د هغه زهد
His Renunciation
ابن الأشعث: ما سمعت أحمد بن حنبل ذکر شیئاً من أمور الدنیا قط۔ 441
[Ibn al-Ashʿath:] I don’t think I ever heard Aḥmad ibn Ḥanbal mention the things of this world. 44.1
[عمر بن سلیمان:] ما د رمضان شپې لمونځونه د احمد بن حنبل سره وکړل، چې د ابن عمیر په امامت وو. کله چې هغه خپل نفلي شپني لمونځ وکړ، نو خپل لاسونه يې په سینه تړل. هغه او نور کسان چې په جومات کې وو داسې ښکته لوست کاوه چې زه يې هیڅ خبره نشوم اوريدلای. په جومات کې نه ځړېدونکې ځلېدونکې څراغونه ول، نه حصيرې او نه بخور؛ يوازې يو څراغ په زينه ايښودل شوی وو۔ 44۔2
[ʿUmar ibn Sulaymān:] I performed the Ramadan nighttime prayers with Aḥmad ibn Ḥanbal, led by Ibn ʿUmayr. When he performed his additional night prayer, he clasped his hands to his chest. He and the others at the mosque prayed so softly that I couldn’t hear anything they said. The mosque had no hanging lamps,229 mats, or incense230—only a lamp placed on the step. 44.2
[السمرقندي:] ما يوما د ابو محمد عبدالله بن عبدالرحمن څخه د احمد بن حنبل په اړه پوښتنه وکړه. 44.3
[Al-Samarqandī:] I once asked Abū Muḥammad ʿAbd Allāh ibn ʿAbd al-Raḥmān about Aḥmad ibn Ḥanbal. 44.3
“آیا هغه یو نمونه وو؟” “هو، د خدای قسم، هغه نمونه وو، هغه اوه نیم کاله غربت وګاللو!” [صالح:] ما یوځل خپل پلار ته وویل: “زه اوریدلي یم چې احمد الدورقي ته زر دینارونه ورکړل شوي.” 44.4