شریعت (اسلامی قانون) مرد او ښځه د انسانانو په توګه خطاب کوي، نه د داسې خلکو په توګه چې په یوه ځانګړي وخت یا ځای کې ژوند کوي. او که یو سړی یا ښځه اوس ژوند کوي یا د ۱۰۰ کلونو وروسته، دوی بیا هم همدغه بنسټیز اړتیاوې او غریزې لري، لکه د خوړلو او څښلو اړتیا یا د اولاد د زیږولو خوښه، او دا اړتیاوې بیا هم باید پوره شي. همدارنګه شریعت انسانان یوازې اقتصادي یا ټولنیز موجودات نه ګڼي، بلکې د یوې بشپړې او یوځای شوې ټولګې په توګه ګوري، چې هر انسان ټولنیزې، اقتصادي، د اولاد پورې اړوند یا نورې ډول ډول اړتیاوې لري. اسلام د ژوند د دې ټولو ساحو لپاره حکم (الهي حکم) ورکړی دی.

The Shari‘ah (Islamic law) addresses men and women as human beings, not as people living in a particular time or place. And whether a man or a woman is living now or in 100 years time, they would still have the same basic needs and instincts, such as the need to eat and drink or the desire to procreate, and these would still have to be satisfied. As well it does not regard humans as just economic or social beings, rather as an integrated whole, with each person having various needs, be they social, economic, procreational or otherwise. Islam has given a hukm (divine rule) for all of these different areas in life.

دا هم اجتهاد (د اسلامي متنونو څخه د یو عالم لخوا د یوه حکم د ترلاسه کولو لپاره د سپړنې او هڅې کولو عمل) د هغه طریقه ده چې په هغې سره نوي مسلې د شریعت له مخې ارزول کیدای شي. نو که یوه مسله، لکه د فضا سپړنه یا بریښنایي ای میل، په اسلامي متنونو کې په واضح ډول بیان شوې نه وي، نو د اجتهاد له لارې د هغې مسلې لپاره حکم استنباط کیدای شي، او په دې ترتیب سره خلک تل د اسلام پابندي کولای شي او په هر حالت کې الله (ج) په بشپړه توګه عبادت کولای شي.

Also, the process of ijtihad (divine exertion from the Islamic texts by a scholar to ascertain a rule) is the method by which new issues can be evaluated according to the Shari‘ah. So if an issue, like for example space exploration or electronic mailing, is not explicitly covered by the Islamic texts, there can be deduced by the process of ijtihad a hukm for that issue, thus enabling and ensuring that people can abide by Islam always, and thereby worship Allah (swt) completely, whatever the circumstances.

په همدې ډول اسلامي نظام زموږ ټولې اړتیاوې او فطري غوښتنې تنظیموي، له دې پرته چې د هیڅ یوې څخه غفلت وشي یا په یو ځانګړي وخت یا ځای پورې محدود وي، او له شخصي پاکوالي څخه تر اسلامي دولت د بهرنیو سیاستونو پورې، په هره مسئله کې موږ ته لارښوونه کوي. په دې توګه د اسلام پلي کېدل او د هغه تړاو تر قیامت ورځې پورې تضمین شوی دی.

In this way, the Islamic system regulates all our needs and instincts, without neglecting any of them or being restricted to any particular time or place, and it gives us guidance in every issue, from personal cleanliness to the foreign policy of the Islamic State. Thus the applicability and relevance of Islam is guaranteed until the Day of Judgement.