De situatie van moslims vandaag de dag staat in schril contrast met hun glorieuze verleden. Het is voor ons van belang te begrijpen hoe en waarom een dergelijke toestand is ontstaan. Dit is inderdaad een sleutel tot onze wederopstanding. Met dit oogmerk is het noodzakelijk om de geschiedenis van de Islam zorgvuldig te bestuderen, van de tijd van de Staat van de Profeet ﷺ en de periode van de Islamitische beschaving en invloed die daarop volgde, tot aan vandaag, opdat wij de belangrijkste factoren van onze zwakte kunnen identificeren.

The situation of Muslims today lies in stark contrast with their glorious past. It is important for us to understand how and why such a state of affairs has arisen. Indeed this is a key to our revival. To this end, it becomes necessary to study carefully the history of Islam, from the time of the Prophet’s (saw) State and the period of Islamic civilisation and influence that followed it, until today, in order that we may identify the main factors of our weakness.

Het resultaat van een dergelijk onderzoek toont aan dat de belangrijkste factor een geleidelijke intellectuele achteruitgang is in de geesten van de moslims met betrekking tot hun begrip van hun religie (Deen).

The result of such a study shows that the main factor is a gradual intellectual decline in the minds of the Muslims with regards to their understanding of their deen.

In deze context waren de vijanden van de Islam in staat om de kans die hen werd geboden te benutten in hun strijd tegen de Islamitische Staat, en maakten zij gebruik van alle middelen die tot hun beschikking stonden om deze te overwinnen en te onderwerpen, en al haar middelen onder hun controle te brengen. In dit gedeelte zullen wij enkele van de geschiedenis achter deze aanval van de ongelovigen (Kafir) tegen de Islam schetsen, evenals de verraderlijke middelen en machinerieën die zij hanteerden.

In this background, the enemies of Islam were able to exploit the oppportunity presented to them in their battle against the Islamic State, and utilised all the means at their disposal to overcome it and subjugate it and all its resources to their control. In this section, we will outline some of the history behind this attack of the kuffar against Islam, and the devious means and machinations they employed.

De enorme macht en invloed van de Islam, militair, cultureel en religieus sinds het begin, is iets wat het Westen nooit volledig heeft begrepen; de vraag hoe de Islam in zo'n korte tijd zulke uitgestrekte gebieden van de wereld kon veroveren, houdt de westerse geest al decennia bezig. Vanaf 632 n.Chr. vielen Perzië, Syrië, Egypte, Turkije en Noord-Afrika in de 8e en 9e eeuw in handen van de moslimlegers. De Islam heerste zo ver in het oosten als India, Indonesië en China. Voor het christelijke Westen vertegenwoordigde het kalifaat een constante gevaar en dreiging, en tegen de 15e eeuw werd het voor Europese denkers duidelijk dat er iets aan de Islam gedaan moest worden.

The enormous power and influence of Islam, militarily, culturally, and religiously since its beginning is something that the West has never fully understood; the question of how, in so short a time, Islam could conquer such vast areas of the world has troubled the Western mind for decades. From 632 CE onwards Persia, Syria, Egypt, Turkey and North Africa fell to the Muslim armies, in the 8th and 9th centuries. Islam ruled as far east as India, Indonesia and China. To the Christian West the Khilafah represented a constant danger and threat and by the 15th century it became apparent to European thinkers that something would have to be done about Islam.

Om de dreiging van de Islam en haar volgelingen te overwinnen, erkenden de Europese denkers dat deze eerst begrepen moest worden. Al snel werd hen duidelijk dat de kracht van de moslims lag in hun organisatie als een staat, die hen verenigde, beschermde en hun inspanningen coördineerde om de wereld te domineren. Zij concludeerden dat de Islamitische Staat binnengevallen, in bezit genomen en uiteindelijk in een minder aanstootgevende vorm heropgebouwd moest worden. De rechtvaardiging die voor deze agressieve houding werd geboden, zowel aan de westerling als aan de moslim, was dat de Islam een misleidende versie van het christendom was, die een ooit groot gebied in barbarij had doen vervallen en die nieuw leven ingeblazen moest worden door de beschavende invloeden van het moderne Westen.

