Allah (SWT) gebiedt in soera al-Imran:

Allah (swt) commands in surah al-Imran:

“Er moet een moslimgemeenschap (Ummah) onder jullie zijn die oproept tot het goede (khayr), het goede (Ma’ruf) gebiedt en het kwaad (Munkar) verbiedt. Dat zijn degenen die succesvol zijn.” [TMQ 3:104].

“There should be from among you an Ummah (band(s) of people) inviting to the good (khayr), commanding what is right (ma‘ruf) and forbidding what is wrong (munkar). Those are they who are the successful.” [TMQ 3:104].

Het woord Ummah in dit vers (Ayah) verwijst niet naar het meest gebruikte wereldwijde lichaam van moslims, maar naar een politieke beweging. Imam Qurtubi definieerde het woord Ummah in dit vers in zijn boek, ‘Tafseer Ahkam al-Qur’an’, als een groep, bende of partij, aangezien het vers stelt ‘min kum’ (onder jullie) en de groep deel uitmaakt van de totale Ummah. De vereiste is een verplicht (Fard) van voldoendeheid, aangezien er altijd een dergelijke groep, of groepen, moet zijn, zoals het vers stelt: ‘Zij zijn degenen die succesvol zijn’ en niet verwijst naar de groep in het enkelvoud. De werking van de groep moet hetzelfde doel dienen als de metgezellen van Muhammad ﷺ, met dezelfde intentie en met dezelfde aanpak, namelijk om op een allesomvattende wijze tot de Islam uit te nodigen (oproepen tot al-khayr), en met het oog op het verzorgen van de zaken van de mensen, wat de betekenis van politiek is. Imam Fairuz al-Abadi zei dat het verzorgen van de zaken van de burgers betekent dat men hen gebiedt en verbiedt (het gebieden van goede (Ma’ruf) en het verbieden van kwaad (Munkar)). Daarom moet de groep (of de groepen) van politieke aard zijn.

The word Ummah in this ayah does not refer to the global body of Muslims most commonly used but a political movement. Imam Qurtubi in his book, ‘Tafseer Ahkam al-Qur’an’ defined the word Ummah in this verse as a group or band or party, as the verse states ‘min kum’ (among you) and the group is from amongst the total Ummah. The requirement is a fard of sufficiency as there should always be such a group, or groups as the verse states ‘Those are they who are successful’ and does not refer to the group in the singular. The functioning of the group must be for the same purpose as Muhammad’s (saw) companions with the same intention and with the same approach, i.e. to invite to Islam comprehensively (call to al-khayr), and aiming to look after the affairs of the people, which is the meaning of politics. Imam Fairuz al- Abadi said that looking after the affairs of the citizens means ordering and forbidding them (commanding ma‘ruf and forbidding munkar). Therefore the group(s) must be political in nature.