هغه ژوند چې انسان په دوامداره ویرې کې تیر کړي، چې هر وخت د برید یا غلا ویره ولري، یقیناً یو نامنلی حالت دی. هغه فکرونه او نظریې چې زموږ په شاوخوا ټولنه کې خپرې دي، د خلکو په چال چلند اغیزه کوي، او په دې ټولنه کې خلک په دوامداره توګه د خپل دولت د زیاتولو او بډاینې ته هڅول کیږي. مګر کله چې دا د آزادۍ له تصور سره یو ځای شي، یو خطرناک ترکیب جوړیږي. نو خلک د دې موخو د ترلاسه کولو لپاره د ځانونو لپاره هیڅ حد نه ټاکي، او جرم د دې موخو د پوره کولو یوه اسانه لاره ګرځي.

To live in constant fear of being attacked or robbed is surely an unacceptable state of affairs. The thoughts and ideas that are prevalent in the society around us affect the way people behave and in this society people are constantly motivated to increase their wealth and become prosperous. But, when this is combined with the notion of freedom, a dangerous cocktail is made. People then put no limits for themselves on how to achieve these aims, and crime is an easy way to fulfil them.

دا حالت تر دې حده رسیدلی دی چې یوازې څو بد کرداره کسان نه دي چې په دې ډول بې ګناه خلکو باندې د ظلم او بریدونو لاره غوره کوي. په لویدیځ کې جرم بې مهاره ډول زیاتیږي. غل ګیري، ځوروونکي بریدونه، ګلاوې، ناوړه تیري او دوکه ټول داسې خطرونه دي چې عام منل شوي دي. داسې ښکاري چې د ټولنې ټول احساس دا دی: «که تاسو کولی شئ ځان له سزا ژغورئ، نو یې وکړئ.» دا حالت د بډایانو او واکمنانو په منځ کې نور هم زیات دی، څوک چې خپل واک د غریبانو او کمزورو په وړاندې پرته له رحمه کاروي. نو خلک احساس کوي چې اوس تقریباً هیچا باندې باور نشي کیدی.