اسلام یو ځانګړی مالیاتي نظام لري چې په کې د غریبانو باندې هیڅ ډول مالیات نه لګول کیږي. یوازې درې ډوله منظم مالیات د هغو خلکو څخه اخیستل کیږي چې د ورکولو توان ولري:

Islam has a unique system of taxation where there is no taxation of the poor. There are only three types of regular taxes levied from those people who are able to pay:

1. جزیہ: یہ ایک ایسا ٹیکس ہے جو بالغ غیر مسلم مرد شہریوں پر لگایا جاتا ہے جو اسے ادا کرنے کی استطاعت رکھتے ہوں۔ یہ مسلمان شہریوں پر لگنے والے کسی بھی ٹیکس سے بہت کم ہوتا ہے۔

1. Jizyah - Is a tax on mature male non-Muslim citizens who are able to pay it. This is much less than any tax on Muslim citizens.

2. عُشر: هغه ماليه ده چې د دولت د واک لاندې هغه ځمکې باندې لګول کېږي چې فتحه شوې نه وي، په دې ډول چې که ځمکه د باران په اوبو مشروبه وي نو د حاصل لسمه برخه، او که مصنوعي طریقې سره اوبه کېږي نو د حاصل شلمه برخه ورکول کېږي.

2. Ushr - Is a tax levied on unconquered land under the jurisdiction of the State, at the rate of one tenth of the produce if the land is irrigated by rain, or one twentieth if it is artificially irrigated.

3. خراج: هغه مالیه ده چې په فتح شوې ځمکه باندې لګول کېږي، چې نرخ یې د خلیفه لخوا ټاکل کېږي۔

3. Kharaj - Is a tax levied on conquered land, whose rate is fixed by the Khaleefah.

په دې کې هیڅ ډول عاید ماليه نشته.

There are no income taxes.

په دې کې هیڅ ارزښت اضافه شوی مالیه (VAT) نشته.

There is no Value Added Tax (VAT).

د مرګ مالیه (Death Duties) نشته.

There are no Death Duties.

د سړکونو مالیه نشته۔

There is no Road Tax.

دا ټول مثالونه د لویدیځ د ټیکسونو په جملو کې شامل دي، چېرې چې بېوزلې خلک له ټولو زیات زیان ویني.

All these examples are included among the taxes in the West where it is the poor that suffer the most.

د خلیفه عمر بن عبدالعزیز د خپل واکمنۍ په یوه مرحله کې د زکات د ورکولو لپاره یو محتاج سړی هم ونه موند (د اوومې میلادي پیړۍ).

The Khaleefah ‘Umar ibn Abdul Aziz at one stage could not find a poor person to give zakat to during his rule (7th Century CE).

د هسپانیې په ټوله تاریخ کې، د اسلامي واکمنۍ په دوره کې دا هېواد اقتصادي لحاظ له ټولو زیاتې ښې حالت کې و. نه له دې دمخه او نه وروسته دې ته ورته بریالیتوب هېڅکله نه و لیدل شوی.

In the entire history of Spain, it was economically at its most prosperous during the period of Islamic rule. Never before or since has it been so successful.

اسلام کے تحت افریقہ نے مدینہ میں قحط کو دور کرنے کے لیے خوراک بھیجی۔ خلیفہ عمر بن الخطاب نے مصر کے گورنر عمرو بن العاص کو ان امدادی سامان کو پہنچانے کے ذرائع کے بارے میں درج ذیل خط بھیجا:

Under Islam, Africa sent food to relieve famine in Madinah. The Khaleefah - ‘Umar ibn al-Khattab sent the following letter to Amr ibn al-‘A’as, the governor of Egypt regarding the means of transporting the supplies :

د نیل له سیند څخه تر سمندر پورې د کانال کیندلو ترتیب ونیسئ، که څه هم د دې کار لپاره د مصر ټول خزانه هم لګه شي.

“Arrange to dig the canal from the River Nile up to the Sea even if you have to spend the entire treasury of Egypt in the undertaking.”.

زکات د اسلامي اقتصادي نظام برخه نه ده.

Zakat is not part of the Islamic economic system.

عامه وسایل، لکه د اوبو سرچینې لکه سیندونه او جهيلونه، د انرژۍ سرچینې لکه بریښنا، او عامه خدمتونه لکه پارکونه، سړکونه او ریل پټۍ، د حکومت د خوښې له مخې نه شي خصوصي کیدای. دا د اسلام له لوري د خپل طبیعت له مخې لومړنی تعین شوي عامه ملکیت په توګه پاتې دي. دا تل عامه پاتې کیږي او نه شي کیدای چې د افرادو په ملکیت کې ولاړ شي، هغه افراد چې ممکن ډیره پیسه واخلي او د خلکو حیاتي اړتیاوې ته د رسیدو مخه ونیسي، لکه څنګه چې په لویدیځ کې کیږي.

Public resources such as sources of water like rivers and lakes, sources of energy like electricity, and public utilities like parks, roads and railways cannot be privatised according to the wishes of the government. They remain public property as originally classified by Islam according to their nature. They will always remain public and cannot be owned by individuals who may charge excessively and prevent the vital requirements of the people getting to them, as happens in the West.

