دا د سرمایه‌دارو لویدیځ د نړۍ د لیدلوری په توپیر، اسلام دا ګڼي چې د بشریت لپاره به تل لوی اقتصادي ستونزه د تولید نه، بلکې د شتمنیو د ویش وي. د سرمایه‌دار لویدیځ په نظر کې، په نړۍ کې د سرچینو نسبي کمښت شته، او د خلکو غوښتنې د دې سرچینو لپاره پای نه لري. له همدې امله هر هېواد، بلکې ټوله نړۍ باید هره ورځ د ډېر او ډېر تولید پر لور ځان متمرکز کړي. هرې اندازې ته چې د شتمنیو تولید لوړ وي، هغومره به د اقتصادي فعالیت له لارې د ډېرو خلکو غوښتنې پوره کېږي، یا داسې وايي تیوري.

Unlike the current world view as pushed by the Capitalist West, Islam considers that the main economic problem that mankind will ever have is that of distribution of wealth and not of production. In the eyes of the Capitalist West, there is relative scarcity of resources available in the world, and people’s demands for these resources are endless. Hence each nation and in fact, the world, should concentrate on more and more production. The higher the amount of wealth produced, the higher the number of people that will satisfy their demands through the process of economic activity, or so the theory goes.

اسلام د اساسي اړتیاوو او د لوکس غوښتنو ترمنځ توپیر کوي. اساسي اړتیاوې خواړه، جامې او کور دي، او د لوکس غوښتنې هغه ټول شیان دي چې د ژوند ضرورت نه وي. اسلام داسې ګڼي چې د ټولو خلکو د اساسي اړتیاوو د پوره کولو لپاره هر وخت کافي سرچینې شتون لري، او همدارنګه د خلکو د ځینو لوکس غوښتنو د پوره کولو لپاره هم کافي دي، او د اقتصادي ستونزه د دولت د ډیرښت په پرتله د ثروت د سمې ویش ستونزه ده. د ټولې نړۍ ټولو خلکو ته د خوړو، جامو او کور د بشپړ ورکولو لپاره کافي سرچینې شتون لري، لکه څنګه چې د اروپا د خواړو غرونو او په هر هیواد، پشمول د دریمې نړۍ هیوادونو کې د ډیرو لږو بډایو خلکو د زیاتوالي له لارې لیدل کیږي. د دوی د سرمایه‌دارۍ فلسفې سره سم چې ګټې ډیرولو ته ژمن ده، موږ ګورو چې حکومتونه بزګرانو ته پیسې ورکوي ترڅو لږ تولید وکړي، لکه د اروپا د ټولنې په هیوادونو کې، یا حتی هغه شیان له منځه وړي چې دمخه تولید شوي، لکه څنګه چې د بې وزله لاتین امریکا کې پخوا د ډیرې کافي کافي سوځول کیدل ترڅو د بیې کچه وساتل شي. د افریقا له بې وزله هیوادونو څخه د ناوړه اقتصادي تړونونو له امله د لویدیځ بډایو هیوادونو ته له دې څخه ډیر ثروت وځي چې برعکس پیښ شي. حتی د اتیایمې کلونو په وروستیو کې د ایتوپیا د قحطۍ په اوج کې، هیواد د لویدیځ ته د میلیونو ډالرو ارزښت لرونکې سرچینې صادروولې. الله ‌تعالی په قرآن کې فرمائي،

Islam distinguishes between basic needs which include food, clothing and shelter, and luxurious wants which include all those things that are not necessities in life. It views that there are enough resources to satisfy the basic needs of all people all the time and to satisfy some of the luxurious wants of people, and that the economic problem is that of correct distribution of wealth and not merely involving increasing of production. There are enough resources to feed, clothe and house everybody in the world fully as can be seen by the food mountains of Europe and the excesses of the few rich in each country, including the Third World countries. In accordance with their Capitalist philosophy of maximising profit, we find governments paying farmers to produce less as in the EC countries, or even to destroy what has already been produced as happened in poor Latin America where in the past a huge amount of coffee was burnt to maintain a certain price level. Far more wealth leaves the poor countries of Africa for the rich west than vice versa due to unjust economic deals. Even at the height of the Ethiopian famine crisis in the late eighties, the country was exporting millions of dollars worth of resources to the West. Allah (swt) says in the Qur’an,.

