د اسلامي نصاب تعلیم دوه ډوله ویشل کیدای شي: علوم او ثقافت. تجربي علوم او د هغو څانګې داسې مضامین شامل دي لکه ریاضي او طب، او ثقافتي مضامین داسې شیان لري لکه ژبې، تاریخ او فقه. تجربي علوم او د هغو څانګې د اړتیا له مخې او پرته له کومې محدودیت څخه نصاب ته اخیستل کیږي او په کې شامليږي. په ثقافتي مضامینو کې، دا په لومړني او ثانوي پړاوونو کې د یوې ځانګړې پالیسۍ له مخې تدریسیږي، هغه پالیسي چې له اسلام او د هغه له احکامو سره په ټکر کې نه وي. په لوړ زده کړه کې، دا ثقافتونه لکه نور هر علم اخیستل کیږي او زده کیږي، تر هغه وخته پورې چې د زده کړې له پالیسۍ او موخو څخه د انحراف سبب نه شي. د هنرونو او صنعتونو لکه سوداګرۍ، اقتصاد، کښتیرانۍ او نورو په اړه، دا د علومو برخه ده او په همدې ډول تدریسیږي. هغه علوم چې د یوې ځانګړې کلتوري لید له امله رامنځته شوي، لکه د ژوندیو موجوداتو انځورګرۍ او مجسمه جوړونه، دا ردیږي، ځکه چې د اسلامي نظر سره ټکر لري (د هرې ژوندۍ روح انځورول او مجسمه جوړول حرام دي).