In een islamitische rechtbank is slechts één rechter verantwoordelijk voor elk proces. Hij heeft de autoriteit om uitspraken te doen op basis van de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah). Andere rechters mogen alleen adviseren of bijstaan, indien de zittende rechter daarom verzoekt.

In an Islamic law court only one judge is responsible for any trial. He has the authority to pronounce judgements based on the Qur’an and Sunnah. Other judges may only advise or assist, if requested to do so by the presiding judge.

Islamitische straffen kunnen alleen worden opgelegd wanneer het bewijs definitief is bewezen en aan alle relevante voorwaarden is voldaan (bijvoorbeeld vier getuigen om overspel te bewijzen). Als er enige twijfel bestaat over het bewijs, wordt de gehele zaak verworpen.

Islamic punishments can only be administered when the evidence is proven to be definite and all relevant conditions are met (for example four witnesses to prove adultery). If there is any doubt over the evidence the whole case is thrown out.

Er zijn drie soorten rechters in de Islam:

There are three types of judge in Islam :

1) Qadi ‘Aam - verantwoordelijk voor het beslechten van geschillen onder de mensen, bijv. dagelijkse kwesties over land, auto-ongelukken, ongevallen etc.

1) Qadi ‘Aam - responsible for settling disputes among the people, e.g. everyday issues over land, car crashes, accidents etc.

2) Qadi Muhtasib - Verantwoordelijk voor het oplossen van geschillen die ontstaan tussen de moslimgemeenschap (Ummah) en mensen die de samenleving als geheel schaden, bijvoorbeeld schreeuwen op straat, bedriegen op de markt, enz.

2) Qadi Muhtasib - Responsible for resolving disputes that arise between the Ummah and any people who harm the society at large, e.g. shouting in the streets, cheating in the market etc.

3) Qadi Madhaalim - degene die geschillen behandelt tussen de mensen en de staatsfunctionarissen. Hij kan elke heerser of overheidsfunctionaris afzetten, inclusief de kalief.

3) Qadi Madhaalim - who deals with disputes between the people and the State officials. He can dismiss any ruler or government official, including the Khaleefah.

De tweede kalief ‘Umar ibn al-Khattab (leider (Ameer) van de moslims tussen 634-644 n.Chr.) was de eerste die gevangenissen en kerkerinstallaties in Makkah oprichtte.

The second Khaleefah ‘Umar ibn al-Khattab (Amir of the Muslims between 634-644 CE) was the first to set up jails and prisons in Makkah.

Onder het rechtssysteem heeft iedere persoon, moslim of niet-moslim, man of vrouw, verweerder en beschuldigde, het recht om een vertegenwoordiger of gevolmachtigde aan te stellen.

Under the Judicial System, every person, Muslim or non-Muslim, male or female, defendant and accused has the right to appoint a representative or proxy.

Er is geen onderscheid tussen civiele en strafrechtelijke rechtbanken zoals we die vandaag de dag zien in moslimlanden, bijvoorbeeld Pakistan, waar zowel delen van de islam als delen van ongeloof (Kufr) worden toegepast. De Islamitische Staat zal uitsluitend de bronnen van de islamitische wetgeving, namelijk de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah) (en wat daaruit voortvloeit), als haar referentie gebruiken.

There is no distinction between civil and criminal courts as we see today in Muslim countries, e.g. Pakistan where both parts of Islam and parts of kufr are applied. The Islamic State will only use the sources of Islamic law, i.e. the Qur’an and the Sunnah (and whatever derives from them), as its reference.

Islamitische straffen zullen zonder uitstel of aarzeling worden uitgevoerd. Niemand mag worden gestraft, behalve op basis van een gerechtelijke uitspraak. Daarnaast is elke vorm van marteling niet toegestaan.

Islamic punishments will be executed without delay or hesitation. No-one is to be punished except by a rule of court. In addition, any means of torture is not permissible.

Onder het islamitische systeem heeft een persoon die slachtoffer is van een misdaad het recht om de beschuldigde te vergeven of compensatie te eisen (d.w.z. qisas) voor een misdaad – behalve bij de hadud-wetten, die het recht van Allah (SWT) zijn.