د خاوند لپاره د کورنۍ د نفقې (ژوند ته اړینو شیانو) د پیدا کولو لپاره کار کول واجب دي، مګر که هغه د کومې مشروع عذر له امله دا کار ونه شي کولی، نو د دولت مسؤولیت دی چې ماده‌یي بنیادي اړتیاوې، یعنې خواړه، جامې او کور، او غیر ماده‌یي اړتیاوې، یعنې تعلیم، روغتیا او امنیت، برابر کړي.

It is compulsory on the husband to work to earn nafaqah (provision) for his family, but if he cannot do so for any genuine reason, it is the responsibility of the State to provide tangible basic needs of food, clothing, shelter; and intangible needs of education, health and security.

د مال ذخیره کول منع دي، که څوک زکات ورکول هم غواړي. دا کار مال بازار ته وړاندې کوي، اقتصاد ته وده ورکوي، او مال یوازې د شتمنو ترمنځ نه گرځي.

Hoarding of wealth is prohibited, even if you are willing to pay zakat on it. This makes it available for the markets, boosting the economy and preventing the wealth from merely making a circuit amongst the rich.

په خلافت کې کرنسي یوازې د سرو زرو او سپینو زرو پر بنسټ جوړیدلی شي. په دې ډول دا کرنسي پخپله حقیقي ارزښت لري، او په اقتصاد کې ثبات راولي. دا کرنسي نه شي نوې پیدا کیدای او نه له منځه تلای شي، ځکه چې دا دواړه کار د ارزښت د کمښت او تورم سبب ګرځي.

Currency in the Khilafah can only be based on gold and silver. Thus it will be of real value itself, providing stability in the economy. It cannot be reproduced or destroyed, which would cause devaluation and inflation.

په اسلامي نظام کې د شرکت پنځه ډوله جوړښتونه شته: شرکت عنان، شرکت ابدان، مضاربه، شرکت مفاوضه او شرکت وجوه.

The Islamic system has 5 types of company structure : anan, abdan, mudharaba, mufawadha and wojooh.

1. عنان (د مساوي شریکانو شرکت) - د دوو کسانو تر منځ شراکت، چې دواړه سرمایه او هلې ځلې ورسره کوي۔

1. Anan (Company of Equals) - Partnership between two people, both contributing capital and effort.

2. ابدان (د بدنونو شرکت) - هغه شرکت چې په کې دوه یا زیات کسان یوازې د خپل کار او زیار په واسطه شریکیږي، د سرمایې په واسطه نه۔

2. Abdan (Company of Bodies) - Company in which two or more persons participate by their effort only, without their capital.

3. مضاربہ (د سرمایې او کار شرکت) - هغه شرکت چې په کې یوه برخه سرمایه برابروي، پداسې حال کې چې بله برخه کار کوي.

3. Mudharaba (Company of Capital and Effort) - A company in which one part provides the capital while the other provides the effort.

4. وجوه (د مخونو شرکت) - یو شرکت چې دوه یا ډیر اړخونه پکې شامل وي، چې هغوی کار او زیار کوي، او بل اړخ د مالي ملاتړ ضمانت کوي۔

4. Wojooh (Company of Faces) - A company involving two or more parties who provide the effort with another party who guarantees the financial support.

5. مفاوضہ: دا یوه شرکت ده چې د اسلام له خوا اجازه شوي نورو څلورو ډوله شرکتونو څخه کوم یو یا ډېر ډولونه سره یوځای کوي۔

5. Mufawadha - This is a company which combines any of the other 4 types of company structures permitted by Islam.

د سهامو بازار او شرکتونه (Plc) په اسلام کې روا نه دي، ځکه چې دا د اجازه شوو ډولونو په هیڅ یو کې نه راځي، د شرکت جوړښت یې سم نه دی، او له همدې امله دوی باطل دي.

Stocks and share companies (Plc’s) are not allowed in Islam as they do not fall into any of the permitted categories, having an incorrect company structure, and so are invalid.

اسلامي اقتصاد د پیدا شوي مال او وسایلو په مؤثره ويش باندې تمرکز کوي، نه دا چې دوی په بې ګټې ذخیرو کې راټول کړي. له همدې امله د ټولو اتباعو، که مسلمانان وي که غیر مسلمانان، د خوراک، جامو او استوګنې بنسټیزو اړتیاوو پوره کول لومړیتوب دی۔

The Islamic economy focuses on ensuring the effective distribution of created wealth and resources, rather than amassing these in useless stockpiles. Thus the satisfaction of the basic necessities of food, clothing and shelter for all citizens be they Muslims or non-Muslims is the priority.

که تاسو هر ځای کې متروک ځمکه ومومئ، نو بغیر د چا له اجازې د هغې څخه ګټه اخیستلی شئ۔

If you find derelict land anywhere you may make use of it without anyone’s permission.

په اتمه او نهمه پېړۍ کې، د اسلام لاندې عراق نفوس ۳۰ ملیونه و (چې نن ۱۸ ملیونه دي). ۸۰ سلنه خلک بزګران وو چې له دجلې او فرات سیندونو څخه یې عصري آبیاري سیستمونه درلودل. په دې وخت کې په اسلامي نړۍ کې د غنمو د تخم د حاصل نسبت ۱۰:۱ و، پداسې حال کې چې اروپا کې یوازې ۲.۵:۱ و.

In the 8th and 9th century, Iraq under Islam had a population of 30 million (compared to 18 million today). 80% were farmers with modern irrigation systems from the rivers Tigris and Euphrates. The ratio of yield of seed for wheat in the Muslim world was 10:1 at this time compared to only 2.5:1 in Europe.