لکه څنګه چې په عقلي لارې ثابته ده چې یو پیدا کوونکی شتون لري، همدارنګه باید دا هم تحقیق شي چې هغه کسان چې ځانونه د پیغمبرانو او د پیدا کوونکي له لوري د هدایت راوړونکو په توګه معرفي کوي، په رښتیا هم داسې دي. په دې موضوع کې هم د کورکورنه ایمان یا احساساتي باور لپاره ځای نشته.

Just as it is rationally proved that there is a creator, so it must be verified that those who claim to be prophets and bringers of guidance from the creator, are indeed so. Even in this issue, there should be no room for blind faith or emotional belief.

هر هغه پیغمبر چې الله (ج) لیږلی، د خپلې پیغمبرۍ د تصدیق لپاره انسانانو ته یو معجزه راوړې ده. د مثال په توګه، موسیٰ (ع) یوه لاټۍ راوړه چې کله یې په ځمکه وغورځول، مار شوه، او عیسیٰ (ع) ته د الله (ج) په اجازه د مړو ژوندي کولو توان ورکړل شو. دا ډول کارونه د کائنات قوانینو ته ماتې ورکوي، او د هېڅ انسان، او نه د بل هیڅ شي توان دي، پرته له هغه ذات څخه چې کائنات یې پیدا کړی او دا قوانین یې پرې ټاکلي دي. په دې ترتیب، د دوی قوموں ته ثابته شوه چې دوی واقعاً د الله (ج) له خوا لیږل شوي دي.

Every prophet sent by Allah (swt) came with a challenge to mankind as a verification of his prophethood. For example, Moses (as) came with a staff that turned into a snake when it was thrown to the floor, and Jesus (as) was given the ability, by the permission of Allah (swt), to bring back the dead to life. These types of actions defy the laws of the universe, and are beyond the capability of any human being, or indeed anything, except for the one who created the universe and placed these very laws which govern it. Thus, it was proved about them to their people that indeed they were sent from Allah (swt).

مګر موږ نن ورځ دا یوازې د تیرو وختونو کیسې ګڼلی شو. یقین حقیقي کولو لپاره، موږ ته دا ننګونه پخپله لیدل پکار دي. په حقیقت کې، داسې دلیل نن هم شتون لري، او هغه په قرآن کریم کې موندل کیږي. الله (ج) فرمایي:

However, for us today, these may be considered as mere stories from the past. To have real conviction, we need to see such a challenge for ourselves. Indeed, such a proof exists today, and it is found in the Holy Qur’an. Allah (swt) says,.

او که تاسو د هغه څه په اړه شکمن یاست چې مونږ خپل بنده (محمد ﷺ) ته نازل کړی دی، نو د دې په شان یوه سورت راوړئ او د الله پرته خپل ملګري وغواړئ، که تاسو رښتیني یاست۔ [TMQ 2:23]

“And if you are in doubt concerning that which We have sent down to Our slave (Muhammad), then produce a surah (chapter) of the like thereof and call your witnesses besides Allah, if you are truthful.” [TMQ 2:23].

دې ترتیب سره ننګونه څرګنده شوه - دا چې قرآن د پیدا کوونکي له لوري د وحې او هدایت کتاب دی، دا ډیر ښکاره دی. ځکه که قرآن یو انسان لیکلی وای، نو یقینا نور انسانان به د هغه د سبک تقلید کولی شول - حتی د لنډې سورت (الکوثر) په اوږدوالي کې، چې یوازې درې کرښې دي. په دې سره، د قرآن له نازلېدو څخه چې له 1400 کاله ډیر وخت تېر شوی، تر نن ورځې پورې، د ځمکې په مخ هیڅ چا د هغه د یوې سورت په شان نه دی راوړی. په حقیقت کې دا د الله (ج) کتاب دی.

Thus, the challenge is made plain - the validity of the Qur’an as a book of revelation and guidance from the Creator is apparent. For if a human being had written it, then certainly other human beings would be able to imitate its style - even in the length of the shortest surah (‘al- Kawthar’, which is only three lines long). However, from the time of the revelation of the Qur’an, over 1400 years ago, until today, no one on the face of the earth has produced a chapter of its like. Indeed, it is the Book of Allah (swt).