Under the Islamic system a person aggrieved of a crime has the right to forgive the accused or demand compensation (i.e. qisas) for a crime - except for hadud laws, which are the right of Allah (swt).

De islamitische straf van handafhakken is alleen van toepassing als er aan zeven voorwaarden is voldaan. Dit zijn:

The Islamic punishment of hand-cutting only applies if seven conditions are fulfilled. These are :

1) Twee getuigen (zonder tegenstrijdigheid of fout in hun getuigenissen).

1) Two witnesses (with no contradiction or error in their testimonies).

2) De waarde van de gestolen goederen moet meer dan 1/4 van een dinar bedragen (4,25 g goud).

2) The value of the stolen goods must exceed 1/4 of a dinar in value (4.25g of gold).

3) Kan geen voedsel zijn (als de dief honger had).

3) Cannot be food (if the thief was hungry).

4) Kan niet afkomstig zijn van de familie van de dief.

4) Cannot be from the thief’s family.

5) Goederen moeten van aard toegestaan (Halal) zijn (bijv. geen alcohol).

5) Goods must be halal in nature (e.g. not alcohol).

6) Moet gestolen zijn uit een beveiligde plaats.

6) Must be stolen from a secure place.

7) Er mag geen twijfel bestaan over de goederen (d.w.z. de dief heeft er absoluut geen recht op, bijvoorbeeld geld uit de publieke schatkist).

7) Must be no doubt on the goods (i.e. the thief definitely has no right over it, e.g. money from the public treasury).

Gedurende de gehele 1300 jaar van islamitisch bestuur werd slechts rond de 200 mensen de hand afgehakt voor diefstal.

Throughout the entire 1300 years of Islamic rule only around 200 people had their hand cut off for theft.

Iedere persoon heeft het recht om de leider voor de rechter te brengen, met hem te spreken of hem te bekritiseren als hij enige overtredingen tegen hem of haar heeft begaan. Dit was het geval toen een vrouw in de tijd van ‘Umar ibn al-Khattab hem corrigeerde over een fout die hij maakte met betrekking tot de waarde van de bruidsschat.

Any person has the right to take the leader to court, speak to him or criticise him if he has done any transgressions towards him or her. This was the case when a woman in the time of ‘Umar ibn al-Khattab corrected him over a mistake he made about the value of the dowry.

De eer van een burger is een heilige verantwoordelijkheid voor de moslimgemeenschap (Ummah). De straf voor het beschuldigen van een andere moslim van onkuisheid zonder vier getuigen te produceren om de bewering te onderbouwen, is 80 slagen.

The honour of a citizen is a sacred trust upon the Ummah. The punishment for accusing another Muslim of being unchaste without producing four witnesses to substantiate the claim is 80 lashes.

Er zijn vier categorieën van straffen in het islamitische rechtssysteem:

There are four categories of punishment in the Islamic Judicial System:

Hudud - Het recht van Allah (SWT), bijv. overspel (100 slagen), afvalligheid (de dood).

Hadud - The right of Allah (swt), e.g. fornication (100 lashes), apostasy (death).

Al-Jynayaat - Het recht van het individu. Hij/zij mag de crimineel vergeven, bijvoorbeeld bij moord of lichamelijk letsel.

Al-Jynayaat - The right of the individual. He/she may forgive the criminal, e.g. murder, bodily harm.

Al-Ta‘azir - Het recht van de gemeenschap - zaken die het dagelijks leven van het algemene publiek beïnvloeden, bijvoorbeeld het achterlaten van afval, bedrog op de markt.

Al-Ta‘azir - The right of the community - those issues that affect the every day life of the general public, e.g. littering, cheating in the market.

Al-Mukhalafat - Het recht van de Staat - kwesties die het bestuur van de Staat beïnvloeden, bijvoorbeeld het overtreden van de maximumsnelheid.

Al-Mukhalafat - The right of the State - issues affecting the running of the State, e.g. breaking the speed limit.