احمد بن حنبل رحمه الله د هغو کتابونو د لیکلو څخه خفګان ښودلی و چې له ډیرو فقهي استنباطاتو او د اجتهاد له لاري ترلاسه شوو رایو ډک وای. هغه د نقل شوو روایتونو سخت پابندي ته ارزښت ورکاوه. 28.1

Aḥmad ibn Ḥanbal—may God be pleased with him—deplored the writing of books that drew excessive legal implications and opinions reached through the exercise of independent judgment. What he cherished was firm adherence to transmitted reports. 28.1

[عثمان بن سعید:] ابن حنبل ما ته یوه ځل وویل: «د عبید کتابونو ته مه ګوره، او نه د هغه څه ته چې اسحاق، سفیان، الشافعی او مالک لیکلي دي. سرچینې ته ستون شه!» 28.2

[ʿUthmān ibn Saʿīd:] Ibn Ḥanbal once said to me, “Don’t look at ʿUbayd’s books, or whatever Isḥāq, Sufyān, al-Shāfiʿī, and Mālik have written. Go back to the source!” 28.2