In de geschiedenis van het Westen hebben diepgewortelde gevoelens van onrecht onder de mensen van Europa tegenover de onderdrukkende heerschappij van de geestelijke gevestigde orde geleid tot de ‘Reformatie’ van de Kerk rond de 16e eeuw (CE). Sinds die tijd heeft religie een steeds kleinere rol gespeeld in de mainstream van het leven.

In the history of the West, deep-rooted feelings of injustice among the people of Europe against the oppressive rule of the clerical establishment led to the ‘Reformation’ of the Church around the 16th Century (CE). Since that time, religion has played an ever decreasing part in the mainstream of life.

Aanvankelijk betrof de verandering voornamelijk het domein van het bestuur en de politieke zaken. Vóór deze tijd bezat de Kerk een groot deel van het land waarop mensen leefden en werkten, waardoor zij een stem had in hoe het land en de zaken van de mensen beheerd moesten worden. Zij hief hoge belastingen onder het volk terwijl zij de beloning van verlossing beloofde, en keek streng neer op elke ‘dissident’, of het nu ging om wetenschappers zoals Copernicus en Galileo of religieuze hervormers, zoals Luther of Calvin. Na de ‘Reformatie’ raakte het christendom gescheiden van de zaken van het leven en werd het gedegradeerd tot een reeks overtuigingen en een individuele morele gedragscode. De invloed ervan op het politieke leven was effectief beëindigd.

Initially, the change involved mainly the arena of the government and political affairs. Before this time, the Church owned much of the land upon which people lived and worked, thereby having a say in how the land and the affairs of the people should be run. It levied high taxes upon the people while promising the reward of salvation, and looked severely upon any ‘dissenters’, whether in the form of scientists like Copernicus and Galileo or religious reformers, like Luther or Calvin. After the ‘Reformation’, the Christian religion became separated from the affairs of life, and was demoted to a set of beliefs and an individual code of moral conduct. Its effect in political life had effectively ended.

In de loop der tijd is echter zelfs de rol van religie in het individuele leven weggeëbd, tot op het punt dat in veel gevallen de religie van een persoon niet meer waarde heeft dan een insigne of een label.

In time, however, even the role of religion in the individual life has whittled away, to the extent that in many cases, a person’s religion has no more value than a badge or label.

Deze soorten ideeën zijn echter niet beperkt gebleven tot Europa en de westerse wereld. Hetzelfde is meer of minder waar geworden voor alle religies over de hele wereld, zoals het hindoeïsme, het sikhisme of het jodendom, aangezien de cultuur van secularisme, oftewel de scheiding van religie en wereldse zaken, wortel is gaan schieten.

These types of ideas, however, have not been restricted to Europe and the Western world. The same has become more or less true for all religions throughout the globe such as Hinduism, Sikhism, or Judaism, as the culture of secularism, i.e. the separation of religion from lifes affairs, has come to take root.

Helaas hebben zelfs veel moslims deze weg ingeslagen en hun religie (Deen) gereduceerd tot een reeks individualistische rituelen. Dit is ondanks het feit dat het woord ‘deen’ in de Arabische taal vertaald wordt als ‘levenswijze’, in tegenstelling tot slechts ‘religie’. De gevolgen van een dergelijke situatie zijn rampzalig geweest voor de wereld. Want wanneer de goddelijke wet niet langer wordt toegepast, kan alleen de wet van mensen zegevieren. Voor de moslimgemeenschap (Ummah) werd het secularisme officieel manifest op 3 maart 1924, toen door de handen van Mustafa Kamal en zijn westerse bazen de overblijfselen van het ‘Uthmani-kalifaat, dat de voortzetting was van de glorieuze Islamitische Staat gesticht door de Profeet van Allah, Muhammad ﷺ, ten einde kwamen. Daarna werd het formuleren van regels om mensen te besturen overgelaten aan mensen.

Sadly even many Muslims have adopted this way, and relegated their deen to a set of individualistic rituals. This is despite the fact that the very word ‘deen’ in the Arabic language translates as ‘way of life’, as opposed to just ‘religion.’ The consequences of such a state of affairs has been disastrous for the world. For when divine law ceases to be implemented, only the law of human beings can prevail. For the Muslim Ummah, secularism became officially manifested on the 3rd of March, 1924, when at the hands of Mustafa Kamal and his Western bosses, the remnants of the ‘Uthmani Khilafah, which was the continuation of the glorious Islamic State established by Muhammad the Prophet of Allah (saw), came to an end. Thereafter, the formulation of rules to govern people was left up to human beings.

