12.3 Islam - het economische leven
12.3 Islam - the Economic Life
Islam ontkent het eigendom van materiële zaken of bezit niet, maar het staat mensen ook niet toe om te bepalen hoe dit wordt verworven en gebruikt. Het leven in het kalifaat zal een dramatische verandering teweegbrengen in de manier waarop materie wordt beschouwd. In de Islam is rijkdom een vertrouwen van de Schepper. Bijgevolg is het Allah (SWT) alleen die beslist wat wel en niet gekocht en verkocht kan worden. Dit is anders dan de huidige situatie, waarin het juiste en onjuiste van een samenleving overgeleverd is aan de genade van marktwerking en de wetten van vraag en aanbod, en waar de commerciële levensvatbaarheid van een product voorrang krijgt op de schadelijke effecten op de samenleving die als gevolg van het bestaan van het product ontstaan. Dat is een wereld waarin zakelijke belangen de ‘beschermengelen’ van de democratie financieren of lobbyen – de politici.
Islam does not deny ownership of material or property, however it also does not allow humans to dictate the way it is acquired and used. Life in the Khilafah will offer a dramatic change in the way material is viewed In Islam wealth is a trust from the Creator. Consequently it is Allah (swt) alone who decides what can and cannot be bought and sold. This is unlike the situation today where the rights and wrongs of a society are at the mercy of market forces and the laws of supply and demand and where commercial viability of a product takes precedence over the detremental effects on society that are produced as a result of the product’s existence. Such is a world where business interests fund or lobby the ‘guardian angels’ of democracy - the politicians.
Overeenkomstig zien we dat de rijkste man van Groot-Brittannië zijn fortuin heeft gebaseerd op pornografie. Er is geen zorg voor de schadelijke effecten van pornografie en andere vormen van uitbuiting van man en vrouw. De ongewenste blikken tijdens het wandelen door de straten; de ongewenste aandacht op het werk; verkrachting. In plaats daarvan wordt zorg voor mensen primair in economische termen bekeken.
Accordingly, we see that Britain’s richest man has based his fortune on pornography. There is no care for the damaging effects of pornography and other forms of exploitation of man and woman. The unwanted eyes when walking the streets; the unwanted attention at work; rape. Instead, concern for humans is viewed in economic terms primarily.
Dit is niet het geval in de Islam, waar ‘eer’ een essentieel onderwerp is. Er zullen geen advertenties zijn die de seksualiteit van mannen en vrouwen gebruiken voor agressieve verkoop, geen ‘top-shelf’ tijdschriften, geen pornografische video's en er zou geen cyberseks gevonden worden in de Islamitische Staat.
This is not so in Islam, where ‘honour’ is a vital issue. There will be no advertisements using the sexuality of men and women for the hard sell, no ‘top-shelf’ magazines, no pornographic videos and no cybersex would be found in the Islamic State.
Op dezelfde manier zou er geen rekening worden gehouden met het commerciële succes van alcoholconsumptie, of het potentiële succes van het legaliseren van andere soorten drugs, zoals vandaag de dag wordt besproken. In de Islam is de publieke consumptie van bedwelmende middelen verboden, wat de overvloed aan problemen waar zaken als alcohol aan bijdragen, bij de wortel aanpakt: huiselijk geweld, criminaliteit in het algemeen of de aanslag op gezondheidsbronnen (zelfhulpgroepen, slachtofferhulp, medische diensten etc.). Er zouden geen pubs, geen dronkaards en geen 'rijden onder invloed' zijn onder het kalifaat.
Similarly, no regard would be made for the commercial success of alcohol consumption, or the potential success of legalising other types of drugs, as is being discussed today. In Islam public consumption of intoxicants is forbidden, killing from the root the plethora of problems that things like alcohol contribute to: domestic violence, crime in general or the drain on health resources (self-help groups, victim support groups, medical services etc.). There would be no pubs, no drunkards and no ‘drink-driving’ under the Khilafah.