Islam is gebaseerd op één hoofdzakelijk vaststaand idee – het begrip van één Schepper, Allah (SWT), en volledige onderwerping aan Hem. Deze onderwerping betekent dat alle verwijzingen voor de zaken van het leven gericht moeten zijn tot Allah (SWT) voor oordeel, of het nu gaat om onze gebeden, het vasten, de relaties met onze families of niet-moslims, of politieke en economische zaken. De centrale zuilen van het geloof (geloof in Allah, Zijn Engelen, Zijn Boodschappers, Zijn boeken, de Dag des Oordeels en de goddelijke voorzienigheid en het lot) vormen de basis van al onze daden. Daarom verwijzen wij voor leiding uitsluitend naar het Boek van Allah (SWT) en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ als openbaring (Wahy) en de bronnen die hieruit zijn afgeleid, de consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah) en analogie (Qiyas). Hoewel geen enkele moslim de religie (Deen) betreedt zonder volledige overtuiging in de artikelen van de geloofsleer (Aqeedah), is het aannemen van wetten en het naleven ervan verplicht, ongeacht of de gelovige ze volledig begrijpt of niet. Allah (SWT) zegt,

Islam is based upon one main fixed idea - the comprehension of one Creator, Allah (swt), and complete submission to Him. This submission means that all reference for lifes affairs must be directed to Allah (swt) for judgement, whether our prayers, fasting, relations with our families or non-Muslims, political and economic matters. The central pillars of faith (belief in Allah, His Angels, His Messengers, His books, the Day of Judgement and Divine fate and destiny) form the basis of all our actions. Therefore we refer only to the Book of Allah (swt) and the Sunnah of His Messenger (saw) as revelation (wahi) and the sources derived from these, Ijma‘ (consensus) of the Sahabah and Qiyas, for guidance. Whilst no Muslim enters the deen without full conviction in the articles of belief (‘aqeedah), the adoption of laws and the adherence to them are compulsory regardless of whether the believer fully understands them or not. Allah (swt) says,.

“En zij zeggen: Wij horen en wij gehoorzamen.” [TMQ 2:285].

“And they say: We hear and we obey.” [TMQ 2:285].

Voorwaar, de sharia wordt toegepast op allen (moslims en niet-moslims), ongeacht het geloof.

Indeed the Shari‘ah is applied to all (Muslims and non-Muslims) regardless of belief.

Islam overbrugt op unieke wijze de verwarring tussen geloof en handelen, of tussen leerstellingen en systemen. De mens moet de juiste basis (geloofsovertuiging of leerstelling) bepalen en vervolgens het systeem of zijn handelingen baseren op datgene wat door de wet is voorzien. De wet die is voorzien door openbaring (Wahy) is datgene wat alle handelingen beheerst, of ze nu persoonlijk of maatschappelijk zijn, of het nu gaat om rituele aanbidding of internationale politiek, en natuurlijk de kwestie van de herleving.

Islam uniquely bridges the confusion between belief and action or doctrine and systems. The human must determine the correct basis (creed or doctrine) and then base the system or his actions upon that provided by the law. The law provided by wahi (revelation) is that which governs all actions whether personal or societal, whether ritual worships or international politics and of course the issue of revival.

Het volgen van de islamitische tekst is een intellectueel proces dat leidt tot een herleving, mits de islamitische methodologie wordt gebruikt. Met islamitische methodologie bedoelen we het proces van zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), waarbij de geleerde de islamitische tekst toepast op de realiteit na een rigoureus proces van verificatie van het probleem (tahkeek al-manat) en vervolgens de passende sharia-bewijslast op het probleem toepast. Dit is volkomen anders dan in het Westen, waar zij de oplossing uit het probleem afleiden; zo wordt er bijvoorbeeld een wet ingevoerd om rijden onder invloed te beperken, zonder de aard van het probleem te onderzoeken of te kijken of het drinken zelf niet het werkelijke probleem is.

The following of Islamic text is an intellectual process which leads to revival, provided the Islamic methodology is used. By Islamic methodology we mean the process of ijtihad where the scholar applies the Islamic text to the reality after a rigorous process of verification of the problem (tahkeek al-manat) and then applying the appropriate Shari‘ah evidence to the problem. This is completely different from the West where they derive the solution from the problem, so for example a law is brought to curb drink driving without examining the nature of the problem or whether drinking itself is not the real problem. .

In de moslimwereld van vandaag lijden we onder corrupte geleerden die een oplossing aandragen om het Westen te bevredigen, waarna in de tekst wordt gezocht om het antwoord te rechtvaardigen, zoals we zagen toen een zogenaamd sharia-oordeel werd gezocht om de invasie van de Amerikaanse strijdkrachten in de Hijaz tijdens de Golfoorlog te rechtvaardigen, of potentieel zelfs erger, waar het correcte proces van zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) niet wordt gevolgd en zogenaamde geleerden bewijs (Daleel) aanvoeren zonder de klassieke zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) te volgen. Dit is schadelijker omdat de ware renaissance, gebaseerd op de onomstotelijke bewijzen (Daleel), onvermijdelijk wordt vertraagd.

In the Muslim world today we suffer from corrupt scholars that bring a solution to satisfy the West and then text is sought to justify the answer, as we saw when a so-called Shari‘ah opinion was sought to justify the invasion of the US forces into the Hijaz during the Gulf War, or potentially even worse where the correct process of ijtihad is not followed and so called scholars bring daleel (evidence) without following classical ijtihad. This is more damaging because the true revival based upon the clear cut evidences is inevitably delayed.