اسلام د انسانیت لپاره د ژوند وروستی او بشپړ نقشه ده، چې الله (ج) د محمد ﷺ په لاس ولېږله، هغه چې د ټولې انسانیت لپاره وروستی او بېړنی پېغمبر دی. له همدې امله، د کائنات د پیدا کوونکي له خوا د انسانانو لپاره ټاکل شوې یوازینۍ لاره اسلام دی. الله (ج) فرمایي: «او څوک چې له اسلام پرته بل دین غواړي، نو د هغه څخه به هیڅکله ونه منل شي، او په آخرت کې به له زیانمنو څخه وي.» [ټ م ق ۳:۸۵] «اې هغو کسانو چې ایمان یې راوړی دی! الله څخه داسې ویره وکړئ لکه څنګه چې باید ویره یې وشي، او مه مرئ مګر په داسې حال کې چې تاسو مسلمانان یاست.» [ټ م ق ۳:۱۰۲] د اسلامي عقیدې، یعنې د مسلمانانو عقیدې بنسټ دا پوهه ده چې یوازې الله (ج) معبود دی او محمد ﷺ د الله وروستی پېغمبر دی. دا عقیده د انسان لوی ستونزې ته ځواب ورکوي، یعنې د ژوند سرچینه او موخه څه ده، او دا هغه ته لارښوونه کوي چې څه باید وباوري او څه ونه باوري. سربېره پر دې، اسلامي عقیده هغه محرک ځواک دی چې د ژوند د چارو د تنظیم لپاره قوانین او احکام پرې ولاړ دي. اسلامي عقیده د مجرد، نظري قواعدو او مقرراتو یوې ټولګې په توګه نه ده، چې په ژوند کې هیڅ اغېز ونه لري. برعکس، د اسلامي عقیدې سمه پوهه دا ده چې دا داسې یوه عقیده ده چې باید پرې ایمان راوړل شي او د هغې قوانین باید د ژوند په چارو کې پلي شي.

Islam is the ultimate and final blueprint for life, sent down by Allah (swt) to Muhammad (saw), the last and final messenger for the whole of mankind. Thus, the only way of life ordained for humanity by the Creator of the universe is Islam. Allah (swt) says, “If anyone desires a deen other than Islam, never will it be accepted of him, and in the hereafter he will be in the ranks of those who have lost.” [TMQ 3:85] “Oh you who believe, fear Allah as He should be feared, and die not except in a state of Islam.” [TMQ 3:102] The Islamic ‘aqeedah is the creed of the Muslims, its basis being the understanding that Allah (swt) is the only God and Muhammad (saw) is the final messenger of Allah. It provides the answer to man’s greatest problem, i.e. what is the source and purpose of life, and it guides him to come to the realisation of what he should and should not believe in. As well, the Islamic ‘aqeedah is the driving energy from which the rules and laws to govern lifes affairs emanate. The Islamic belief is not to be viewed as a set of abstract, theoretical rules and regulations which have no bearing in life. Rather, the correct way of understanding the Islamic belief is as a creed which must be believed in and whose rules and laws must be implemented in lifes affairs.

اسلام، د انسانیت د لویې ستونزې د ډېرې وروستۍ حل په توګه، د انسانانو د ژوند د تېرولو لپاره هم همه جامع لارښوونه ورکړې ده۔ خالق د انسانانو لپاره د ژوند یو داسې دستور نازل کړی دی چې د هغې پر بنسټ ژوند وکړي، او هغه مونږ په تیارې او بې لارښوونې نه دی پرېښي۔ که انسان دا دستور پلی نه کړي، نو هغه به د خپل کمزورې او غلطېدونکې عقل د خواهشاتو او تمایلاتو تابع پاتې شي چې د خپلو کارونو چلولو لپاره یې استعمال کړي۔

Islam, as well as being the final solution for mankind’s greatest problem, has given comprehensive guidance for human beings to live their lives. The Creator has revealed a code of life for mankind to live by, and He has not left us in the dark without guidance and direction. Unless mankind applies this, he is left to the whims and desires of his own weak and fallible mind to govern his affairs.

