10.3.7 De aanstelling van rechters
10.3.7 The Appointment of Judges
Het is toegestaan om de rechters (Qadi's) en de muhtasib in algemene hoedanigheid aan te stellen, om over alle zaken in het hele land te oordelen. Het is ook toegestaan om hem in een specifieke hoedanigheid aan te stellen, waarbij de specificatie ofwel geografisch kan zijn ofwel volgens een bepaald type rechtspraak. Dit zou in overeenstemming zijn met de handelingen van de Boodschapper van Allah ﷺ, want hij stelde ‘Ali ibn Abi Talib aan als rechter (Qadi) over Jemen, en Mu‘adh ibn Jabal als rechter (Qadi) over een gebied in Jemen; hij stelde ook ‘Amr ibn al-A’as aan als rechter (Qadi) in één specifieke zaak. Dit is wat betreft de qadi muhtasib en de qadi ‘Aam betreft.
It is permitted to appoint the judges and the muhtasib in a general capacity, to judge on all matters all over the country. It is also permitted to appoint him in a specific capacity, where the specification could either be geographic or according to a certain type of judiciary. This would be in accordance with the actions of the Messenger of Allah (saw), for he appointed ‘Ali ibn Abi Talib as judge over Yemen, and Mu‘adh ibn Jabal as judge over an area of Yemen; he also appointed ‘Amr ibn al-A’as as judge in one specific matter. This is as far as the qadi muhtasib and the qadi ‘Aam are concerned.
Wat betreft de rechter van madhaalim, het is toegestaan hem voor het hele land aan te stellen of hem te beperken tot een specifiek gebied, aangezien de Boodschapper van Allah ﷺ Rashid ibn Abdillah aanstelde als leider (Ameer) van de rechtspraak en de madhaalim over de imara waar hij werd aangesteld. Wat betreft het beperken van de rechter van madhaalim tot bepaalde zaken, dit is verboden, aangezien de Boodschapper van Allah ﷺ dit niet deed, en omdat zijn plicht het onderzoeken van de klachten van de mensen en het wegnemen van de oorzaken daarvan is; specialisatie zou daarom niet haalbaar zijn, aangezien klachten niet verdeeld kunnen worden. Bovendien is hij, naast het zijn van een rechter die de madhaalim onderzoekt, ook een heerser in het wegnemen van de oorzaken van de madhaalim, en de heerschappij kan niet worden verdeeld. Zo specialiseert de heerser zich niet in de heerschappij, wat betekent dat hij niet beperkt kan worden tot het heersen over bepaalde zaken en beperkt kan worden van het heersen over andere zaken; hij kan alleen worden beperkt tot een gebied.
As for the judge of madhaalim, it is permitted to appoint him for the whole country or to confine him to a specific area, for the Messenger of Allah (saw) appointed Rashid ibn Abdillah as Amir of the judiciary and the madhaalim over the imara where he was appointed. As for the confining of the judge of madhaalim to certain matters, this is forbidden, for the Messenger of Allah (saw) did not do so, and because his duty would be to look into the complaints of the people and remove their causes, thus specialisation would not be feasible, for the complaints cannot be partitioned. Also, in addition to him being a judge looking into the madhaalim, he is also a ruler in removing the causes of the madhaalim, and the rule cannot be partitioned. Thus the ruler does not specialise in the rule, i.e. he cannot be confined to ruling over certain matters and be restricted from ruling over other matters, he can only be confined to an area.
Wanneer een heerser wordt aangesteld en hij de verplichte bevoegdheden en de autoriteit verkrijgt om alle zaken te behandelen, is het verboden om zijn bestuurlijke taken te beperken en te categoriseren. Hetzelfde geldt voor de rechter van madhaalim - zijn aanstelling zou algemeen zijn voor zover het de rechtspraak betreft. Hij kan echter worden beperkt tot een specifiek gebied, net zoals de beperking van de wali tot een speciale provincie (Wilayah). Dit zou geen verdeling van zijn bestuur zijn, maar een specificatie van de provincie (Wilayah), en ongeacht waar en wat voor type provincie (Wilayah) het is, het bestuur van die provincie (Wilayah) kan niet worden verdeeld. De rechter van madhaalim zou op vergelijkbare wijze worden aangesteld over de provincie (Wilayah) van madhaalim, en deze provincie (Wilayah) is algemeen, daarom zou het onjuist zijn om het domein van zijn provincie (Wilayah) te verdelen. Dit dient als bewijs dat hij niet aangesteld mag worden, behalve met een algemene aanstelling voor zover het de rechtspraak van madhaalim betreft.
When a ruler is appointed and he acquires the mandatory powers and the authority to look into all matters, it is forbidden to restrict and categorise his duties of rule. The same applies to the judge of madhaalim - his appointment would be general as far as the judiciary is concerned. He can, however, be confined to a specific area just as for the confinement of the wali to a special wilayah. This would not be a partition of his rule but a specification of the wilayah, and no matter where and what type of wilayah it is, the rule of that wilayah cannot be partitioned. The judge of madhaalim would be appointed similarly over the wilayah of madhaalim, and this wilayah is general, therefore it would be wrong to partition the domain of his wilayah. This serves as evidence that he should not be appointed except with a general appointment as far as the judiciary of madhaalim is concerned.