To overcome the threat of Islam and its adherents the European thinkers recognised that it first needed to be understood. It soon became clear to them that the strength of the Muslims lay in their organisation as a state, which unified them, protected them and co-ordinated their efforts to dominate the world. They concluded that the Islamic State must be invaded, possessed and finally re-created in a less offensive form. The justification that was provided for this aggressive stance, to both the Westerner and the Muslim, was that Islam was a misguided version of Christianity which had caused a once great region to fall into barbarism and which needed to be revived through the civilising influences of the modern West.

Aanvankelijk probeerde het Westen de islam militair te verslaan door het lanceren van een grootschalige militaire campagne tegen het leger van het kalifaat, bekend als de Kruistochten, maar voor de middeleeuwse westerling werd al snel duidelijk dat elke hoop om de islam militair te verslaan vruchteloos was. De moslims vochten in de weg van Allah; zij vochten voor de islam en met hun begrip van de islam als ideologie konden zij simpelweg niet worden verslagen door de macht van het zwaard. Elke moslim wist dat een strijd met de ongelovigen (Kafir) slechts twee resultaten kon hebben: overwinning of martelaarschap en het paradijs. Angst voor de dood had daarom geen invloed op hen, en zij zouden bereidwillig hun leven geven voor de zaak van de islam. Toen dit duidelijk werd voor de legers van de ongelovigen (Kafir), die in vergelijking niet zo bereid waren zichzelf op te offeren voor een zaak die over het algemeen geen echte betekenis voor hen had, spanden zij een complot om de moslims te verslaan door een intellectuele campagne tegen hen te voeren, waarbij zij de kernconcepten van de islam aanvielen en valse ideeën in hun plaats plantten.

Initially, the West attempted to defeat Islam militarily, with the launching of a vast military campaign against the Muslim army of the Khilafah known as the Crusades, yet for the medieval Westerner it soon became clear that any hope of defeating Islam militarily was fruitless. The Muslims were fighting in the way of Allah; they were fighting for Islam and with their understanding of Islam as an ideology they simply could not be defeated by the power of the sword. Every Muslim knew that there could only be two results of a battle with the kuffar : victory or martyrdom and paradise. Fear of death therefore had no sway on them, and they would gladly give up their lives for the sake of Islam. As this became obvious to the armies of the kuffar, who in comparison were not so willing to sacrifice themselves for a cause which by and large had no real meaning for them, they conspired to defeat the Muslims through the waging of an intellectual campaign against them by attacking the key Islamic concepts and implanting false ideas in their place.

Dit plan werd met verwoestende efficiëntie uitgevoerd, waarbij de islamitische overtuigingen en praktijken rechtstreeks werden aangevallen met als doel twijfel te zaaien in de geesten van de moslims over de islamitische levenswijze en het vermogen ervan om voor altijd te worden toegepast in een snel veranderende wereld. Bovendien werd voortdurend benadrukt dat iedereen die in de islam als zodanig geloofde, achterlijk, degenerat en inferieur moest zijn aan hun westerse tegenhangers.

This plan was carried out with devastating efficiency, directly attacking the Muslim beliefs and practices with the aim of casting doubt into the minds of the Muslims about the Islamic way of life and its ability to be implemented for all time in a rapidly changing world. Furthermore it was constantly emphasised that anyone who did believe in Islam as such must be backward, degenerate and inferior to their Western counterparts.

De aanval werd op alle fronten gevoerd door de gehele moslimgemeenschap (Ummah); in de Turks- en Arabischsprekende landen, via het subcontinent en Zuidoost-Azië; en het kwam op vele gebieden. Het kalifaat werd afgebeeld als despotisch en een dictatuur; jihad als een agressie tegen alle mensen; polygamie werd afgebeeld als onbeschaafd of barbaars, of als een belediging voor vrouwen; echtscheiding was een verraad; het geloof in de goddelijke voorzienigheid en het lot werd afgedaan als irrationeel fatalisme; de Qur'an werd beschreven als een briljant stuk poëtische schrijfkunst dat slechts bepaalde morele waarden promootte, en niet als een basis van regels en wetten voor de mensheid; Muhammad ﷺ werd afgebeeld als een sluwe genie die het volk had misleid, en niet als een profeet; de vrome moslim was een man van grote nederigheid, arm en niet betrokken bij wereldse zaken, en de bewoner van de moskee.