انسان کو باقی تمام مخلوقات سے، خواہ وہ بے جان مادہ ہو، یا زندہ پودے اور جانور، جو چیز ممتاز کرتی ہے وہ عقل ہے۔ پوری کائنات، جو ان سب پر محیط ہے، ایک کامل نظم اور توازن پر چل رہی ہے۔ پانی کے چکر، سیاروں کے مدار، پودوں میں عمل تالیف کا عمل، یا جانوروں کے معاشروں کے پیچیدہ ڈھانچے، ان کی نظم کی چند مثالیں ہیں۔ لیکن اسی ہم آہنگی کے درمیان ہمیں ایک واضح تضاد نظر آتا ہے: ہمارے ارد گرد کی دنیا میں افراتفری اور تباہی۔ اس میں معاشرتی زوال، جنگیں اور جھگڑے، معاشی استحصال، جرم اور غربت شامل ہیں، اور فہرست جتنی طویل ہے اتنی ہی بدنما بھی ہے۔ ان تمام صورتوں میں ہم دیکھ سکتے ہیں کہ یہ بگاڑ صرف انہی شعبوں میں پیدا ہوتا ہے جہاں انسان نے زندگی کے مسائل کو حل کرنے کے لیے اپنی ہی عقل کا استعمال کیا ہے۔

The mind is what differentiates human beings from all other creations, be they from dead matter, or living plants or animals. The whole universe, encompassing all of these, runs on a perfect order and balance - think of the water cycle, the planetary orbits, the process of photosynthesis in plants, or the complex structures of animal societies - these are just some examples of this order. But it is amongst this harmony that we see a stark contrast; chaos and calamity in the world around us. This includes social degradation, wars and disputes, economic exploitation, crime and poverty - the list is as ugly as it is long. In all of these cases, we can see that it is only in the areas where man has applied his own mind to solving lifes problems that such disorder arises.

حقیقت دا ده چې دغه ستونزې پکښې سره ځکه راپیدا کیږي چې انسان د اسلامي ژوند طریقه پریږدي او د خپلو چارو د چلولو لپاره خپل عقل کاروي. که په رښتیا سره عقل دا قابلیت لرلی چې هماغه تنظیم پیدا کړي لکه څنګه چې موږ په کائنات کې ګورو، نو "انساني" نړۍ دومره په بې نظمۍ کې ولې ده؟

In fact, these problems arise precisely as a result of mankind neglecting the Islamic way of life and using his own mind to decide how to run his affairs. If indeed, the mind was capable of producing the same organisation as we see in the universe, why is the ‘human’ world in such a mess?

حقیقت دا ده چې هغه قدرت چې د طبیعت د پروسو ته کمال ورکوونکي قوانین ورکړي، یوازې هغه کولی شي چې د انسانانو په چارو کې همدغه پایله ترلاسه کړي. اسلامي ژوند طرز همدا معنا لري. دا د کائنات د پیدا کونکي، الله (ج) د قانون څخه د انسانانو لپاره دی، د انسانیت لپاره رحمت دی۔

In reality, only the power that gave the laws which proffer perfection to the processes of nature can achieve the same result in the affairs of mankind. The Islamic way of life means precisely that. It is the law of the Creator of the universe, Allah (swt), for human beings - a mercy to mankind.

د شرعي حکم تعریف کیدای شي چې د قانون جوړونکي، یعنې الله (ج) خبره ده چې د خلکو له کړنو سره اړه لري. او الله (ج) شرعي حکم داسې نازل کړی دی چې هر اړخیز، تفصیلي او کامل دی. الله (ج) فرمايي: «دا ورځ مې ستاسو دین ستاسو لپاره بشپړ کړ، خپل نعمت مې په تاسو بشپړ کړ، او اسلام مې ستاسو لپاره د دین په توګه وټاکه.» [TMQ 5:3]

The divine law (hukm shari‘i) can be defined as the speech of the legislator Allah (swt), related to the actions of the people. And Allah (swt) has revealed the divine law in such a way that it is comprehensive, detailed and perfect. Allah (swt) says, “This day I have perfected your deen, bestowed My favour upon you and chosen for you al-Islam as your deen.” [TMQ 5:3]