Echter, door hun aard kunnen mensen geen rechtssysteem bedenken dat de zaken van de mensheid op een rechtvaardige wijze zal organiseren en besturen. Er zijn vele redenen waarom dit het geval is. Mensen zijn beperkt in hun kennis en vermogens, en kunnen daarom de problemen van mensen niet adequaat in overweging nemen, noch kunnen zij hiervoor uitgebreide oplossingen bieden. Bovendien zijn zij vatbaar voor vooroordelen, eigenbelang en dwalingen, en zullen zij daarom niet in staat zijn om onpartijdig voor mensen te oordelen. Deze natuurlijke aspecten van het menselijk karakter maken mensen onmachtig om met rechtvaardigheid over andere mensen te heersen – elk systeem dat door mensen wordt voorgesteld, zal al deze tekortkomingen weerspiegelen. Als gevolg hiervan zullen veel mensen worden onderdrukt, zullen de rijken en machtigen de rechten van de armen en zwakken onteigenen, en zal de wereld worden gekenmerkt door tirannie, onrechtvaardigheid en uitbuiting. Zelfs een korte blik op de huidige situatie zal bevestigen dat deze overal om ons heen bestaan.

However, by their nature human beings cannot devise a system of laws that will organise and administer the affairs of mankind in a just fashion. There are many reasons why this is the case. Human beings are limited in their knowledge and abilities, so cannot adequately take into consideration the problems of people, nor provide comprehensive solutions for them. As well, they are prone to prejudice, self interest and error and thus will not be able to judge for people impartially. These natural aspects of the human character render people unable to rule over other people with justice - any system that is brought forward by human beings will reflect all of these shortcomings. As a result, many people will be oppressed, the rich and powerful will usurp the rights of the poor and weak, and the world will be characterised by tyranny, injustice and exploitation. Even a brief look at today’s situation will confirm these to exist all around us.

In feite kan alleen een alwetend, onbeperkt wezen in staat zijn om een allesomvattende en rechtvaardige set wetten te bieden waarmee de mensheid kan hopen haar zaken met rechtvaardigheid te regeren. Daarom is het alleen Allah (SWT), de schepper van de mens, het leven en het hele universum, die waardig is aan de positie van soevereiniteit en wetgeving. Allah (SWT) bevestigt dit inderdaad voor ons in de Qur’an: “Zoeken zij een oordeel van (de dagen van) de Onwetendheid? Maar wie kan voor een volk wiens geloof zeker is, een beter oordeel geven dan Allah?” [TMQ 5:50] Het is vanwege dit feit dat de Islam, in tegenstelling tot de hierboven genoemde religies, een allesomvattend systeem van leiding biedt om alle zaken van het leven te besturen. In brede zin definieert het rollen voor mensen in drie aspecten van het leven:

In fact, only an all-knowing, unlimited being can be capable of providing a comprehensive and fair set of laws by which mankind can hope to rule its affairs with justice. Therefore, it is only Allah (swt), the creator of human beings, life and the whole of the universe who is worthy of the position of sovereignty and legislation. Indeed, Allah (swt) confirms this for us in the Qur’an, “Do they seek after a judgement of (the days of) Ignorance? But who, for a people whose faith is assured, can give better judgement than Allah?” [TMQ 5:50] It is due to this fact that Islam, unlike the religions mentioned above, provides a comprehensive system of guidance to administer all of lifes affairs. Broadly speaking it defines roles for people in three aspects of life :

1. De relatie tussen een individu en zijn of haar Schepper, Allah (SWT), inclusief aanbiddingsvormen, zoals het gebed of het vasten.

1. The relationship between an individual and his or her creator, Allah (swt), including worships, such as prayer or fasting.

2. De relatie van een individu met zichzelf, inclusief hoe men zich kleedt, wat men eet, enz.

2. The relationship of an individual with him or her self, including how to dress, what to eat etc.

3. De relaties tussen mensen, inclusief transacties, bestuur enzovoort.

3. The relationships between people, including transactions, government etc.

Het is in feite het laatste gebied, dat de kwesties van politiek en bestuur omvat, dat het grootste deel vormt van de praktische leiding die Allah (SWT) aan de mensheid heeft gegeven. Inderdaad, de meerderheid van de ahkam (rechtsregels) van de Islam heeft betrekking op dit aspect, genaamd ‘al-Mu‘amalat.’ De seculiere mentaliteit onder moslims heeft ertoe geleid dat velen de Islam slechts bekijken vanuit het perspectief van de eerste en tweede bovengenoemde gebieden, terwijl het laatste wordt verwaarloosd. Dit manifesteert zich op verschillende manieren in de samenleving. Wanneer dit begrip wordt toegepast op het bestuur, zien we dat de moslimlanden worden bestuurd door ongeloof (Kufr) wetten, zoals bijvoorbeeld in Pakistan, Turkije, Egypte etc. Wanneer het zich bij individuen manifesteert, terwijl zij wellicht bidden en vasten, houden zij de Islam niet in acht in hun bedrijven of op hun werkplekken – zij kunnen heel goed woeker (Riba) hebben op hun leningen, alcohol verkopen in hun winkels of steekpenningen betalen voor hun diensten.