The attack was waged on all fronts throughout the Ummah; in the Turkish and Arab speaking lands, through the sub-continent and South East Asia; and it came on many matters. The Khilafah was portrayed as despotic and a dictatorship; Jihad an aggression against all people; polygamy was portrayed as uncivilised or savage, or an affront against women; divorce was a betrayal; belief in divine fate and destiny was dismissed as irrational fatalism; the Qur’an was a brilliant piece of poetic writing merely promoting certain moral values, not a basis of rules and laws for mankind; Muhammad (saw) was portrayed as a devious genius who had fooled the people, not a prophet; the pious Muslim was a man of great humbleness, poor and not involved with worldly matters, and the inhabitant of the mosque.

Dergelijke ideeën kregen all te vaak gewicht doordat de geleerden en geleerde mannen van de Islam werden gewonnen door de kuffar; een voorbeeld hiervan was Napoleon toen hij aan het eind van de achttiende eeuw Egypte binnenviel. Door zijn gebruik van de geleerden was Napoleon in staat om een uniek welwillende en selectieve campagne tegen de Islam te voeren. Toen het voor Napoleon duidelijk werd dat zijn strijdmacht te klein was om zichzelf aan de Egyptenaren op te leggen, probeerde hij de lokale imams, qadis, muftis en geleerden (Ulama) de Qur'an te laten interpreteren in het voordeel van de ‘Grande Armée’, door hen over zijn bedoelingen in het gebied te misleiden. Dit, samen met het vleien en omkopen van de geleerden van al-Azhar, werkte, en al snel leek de bevolking van Caïro haar wantrouwen tegenover de bezetters te hebben verloren. Napoleon gaf zijn plaatsvervanger later strikte instructies om, na zijn vertrek, Egypte altijd te besturen via de Orientalisten en religieuze Islamitische leiders die zij konden winnen; andere strategieën werden als te duur en dwaas beschouwd. Dergelijke beleidspunten houden tot op de dag van vandaag voort met figuren als ‘regeringsgeleerden’ in de moslimlanden, die consequent zogenaamde ‘Islamitische’ uitspraken doen in overeenstemming met de wensen van het Westen, waardoor zij de doelstellingen van het Westen vergemakkelijken om de Islam slechts op de achtergrond van het leven van moslims te houden.

Such ideas were all too often given weight by the winning over of scholars and learned men of Islam by the kuffar; one such example being that of Napoleon when he invaded Egypt in the late eighteenth century. Through his use of the scholars Napoleon was able to wage a uniquely benign and selective campaign against Islam. When it became obvious to Napoleon that his force was too small to impose itself on the Egyptians he tried to make the local imams, qadis, muftis and ulema interpret the Qur’an in favour of the ‘Grande Armée,’ by deceiveing them about his intentions in the area. This along with the flattering and cajoling of the scholars of al-Azhar worked, and soon the population of Cairo seemed to have lost its distrust of the occupiers. Napoleon later gave his deputy strict instructions after he left always to administer Egypt through the Orientalists and religious Islamic leaders whom they could win over; any other strategies were seen as too expensive and foolish. Such policies continue to this very day with the likes of ‘government scholars’ in the Muslim countries, who consistently produce so-called ‘Islamic’ judgements in accordance with the wishes of the West, thereby facilitating the West’s objectives of keeping Islam only in the backgrounds of Muslim’s lives.

Om deze verzwakking van het geloof en het begrip van de moslims in de islam aan te moedigen, werkten de Europese staten, met Groot-Brittannië dat een leidende rol speelde, aan het oprichten van bewegingen binnen de moslimwereld die konden werken aan het ondergraven van de islam en het verdelen van moslims. Een complex apparaat ter dienst van dit doel werd aanvankelijk opgezet in de vorm van missionarissen, zoals de Society for Promoting Christian Knowledge (1698), de Society for the Propagation of the Gospel in Foreign Parts (1701), de Church Missionary Society (1799), de British and Foreign Bible Society (1804) en dergelijke.