دا هغه الله دی چې اسمانونه او ځمکه یې پیدا کړې، او له اسمانه یې اوبه نازل کړې، نو په هغو یې د ستاسو د رزق لپاره میوې راوایستې، او ستاسو لپاره یې بیړۍ د خپل حکم سره مسخرې کړې، او ستاسو لپاره یې سیندونه مسخر کړل، او ستاسو لپاره یې لمر او سپوږمۍ مسخر کړل چې په خپلو مدارونو کې دوام کوي، او ستاسو لپاره یې شپه او ورځ مسخرې کړې، او له هرڅه چې تاسو د هغه غوښتنه وکړه هغه یې درکړ. که تاسو د الله نعمتونه شمېر کړئ نو هېڅکله به یې ونه شمېرئ؛ بې شکه انسان ظالم، ناشکره دی۔ [TMQ 14:32-34]. په بله آیت کې فرمايي،

“It is Allah who created the heavens and the earth, and sent down from heaven water wherewith He brought forth fruits to be your sustenance. And He subjected to you the sea at His commandment; and He subjected to you the rivers and He subjected to you the sun and the moon constant upon their courses, and He subjected to you the night and the day, and gave you of all that you asked Him. If you count Allah’s bounty, you will never number it; surely man is sinful, unthankful.” [TMQ 14:32-34]. In another ayat He says,.

بې شکه، ستا رب د چاچې غواړي رزق پراخه کوي او چاته یې غواړي تنګ کوي، بې شکه هغه د خپلو بندګانو حال پوهیږي او ښه ویني. [ټ.ق ۱۷:۳۰]

“Verily, your Lord does provide sustenance in abundance for whom He pleases and He does straiten it, for He does know and regard all His creatures.” [TMQ 17:30].

دا آیتونه، او نور ډیر داسې آیتونه، ښیي چې الله (سبحانه وتعالی) په دې کائنات کې د انسان ټول اړتیاوې او ګټورې شیان راټول کړي دي، او د انسان د مادي اړتیاوو د پوره کولو لپاره یې کافي وسایل برابر کړي دي.

These verses among many others show that Allah (swt) has pooled in this universe all the needs and beneficial things for man, and has provided sufficient resources to satisfy the material needs of man.

په اسلام کې د اقتصادي علم او اقتصادي نظام ترمنځ توپیر کیږي. اقتصادي علم د تولید د وسیلو سره تړاو لري، پداسې حال کې چې اقتصادي نظام د مال د ویش ستونزې سره اړه لري، یعنې هغه قواعد چې په دې وسیله مال ترلاسه کیدای شي، پانګه اچول کیدای شي، کارول کیدای شي او ورڅخه ګټه اخیستل کیدای شي. د همدې اسلامي اقتصادي نظام له لارې مال په عادلانه توګه ویشل کیږي، پداسې حال کې چې اقتصادي علم په ځانګړې توګه اسلام پورې تړلی نه دی، بلکې له نورو ایډیالوژیو څخه ترلاسه کیدای شي یا د ضرورت له مخې پراختیا ورکول کیدای شي.

In Islam, a distinction is made between economic science, which is to do with the means of production, and the Economic System which is concerned with the problem of distribution of wealth, namely the rules by which wealth can be acquired, invested, used and disposed of. It is through the Economic System that is specific to Islam that wealth is distributed equitably, while economic science is not particularly specific to Islam as such but can be acquired from any other ideology or developed as seen fit.