“En bevecht hen totdat er geen fitna (opstand) of onderdrukking meer is, en totdat de rechtvaardigheid en het geloof in Allah overheersen, overal en altijd.” [TMQ 8:39].
“And fight them (on) until there is no more tumult or oppression, and there prevails justice and faith in Allah, altogether and everywhere.”” [TMQ 8:39].
Deze derde en laatste fase van jihad heeft verschillende implicaties die vele misvattingen over jihad aan het licht moeten brengen:
This third and final stage of Jihad has various implications that should expose many of the misconceptions held about Jihad :
Jihad is, in tegenstelling tot de laster die door het Westen wordt verspreid, niet barbaars. In feite is het doel, wanneer de moslims de oorlog verklaren als offensieve jihad, om elke hindernis in de weg te verwijderen voor het implementeren van de religie (Deen) van Allah (SWT), en de strijd wordt gereguleerd door de regels van de sharia. Daarom is het het islamitische leger, in de derde fase van jihad nadat de eerste twee opties zijn mislukt, wanneer zij binnenvallen en vechten, niet toegestaan om vrouwen, kinderen of ouderen te doden. Ook zullen zij geen burgers bevechten die de strijd niet steunen of waaraan zij niet deelnemen. Islam definieert inderdaad een specifieke gedragscode voor het islamitische leger, die rechtvaardigheid waarborgt, zelfs op het slagveld. Deze regels omvatten: geen onnodige vernietiging van bomen of gebouwen, geen 'civiele doelen', geen verminking van lichamen, geen verkrachting van vrouwen, geen marteling van krijgsgevangenen, enzovoort. Dit staat in schril contrast met de praktijken van de kuffar in oorlog, waarbij elke denkbare daad van barbarij en transgressie tegen de mensen wordt gepleegd.
Jihad, contrary to the slander propagated by the West, is not barbaric. In fact, when the Muslims declare war, as offensive Jihad, the purpose is to remove any obstacle in the way of implementing Allah’s (swt) deen, and the fighting is regulated by the rules of the Shari‘ah. Therefore, in the third stage of Jihad after the first two options have failed, the Islamic army, when they enter and fight, are not allowed to kill women, children or the elderly. Nor will they fight civilians who are not supporting or participating in the fighting. Indeed, Islam defines a specific code of conduct for the Muslim army, that ensures justice even in the battle field. These rules include : no destruction of trees or buildings unnecessarily, no ‘civilian targets’, no mutilation of dead bodies, no raping of women, no torturing prisoners of war, etc. This lies in stark contrast with the practices of the kuffar in war, where every conceivable act of barbarity and transgression is perpetrated against the people.
In principe is jihad offensief, wat wil zeggen dat de moslims het initiëren om de grens en het domein van de islam uit te breiden, en offensieve jihad is de verantwoordelijkheid van de staat. Het buitenlandse beleid van alle bestaande moslimregimes, zoals Sudan, Iran of Saudi-Arabië, is duidelijk in strijd met dit fundamentele principe van de islam, aangezien zij de nationale grenzen en hun integriteit erkennen en accepteren, zoals vastgelegd door het ‘Internationaal Recht’.
By principle, Jihad is offensive, i.e. the Muslims initiate it to spread the boundary and domain of Islam, and offensive Jihad is the responsibility of the State. The foreign policies of all the existing Muslim regimes, such as Sudan, Iran or Saudi Arabia are clearly in contradiction to this fundamental principle of Islam, for they recognise and accept the national borders and their integrity, as laid down by the ‘International Law.’.
Jihad betekent taalkundig gezien jezelf tot het uiterste inspannen. Daarom kan het woord ‘jihad’ worden gebruikt om de inspanning te beschrijven die wordt geleverd bij het studeren, werken of het verzorgen van kinderen enz., maar de sharia-definitie van jihad is zeer specifiek en wordt door de klassieke geleerden gedefinieerd als: “Om de ongelovigen (Kafir) tot het uiterste te bevechten, om het woord van Allah (SWT) de hoogste in alle landen te maken (d.w.z. soeverein).” Daarom is jihad door de islamitische sharia verbonden aan het fysieke vechten.
Jihad linguistically means to exert oneself to the utmost. Therefore, the word ‘jihad’ can be used to describe the effort put into studying, working or looking after children etc., but the Shari‘ah definition of Jihad is very specific and is defined by the classical scholars as, “To fight the disbelievers (kuffar) to the utmost, to make the word of Allah (swt) the highest in all the lands (i.e. sovereign).” Therefore, Jihad is linked by the Islamic Shari‘ah to the physical fighting.
Aangezien jihad volgens principe offensief is en de Staat vereist, is datgene wat ermee geassocieerd wordt, namelijk defensieve jihad, eveneens een integraal onderdeel van de Islam. Defensieve jihad, oftewel het afweren van ongelovigen (Kafirs) die de moslimgemeenschap (Ummah) bevechten of haar land innemen, maakt echter geen deel uit van het buitenlands beleid. Het is dus een plicht die moet worden vervuld door de moslimgemeenschap (Ummah), of zij nu een staat hebben of niet.
Since Jihad by principle is offensive and requires the State, that which is associated with it, i.e. defensive Jihad, is also integral to Islam. However, defensive Jihad, i.e. the repelling of kuffar who fight the Ummah or take her land, is not part of the foreign policy. Thus it is a duty that must be performed by the Ummah, whether they have a state or not.