To encourage this weakening of the Muslims’ belief and understanding of Islam, the European states, with Britain playing a leading role, worked to establish movements within the Muslim world which could work to bring down Islam and divide Muslims. A complex apparatus for tending this purpose was established initially in the form of missionaries such as the Society for Promoting Christian Knowledge (1698), the Society for the Propagation of the Gospel in Foreign Parts (1701), the Church Missionary Society (1799), the British and Foreign Bible Society (1804) and so on.

Daarnaast zou er een instroom zijn van handelsverenigingen, geleerde genootschappen, fondsen voor geografische exploratie, vertaalfondsen, evenals de vestiging van buitenlandse scholen, consulaire kantoren, factorijen en soms zelfs grote Europese gemeenschappen. Al deze zaken gaven het Westen toenemende belangen in het gebied, wat uiteindelijk zou leiden tot legitimiteit voor een meer fysieke aanwezigheid in deze landen, vanwege de noodzaak om dergelijke belangen te beschermen. In de tussentijd vormden dergelijke instellingen een toevluchtsoord voor mannen zoals Muhammad ‘Ali in Cairo en Ibrahim Pasha in Syria, die werden geworven voor de westerse zaak.

In addition there was to be an influx of trading societies, learned societies, geographical exploration funds, translation funds, as well as the implantation of foreign schools, consular offices, factories and sometimes even large European communities. All gave the West increasing interests in the area which would eventually gain legitimacy for their more physical presence in these lands, due to the need to protect such interests. In the meantime such institutions were havens for men like Muhammad ‘Ali in Cairo and Ibrahim Pasha in Syria who were recruited to the Western cause.

Op een ander niveau moedigde het constante pushen van het idee van westerse superioriteit en mosliminferioriteit veel moslims aan om een pelgrimstocht naar Europa te maken om aan de voeten van de ongelovigen (Kafir) te zitten en door hen onderwezen te worden, om vervolgens terug te keren naar hun vaderland om hun medeburgers te leren hoe zij ‘beschaafd’ en ‘modern’ konden worden, ook al betekende dit het overnemen van de ideologie van het Westen, inclusief de acceptatie van ideeën zoals democratie, secularisme, vrije vermenging, vrijheid enzovoort, die allemaal in strijd zijn met het islamitische standpunt.

On another level the constant pushing of the idea of Western superiority and Muslim inferiority encouraged many Muslims to make a pilgrimage to Europe to sit at the feet of and be educated by the kuffar, then return to their homelands in order to teach their fellows how to become ‘civilised’ and ‘modern’, even though it meant adopting the ideology of the West, including its acceptance of ideas like democracy, secularism, free mixing, freedom etc., which all contradict the Islamic viewpoint.

Deze ideeën hadden een dramatisch effect op de islamitische denkwijze, waardoor velen in de moslimgemeenschap (Ummah) betoverd raakten door niet-islamitische levenswijzen. Zelfs vandaag de dag is deze houding manifest in sommige delen van de moslimgemeenschap (Ummah).

These ideas had a dramatic affect on the Muslim mindset, causing many in the Ummah to be enchanted by non-Islamic ways of life. Even today this attitude is manifest in some sections of the Ummah.

Niets is echter succesvoller geweest in het werk om moslim tegen moslim uit te spelen en hen van de Islam te vervreemden dan de implantatie van assabiyah (nationalisme). Het waren dergelijke gevoelens van nationalisme en patriottisme die de moslims zo verwoestend van elkaar scheidden en uiteindelijk leidden tot de vernietiging van het kalifaat. Dergelijke ideeën en gevoelens werden aangemoedigd door de geleidelijke bezetting en de opdeling van de Islamitische Staat in afzonderlijke staten, elk met hun eigen individuele nationale belangen en doelstellingen, waardoor de verdeeldheid onder de moslims toenam, tot op de dag van vandaag wanneer we minstens 55 verschillende staten hebben en onszelf zien als Pakistanen, Jordaniërs en Egyptenaren in plaats van moslims. Dergelijke concepten blijven bij velen in de moslimgemeenschap (Ummah) vandaag de dag voortbestaan, sluimerend als een ziekte die alleen op afstand gehouden dient te worden; de Profeet Muhammad ﷺ zei: “Hij behoort niet tot ons die oproept tot assabiyah, en hij behoort niet tot ons die vecht voor assabiyah, en hij behoort niet tot ons die sterft voor assabiyah.” Abu Daud. Nadat zij de moslims succesvol hadden verlamd door een dergelijke aanval te richten op hun begrip van de Islam en door de introductie van gecorrumpeerde en valse concepten, gingen de oude imperialistische machten van Groot-Brittannië, Frankrijk en Rusland verder met het samenzweren om de genadeslag toe te brengen aan de moslims door de Islamitische Staat te vernietigen; om haar territoria op te splitsen, om de kalief en het systeem dat hij vertegenwoordigde af te schaffen, om kunstmatige staten te creëren en om de enorme middelen van de moslimgemeenschap (Ummah) in de handen te leggen van kleine pro-Westerse families.

