De Profeet ﷺ riep niet alleen tot de Islam en viel de corrupte systemen en overtuigingen om hem heen aan, maar hij werkte ook actief aan de vestiging van de Staat door contact te zoeken met degenen die de autoriteit hadden om te regeren, degenen die in posities van gezag verkeerden of hem gezag konden verlenen – dit staat bekend als nussrah (steun) en is een kritieke kwestie voor de Islamitische beweging vandaag de dag. Terwijl de Profeet ﷺ de samenleving voorbereidde met zijn open oproep, faciliteerden de werkelijke invloedrijke mensen in Madinah de geboorte van de Islamitische Staat daar op natuurlijke wijze, zonder de noodzaak van een staatsgreep, wat onder andere omstandigheden wellicht wel nodig zou zijn geweest. Velen vergeten te erkennen dat de triomf die volgde na de emigratie (Hijrah) het resultaat was van een lange strijd, een strijd die noodzakelijk zal zijn als wij dezelfde overwinning willen proeven. Allah (SWT) zegt,

The Prophet (saw) did not only call to Islam and attack the corrupt systems and beliefs around him, but he also actively worked to establish the State by approaching those with the authority to rule, those who were in positions of authority or could hand him authority - this is known as nussrah (support) and is a critical issue for the Islamic movement today. While the Prophet (saw) was preparing society with his open call, the actual influential people in Madinah facilitated the birth of the Islamic State there naturally, without the need for a coup d’état, which may have been needed in different circumstances. Many fail to recognise that the triumph which resulted after the Hijrah came at the end of a long struggle, one that will be necessary if we are to taste the same victory. Allah (swt) says,.

“Denken zij dat zij ongemoeid gelaten zullen worden met de uitspraak: Wij geloven, zonder dat zij beproefd worden? Voorwaar, Wij hadden degenen die vóór hen kwamen reeds beproefd. Voorwaar, Allah zal weten wie de gelovigen zijn en wie de leugenaars zijn.” [TMQ 29:2-3].

“Do they think they will be left to say: We believe without being tested? Surely We had tested those who came before them. Surely Allah will know who are faithful and who make a lie.” [TMQ 29:2-3].

Terwijl de boodschap van de Islam steeds bredere doelgroepen bereikte, bleef het eigenlijke land (dar) dat de Profeet ﷺ nodig had om het systeem te lanceren en van waaruit hij het aan de mensheid kon verspreiden door middel van uitnodiging en jihad, hem ontgaan. Hij ﷺ besteedde tijd aan het rechtstreeks benaderen van de stamhoofden en de machthebbers rond het Arabisch schiereiland, waarbij hij rechtstreeks om steun vroeg om volgens de Islam te regeren. De Islam kon nooit beperkt blijven tot een geloofssysteem en enkele individuele religieuze rituelen; degenen die erin geloofden, moesten er volgens regeren. Allah (SWT) zegt: “Wie niet regeert volgens dat wat Allah heeft geopenbaard, zij zijn ongelovigen.” [TMQ 5:44].

Whilst the message of Islam was reaching wider and wider audiences the actual land (dar) which the Prophet (saw) needed to launch the system and from which he could carry it to mankind through invitation and jihad eluded him. He (saw) spent time approaching directly the heads of tribes and those in power around the Arab peninsula, asking directly for the support to rule by Islam. Islam could never be limited to a belief system and a few individual religious rituals; those that believed in it had to rule by it. Allah (swt) says,. “If anyone rules by other than what Allah has revealed, they are disbelievers.” [TMQ 5:44].

