د ژوند په هیڅ شی کې د مؤمن لپاره د خالق (سبحانه و تعالی) رضا لټول له هرڅه زیات مهم نه دي. هغه څوک دی چې انسان یې له کومې شیې نه پیدا کړی، او هغه څوک دی چې زموږ په ټولو کړنو کې لوی درناوی او عبادت ته مستحق دی. لکه څنګه چې الله (سبحانه و تعالی) فرمایلي دي:

Nothing in life is of greater importance to the Mu‘min (believer) than to seek the pleasure of the Creator (swt). It is He that created man from nothing and He that commands the utmost respect and worship in all our actions. As Allah (swt) commanded:

"ما خلقت الجن والإنس إلا ليعبدون" [سورۃ الذاریات 51:56]۔ اللہ تعالیٰ نے نہ صرف انسان کو پیدا کیا، بلکہ ہمارے اندر سوچنے اور اپنی جبلتوں کے مطابق ردِعمل ظاہر کرنے کی صلاحیت بھی رکھی۔ ہمارے پاس درست کام کرنے یا غلط کام کرنے کا اختیار ہے، ہم بالاتر ذات کی ہدایت پر چل سکتے ہیں یا باطل میں جا گرتے ہیں، اور اس کا معیار صرف اللہ تعالیٰ نے متعین کیا ہے: "اتَّبِعْ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا" [سورۃ الاحزاب 33:2]۔ اور،

“I have not created jinn and man except to worship Me.” [TMQ 51:56]. Allah (swt) not only created man, but also made within us the capacity to think and respond to our instincts. We have the choice of doing right or wrong, of following the Supreme’s guidance or descending into falsehood, the criterion solely defined by Allah (swt): “Follow what is revealed to you from your Lord. And Allah is aware of all things you do” [TMQ 33:2]. and,.