However nothing has been more successful in the work to bring Muslim against Muslim and distancing them from Islam than the implantation of assabiyah (nationalism). It was such feelings of nationalism and patriotism that so devastatingly severed the Muslims from each other and eventually led to the destruction of the Khilafah. Such ideas and feelings were encouraged through the gradual occupation and division of the Islamic State into separate states, each with their own individual national interests and objectives thereby increasing the disunity amongst the Muslims, until today when we have at least 55 different states, and we see ourselves as Pakistani, Jordanian and Egyptian rather than Muslims. Such concepts remain amongst many in the Ummah today, lingering like a disease fit only to be kept at a distance; Muhammad (saw) said, “He is not one of us who calls for assabiyah, and he is not one of us who fights for assabiyah, and he is not one of us who dies for assabiyah.” Abu Daud Having successfully crippled the Muslims by waging such an attack upon their understanding of Islam and the introduction of corrupted and false concepts, the old imperialist powers of Britain, France and Russia went on to conspire to strike the final blow against the Muslims by destroying the Islamic State; to break up its territories, to abolish the Khaleefah and the system he represented, to create artificial states and to place the enormous resources of the Ummah into the hands of tiny pro-Western families.

In feite hebben de ongelovigen (Kuffar) gedurende de hele 19e eeuw de eenheid van de Staat aangetast door gebieden in te nemen en verdeeldheid te zaaien onder de mensen die erin woonden. Tegelijkertijd vochten zij hard om alle sporen van de Islamitische Wetgeving uit het bestuur in Turkije te verwijderen. In 1855 werd er druk uitgeoefend vanuit Groot-Brittannië, uitgevoerd door agenten zoals Rasheed Pasha, voor de vestiging van een nieuwe grondwet waarin de Islam niet langer de wet van de Staat zou zijn, maar simpelweg de ‘officiële religie’ van de Staat.

In fact, throughout the 1800’s the kuffar chipped away at the unity of the State by taking territories, and inciting division amongst the people that lived within it. At the same time they fought hard to remove all traces of Islamic Law from ruling in Turkey. In 1855 pressure was applied from Britain and carried by agents like Rasheed Pasha for the establishment of a new constitution in which Islam would no longer be the code of the State but simply the ‘official religion’ of the State.

Tegen het einde van de eeuw was het kalifaat bekend geworden als de ‘zieke man van Europa’, en de Europese machten legden plannen op om de Staat onherroepelijk te vernietigen. Veel landen complotteerden om de ondergang ervan te bewerkstelligen, zoals dit telegram van de Russische ambassadeur in Londen aan de Russische minister van Buitenlandse Zaken in 1915 details geeft:

By the turn of the century, the Khilafah had become known as the ‘sick man of Europe’, and the European powers laid plans to kill the State off irrevocably. Many countries conspired to bring its downfall, for example as this telegram from the Russian ambassador in London to the Russian Foreign Minister in 1915 details :