It is in fact the last area, which encompasses the issues of politics and ruling, that forms the largest part of the practical guidance that Allah (swt) has given to mankind. Indeed, the majority of the ahkam (rules) of Islam are to do with this aspect, called ‘al-Mu‘amalat.’ The secular mentality among Muslims has led many to view Islam just from the perspective of the first and second areas mentioned above, while neglecting the last. This manifests itself in the society in different ways. When this understanding is applied to ruling, we see the Muslim countries being governed by kufr (non-Islamic) laws as for example in Pakistan, Turkey, Egypt etc. When it appears in individuals, while they may pray and fast, they do not observe Islam in their businesses or workplaces - they may well have riba (interest) on their loans, sell alcohol in their shops or pay bribes for their services.

Dit is alles ondanks het feit dat de Islam duidelijke leiding geeft in alle zaken van het leven. De systemen die zij biedt, omvatten het aanbiddings-, het bestuurlijke, het economische, het sociale, het juridische en het onderwijssysteem. En de details hiervan worden niet overgelaten aan de willekeur van de mens om te beslissen, maar ze vloeien voort uit het geloof (aqidah) van de moslim zelf. Want de Qur'an die de moslims beveelt om te bidden, is dezelfde Qur'an die de moslims beveelt om ervoor te zorgen dat zij worden geregeerd door de Islam. Allah (SWT) zegt: “Verricht het gebed (Salah) van de middag tot de duisternis van de nacht, en reciteer de Qur'an in de vroege dageraad.” [TMQ 17:78] en Hij (SWT) zegt: “En wie niet regeert met dat wat Allah heeft geopenbaard, zij zijn de ongelovigen.” [TMQ 5:44] De overleveringen (Hadith) die de moslims leren hoe zij de kleine wassing (Wudu) moeten verrichten, zijn dezelfde overleveringen (Hadith) die de moslims bevelen om verenigd te zijn achter één leider.

This is all despite the fact that Islam gives clear guidance in all affairs of life. The systems it provides include the Worship, Ruling, Economic, Social, Judicial and Education systems. And the details of these are not left to the whims of man to decide, rather they emanate from the very creed of the Muslim. For the Qur’an which orders the Muslims to pray, is the same Qur’an that orders the Muslims to ensure that they are ruled by Islam. Allah (swt) says, “Perform salah from mid-day till the darkness of the night, and recite the Qur’an in the early dawn.” [TMQ 17:78] and He (swt) says, “And whosoever does not rule by what Allah has revealed, they are the disbelievers.” [TMQ 5:44] The ahadith which teach the Muslims how to perform wudu are the same ahadith which command the Muslims to be unified behind one leader.

Imam Muslim overleverde dat ‘Uthman ibn ‘Affan rapporteerde: De Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Wie zijn wassing goed uitvoert, zullen zijn zonden uit zijn lichaam komen, zelfs onder zijn nagels vandaan.” En hij overleverde ook, op gezag van Abu Sa‘id al-Khudri, dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Wanneer er een eed van trouw (Bay’ah) is afgelegd voor twee Khaleefahs, dood dan degene voor wie de eed later is afgelegd.”

Imam Muslim narrated that ‘Uthman ibn ‘Affan reported : The Messenger of Allah (saw) said, “He who performed his ablution well, his sins would come out from his body, even coming out from under his nails.” And he also narrated, on the authority of Abu Sa‘id al-Khudri that the Messenger of Allah (saw) said, “When bay‘ah (the oath of allegiance) has been taken for two Khaleefahs, kill the one for whom the oath was taken later.”.

In de islam is er geen scheiding of onderscheid tussen de regels met betrekking tot verschillende aspecten van het leven, ongeacht of deze te maken hebben met een individu en zijn relatie tot Allah (SWT), zichzelf, of of ze te maken hebben met de relaties tussen mensen als geheel. In plaats daarvan worden ze allemaal beschouwd als geboden en verboden van Allah (SWT) voor Zijn dienaren, en moeten ze allemaal worden nageleefd. Op deze manier wordt elke handeling die de moslim verricht, of deze nu privé of publiek, individueel of collectief is, gereguleerd door de sharia. De essentie van de seculiere mentaliteit die momenteel de moslimgemeenschap (Ummah) teistert, is het negeren van religieuze leiding in alle levenssferen. Dit is een grote misdaad tegen Allah (SWT) en Zijn Boodschapper ﷺ en is categorisch verboden (Haram) in de islam.

