De islam heeft haar eigen unieke visie op buitenlands beleid. De omgang van het kalifaat met andere staten is niet gebaseerd op het veiligstellen van ‘nationale belangen’ volgens het dictaat van Lord Palmerston. In plaats daarvan is het enige belang het bevrijden van de mens van de slavernij aan andere mensen, en het terugbrengen van menselijke wezens naar het ware doel van hun schepping – de aanbidding van onze Schepper, Allah (SWT). Dus het doel van het buitenlands beleid is het verspreiden van de islam door middel van uitnodiging (Da’wah) en jihad.

Islam has its own unique view about foreign policy. The Khilafah’s dealings with other states is not on the basis of securing ‘national interests’ as per Lord Palmerston’s dictum. Rather its sole interest is to free man from the slavery to other men, and return human beings to the true purpose for their creation - the worship of our Creator, Allah (swt). So the objective of the foreign policy is to spread Islam by invitation (da‘wah) and Jihad.

Zo zou wat we in de media horen over de handelingen van de Islamitische Staat volledig in strijd zijn met wat we horen over de bestaande moslimregimes.

Thus, what we would hear on the media about the dealings of the Islamic State would be completely at variance with that of what we hear of the existing Muslim regimes.