“De Italiaanse regering steunt de mening van de Russische regering over de noodzaak om de islamitische regering, die in Hijaz gevestigd moet worden, te scheiden van het kalifaat, en deze onder de absolute controle van Groot-Brittannië te plaatsen. De Italiaanse regering steunt het hartelijk om het kalifaat uit de handen van de Turken te rukken en het indien nodig af te schaffen.” Met de hulp van de westerse marionetten, zoals Mustafa Kamal - de vader van de vernedering - in Turkije, werd de islam systematisch verwijderd uit alle levenszaken binnen de moslimlanden - het kalifaat werd vernietigd; het Arabisch werd vervangen door regionale talen en dialecten, moskeeën werden gesloten en de hijab (islamitische kleding voor vrouwen) werd verboden; de voormalige wereldmacht van het kalifaat, die de religie (Deen) van Allah (SWT) implementeerde, werd gereduceerd tot simpelweg een zwak land aan de periferie van Europa. Gedurende dit alles bleef de meerderheid van de moslims in stilte toekijken terwijl zij dit verraad aanschouwden, wat duidt op het succes dat de nationalistische en seculiere groepen genoten in het verdraaien van het begrip van de moslims over hun geloofsovertuiging en de plichten die het geloof in Allah (SWT) vereist.

“The Italian government supports the Russian government’s opinion of the necessity of separating the Islamic government, which is to be established in Hijaz, from the Khilafah, and to put it under the absolute control of Britain. The Italian government wholeheartedly supports wresting the Khilafah from the Turks and abolishing it if necessary.” With the help of the Western puppets, like Mustafa Kamal - the father of humiliation - in Turkey, Islam was systematically removed from all of lifes affairs within the Muslim lands - the Khilafah was destroyed; Arabic was replaced with regional languages and dialects, mosques were closed and the hijab (Islamic dress for women) was forbidden; the once global superpower of the Khilafah, implementing the deen of Allah (swt) was reduced to simply a weak country on the periphery of Europe. All the while the majority of the Muslims sat by in silence as they watched this treachery, indicating the success that the nationalist and secular groups enjoyed in warping the understanding of the Muslims of their creed and the duties that belief in Allah (swt) demand.

Het succes van deze intellectuele aanval op de moslims is verbijsterend geweest, veel krachtiger dan welke militaire aanval dan ook had kunnen zijn. Vandaag de dag zijn zoveel moslims verdeeld door de ziekte van het nationalisme; zij wenden zich tot het Westen voor hun kennis en zij hebben de Islam overgelaten aan het domein van de moskee. Het geheim achter een dergelijk succes is geweest in het vermogen van de ongelovigen (Kafir) om het begrip van de moslims over de Islam te hercreëren als een eenvoudige religie en niet als een levenswijze, oftewel: secularisme. De sleutel tot dit is geweest de achteruitgang in de kennis van de klassieke Arabische taal, wat ook zorgde voor een gebrek aan begrip van zowel de Qur'an als de profetische traditie (Sunnah), en daarmee de regels en wetten van de Islam met betrekking tot alle zaken van de moslim. Het resultaat is geweest de degradatie van de Islam tot het gebedskleed.

The success of this intellectual attack upon the Muslims has been staggering, much more potent than any military attack could have been. Today so many Muslims are divided by the disease of nationalism; they turn to the West for their knowledge and they have left Islam to the realm of the mosque. The secret behind such success has been the ability of the kuffar to re-create the Muslims understanding of Islam as a simple religion and not a way of life, i.e. secularism. The key to this has been the decline in the knowledge of the classical Arabic language which ensured also the lack of understanding of both the Qur’an and the Sunnah, and hence the rules and laws of Islam regarding all affairs of the Muslim. The result has been the relegation of Islam to the prayer mat.

Naast dit verwoestende verval van de moslims kwam de constante bombardement door de kuffar (ongelovigen) van negatieve beelden van zowel de Islam als moslims; moslims waren kamelrijdende terroristen, barbaarse lustelingen die noch volledig beschaafd, noch werkelijk menselijk waren, en zij werden zo afgebeeld als een belediging voor het beschaafde Westen. Het uiteindelijke resultaat is dat de islamitische wereld vandaag de dag een intellectuele, politieke, economische en culturele satelliet is van de westerse machten. Het Arabisch Schiereiland wordt door de westerse machten beschouwd als "een verbluffende bron van strategische macht en de grootste materiële prijs in de geschiedenis van de wereld." De Verenigde Staten zijn zich er in het bijzonder van bewust dat de controle over de olievoorraden van de regio een hefboom is om de wereld te beheersen, en vandaag de dag staan, met uitzondering van slechts enkele staten, de meeste regimes in de regio onder directe Amerikaanse of Britse controle.