Veel stammen werden benaderd door de Profeet ﷺ, die vaak werd vergezeld door Abu Bakr (ra), die een expert was op het gebied van de verschillende stammen en hun genealogieën. Eén voorbeeld volstaat om dit punt te bewijzen. De bani (stam) Amir ibn Sa‘ssah werd benaderd en na vele discussies die varieerden van de Islam tot hun militaire kracht, werd vastgesteld dat deze stam voldoende sterk was om als uitvalsbasis voor de nieuwe staat te dienen, en zij waren bereid om de Profeet ﷺ te steunen; zij stelden echter één voorwaarde door te vragen of zij de autoriteit zouden hebben (regeren vanuit hun stam) na de Profeet ﷺ. De Profeet ﷺ accepteerde hun steun niet en antwoordde dat “Allah de autoriteit geeft waar Hij wil” en kon geen enkele compromis sluiten in de religie (Deen), zelfs niet op een moment dat hij en zijn metgezellen grote ontberingen ondergingen.

Many tribes were approached by the Prophet (saw) who was often accompanied by Abu Bakr (ra) who was an expert on the various tribes and their genealogies. One example suffices to prove this point. The bani (tribe) Amir ibn Sa‘ssah were approached and after many discussions ranging over Islam to their military strength it was determined that this tribe was sufficiently strong to be a launching point for the new state, and they were prepared to support the Prophet (saw), however they put one condition in querying whether they would have the authority (rule from their tribe) after the Prophet (saw). The Prophet (saw) did not accept support from them and responded that “Allah gives the authority where He wills” and could not accept any compromise in the deen even at a time when he and his companions were facing great hardship.

Toen de ondubbelzinnige steun van de stammen van Aws en Khazraj uit Yathrib (Madinah) kwam, toonde de Profeet ﷺ duidelijk het belang aan van het verkrijgen van macht en gezag voor de Islam. Bij de tweede eed van ‘Aqabah vroeg hij ﷺ laat in de nacht om twaalf naqeeb (leiders) van hen om naar voren te treden, aangezien zij degene waren die de overdracht van de macht aan hem zouden waarborgen met volledige overtuiging in hem en zijn boodschap.

When the unequivocal support did come from the tribes of Aws and Khazraj from Yathrib (Madinah) the Prophet (saw) showed clearly the importance of getting the power and authority for Islam. At the second pledge of ‘Aqabah, late into the night he (saw) asked for twelve naqeeb (leaders) from them to come forward as it was they that were going to ensure the handing of power to him with full conviction in him and his message.

Toen de Profeet ﷺ de emigratie (Hijrah) naar Madinah voltooide en de volledige autoriteit kreeg toegewezen, werden de strijdkrachten van de voorgaande stamhoofden de volgende ochtend al in grote getale gezien om hun nieuwe leider en de nieuwe Islamitische staat te verdedigen. Zelfs ‘Abdullah ibn Ubay ibn Salool, die later werd bestempeld als het hoofd van de hypocrieten van Madinah, erkende dat de macht door middel van de juiste voorbereidingen was verkregen, toen hij jaloers zei: “Dit is in de nacht gepland.”

When the Prophet (saw) did complete the Hijrah to Madinah, and was given the full authority, the forces of the previous tribal leaders were seen out in force the very next morning to defend their new leader and the new Islamic State. Even ‘Abdullah ibn Ubay ibn Salool later labelled as the head of the hypocrites of Madinah recognised that power had been taken through proper preparations when he jealously said, “This has been planned in the night.”.

De Profeet ﷺ bewees dat er geen staat kan zijn zonder gezag, en dat er geen gezag kan zijn zonder het opbouwen van steun van degenen die macht kunnen uitoefenen. Het zou mooi zijn om te denken dat in de wereld van vandaag de moslimgemeenschap (Ummah) massaal de straat op zou gaan om de implementatie van de Islam te eisen en dat de corrupte regimes zouden wijken en de macht zouden overdragen, maar bij het ontbreken van een dergelijke natuurlijke geboorte is het waarschijnlijk dat de Staat de assistentie nodig zal hebben van een oprechte aanhang van invloedrijke groepen zoals het leger.

The Prophet (saw) proved that there could be no state without authority and there could be no authority without building the support from those that could deliver power. It would be nice to think that in today’s world the Ummah would come out on mass in the streets demanding the implementation of Islam and that the corrupt regimes will lay down and pass the power on, but in the absence of such a natural birth it is likely that the State will need the assistance of a sincere following from those of influence like the army.