In Islam, there is no separation or distinction between the rules relating to different aspects of life, regardless of whether they are to do with an individual and his relationship to Allah (swt), himself or whether they are to do with the relationships between people as a whole. Rather all are regarded as commands and prohibitions of Allah (swt) for His servants, and all must be fulfilled. In this way, each and every action that the Muslim performs, whether private or public, individual or collective, is regulated by the Shari‘ah. The essence of the secular mentality which currently plagues the Ummah is the disregard of religious guidance in all areas of lifes affairs. This is a great crime against Allah (swt) and His Messenger (saw) and is categorically haram (prohibited) in Islam.

In plaats daarvan vormen alle regels en wetten van de Islam een geïntegreerd geheel, waarbij elk systeem de andere aanvult en harmonieert, waardoor een praktisch en functioneel kader ontstaat waarin mensen in vrede en veiligheid kunnen leven.

Instead, all the rules and laws of Islam form an integrated whole, each system complementing and harmonising with the others, thereby creating a practical and functional framework in which people may live in peace and security.

Bovendien zijn al deze ahkam afgeleid van dezelfde basis, namelijk dezelfde usul (bronnen van de islamitische regels). De verificatie van de regels door hun oorsprong te traceren vanuit de correcte islamitische bronnen, verbindt hun beoefening en implementatie met het geloof van de moslim in Allah (SWT) en Zijn Boodschapper ﷺ. Er zijn vier componenten die de definitieve usul vormen. Dit zijn:

Furthermore, all these ahkam derive from the same basis, that is, the same usul (sources of Islamic rules). The verification of the rules by tracing their origin from the correct Islamic sources links their practice and implementation with the very belief of the Muslim in Allah (swt) and His Messenger (saw). There are four components which make up the definite usul. These are :

1. De Qur'an, het Boek van Allah (SWT)

1. The Qur’an, the Book of Allah (swt)

2. De profetische traditie (Sunnah) (voorbeeld van Muhammad ﷺ)

2. The Sunnah (example of Muhammad (saw))

3. De consensus (Ijma’) van de Metgezellen (ra)

3. The Ijma‘ (consensus) of the Companions (ra)

4. Analogie (Qiyas)

4. Qiyas (the divine analogy)

Elk van deze bronnen kan aanleiding geven tot de verschillende regels en wetten van de Islam, inclusief die voor zowel het geloof als de handeling, en elke regel of wet die afgeleid is van iets anders dan deze bronnen, wordt als zwak of onjuist beschouwd.

Each of these sources can give rise to the different rules and laws of Islam, including those for both belief and action, and any rules or laws that derive from anything other than these sources are considered as weak or false.

Pas wanneer moslims terugkeren naar het juiste begrip van de Islam, waarbij zij observeren hoe de handelingen die zij dienen uit te voeren worden gekwalificeerd door en afgeleid zijn van rationeel en tekstueel bewezen bronnen, kunnen zij hopen zichzelf te doen herrijzen uit hun huidige situatie. Indien zij dit kunnen doen, dan zullen zij de allesomvattende aard van de Islam als een levenswijze beseffen, en vertrouwen hebben in het vermogen ervan om niet alleen de problemen van de mensheid op te lossen, maar ook om te waarborgen dat rechtvaardigheid en waardigheid over de wereld zullen zegevieren.

It is only when Muslims return to the correct understanding of Islam, observing how the actions they should perform are qualified by and derived from rationally and textually proven sources, that they can ever hope to revive themselves from their current situation. If they can do this, then they will realise the comprehensive nature of Islam as a way of life, and have confidence in its ability not only to solve the problems of mankind, but also to ensure that justice and dignity will prevail over the world.

In dit boek zullen wij, met de hulp en genade van Allah (SWT), proberen enkele aspecten van de islamitische geschiedenis te bespreken, enkele van de problemen waar de moslimgemeenschap (Ummah) en de mensheid als geheel momenteel voor staan, evenals de details van de verschillende islamitische systemen, en aan te tonen hoe deze direct toepasbaar zijn op onze levenszaken. Moge Allah (SWT) deze inspanning aanvaarden, en ervoor zorgen dat het een bijdrage is aan de herleving van de moslimgemeenschap (Ummah) en de vestiging van Zijn religie (Deen), en een licht dat de mensheid leidt naar de religie (Deen) van haar Schepper, de islam.

In this book, by the help and grace of Allah (swt), we will endeavour to discuss some aspects of Islamic history, some of the problems currently facing the Muslim Ummah and mankind as a whole, as well as the details of the different Systems of Islam, and to demonstrate how they are directly applicable to our lifes affairs. May Allah (swt) accept this effort, and cause it to be a contribution towards the revival of the Muslim Ummah and the establishment of His deen, and a light that guides mankind to the deen of its Creator, Islam.