Alongside this devastating decline of the Muslims came the constant bombardment by the kuffar of negative images of both Islam and Muslims; Muslims were camel riding terrorists, barbaric lechers who were not completely civilised nor indeed human, and they were thus shown to be an affront to the civilised west. The ultimate result is that the Islamic world is today an intellectual, political, economic and cultural satellite of the Western powers. The Arabian peninsula is considered by the Western powers to constitute “A stupendous source of strategic power and the greatest material prize in the world’s history.” The United States is especially aware that the control of the region’s oil supplies is a lever to control the world, and today with the exception of all but a few states most of the regions regimes are under direct US or British control.

Helaas zijn de gevolgen van deze complotten en aanvallen geen zaak uit het verleden; vandaag de dag is de moslimgemeenschap (Ummah) geteisterd door ziekten en zwak, de corrupte concepten die in ons geloof en onze daden zijn gesijpeld door onze verwaarlozing van het begrijpen van de Islam, zijn als een allesverslindende kanker die ons zwak houdt en de ongelovigen (Kuffar) vervult met vreugde om ons lijden. We zijn vergeten dat wij de beste moslimgemeenschap (Ummah) zijn, we zijn de kracht en de macht van de Islam als religie (Deen) vergeten. We zijn vergeten dat de ongelovigen nooit tevreden met ons zullen zijn totdat zij onze religie (Deen) hebben vernietigd. We zouden moeten onthouden dat de Islam een geschenk is van de Schepper van het hele universum, wat waardigheid en rechtvaardigheid aan de mensheid zou moeten brengen, en geen vernedering.

Unfortunately the effects of these conspiracies and attacks are not a thing of the past, today the Ummah is disease ridden and weak, the corrupt concepts which have filtered into our belief and action through our neglect of understanding Islam are like an all-consuming cancer which keeps us weak and fills the kuffar with delight at our suffering. We have forgotten that we are the best Ummah, we have forgotten the strength and power of Islam as a deen. We have forgotten that the non-believers will never be satisfied with us until they have destroyed our deen. We should remember that Islam is a gift from the Creator of all the universe which should bring dignity and justice to mankind, not humiliation..

Vandaag de dag is de enige factor achter de vele problemen waar de moslimgemeenschap (Ummah) voor staat, of het nu gaat om oorlogen, hongersnood, corruptie en onderdrukking, de afwezigheid van de islamitische levenswijze, gemanifesteerd door het kalifaat. Zonder het kalifaat hebben ons leven en onze eer geen bescherming, en kunnen de ongelovigen (Kuffar) martelen, verkrachten en doden, zonder enige angst voor vergelding. Onze middelen en landen zijn een gemakkelijke prooi voor allen die hen willen stelen en uitbuiten. Onze geest wordt onderworpen aan leugens, verdraaiingen en laster van de religie (Deen), zonder een stem van de waarheid die met gezag en kracht tegenover dit alles kan staan. Met al deze problemen kunnen we duidelijk zien dat de heroprichting van het kalifaat de vitale kwestie is voor de moslim-moslimgemeenschap (Ummah).

Today, the sole factor behind the many problems faced by the Ummah, whether it is wars, famine, corruption and oppression, is the absence of the Islamic way of life, manifested by the Khilafah. Without the Khilafah, our lives and honour have no protection, and the kuffar can torture, rape and kill, without any fear of retribution. Our resources and lands are easy prey for all who want to steal and exploit them. Our minds are subjected to lies, distortion and slander of the deen, with no voice of truth that can stand up in the face of this with authority and force. With all of these problems we can see clearly that the re-establishment of the Khilafah the vital issue for the Muslim Ummah.

We moeten de invloed van corruptie en ongeloof, waarin onze onwetendheid ons heeft doen vervallen, van ons afschudden en ons opnieuw tot de Islam wenden, door deze stevig te verankeren in al onze harten en geesten, door onszelf te onderwijzen in de wetten en systemen ervan, die in hun geheel volmaakt zijn, een zegen van Allah (SWT).

We must shake off the influence of corruption and disbelief which our ignorance has caused us to fall into and turn once again to Islam, planting it firmly in all our hearts and minds, by educating ourselves as to its laws and systems which are perfect in their entirety, a blessing from Allah (swt).