د فقر سره د هغه مینه او د غریبانو سره د هغه مینه او مهربانی
His Love Of Poverty And His Affection For The Poor
[المروذی:] احمد غریبانو سره مینه کوله. ما هیڅکله داسې غریب سړي نه دي لیدلي چې د هغه په مجلس کې ناست وو او هغوی سره داسې ښه چلند کېده لکه څنګه چې هغه سره کېده. 51.1
[Al-Marrūdhī:] Aḥmad loved the poor. I never saw poor men treated as well as they were when sitting in his company. 51.1
[المروذي:] احمد نے ایک بار ایک ایسے شخص کا ذکر کیا جو غریب اور بیمار تھا، اور مجھ سے کہا: "جاؤ اور اس سے پوچھو کہ وہ ہم سے اس کے لیے کیا کرنا چاہتا ہے۔" 51.2
[Al-Marrūdhī:] Aḥmad once mentioned someone who was poor and ill, and told me, “Go and ask him what he wants us to do for him.” 51.2
بیا یې ماته یو ډول عطر راکړ او وې ویل: "دا په هغه باندې ولګوه." [المروذي:] احمد بن حنبل وویل: "د فقر په شان هیڅ شی ګټور نه دی، هیڅ شی نه! کله چې دلته پیسې نه وي، زه خوشحاله کیږم." 51.3
Then he handed me some scent and said, “Put this on him.” [Al-Marrūdhī:] Aḥmad ibn Ḥanbal once said, “Nothing does as much good as poverty—nothing! When there’s no money here I rejoice.” 51.3