مو دمخه یادونه وکړه چې صالح د یوې مور څخه زېږېدلی و او عبدالله د بلې مور څخه، او حُسن غلامه ورته الحسن او الحسین وزېږول، بیا یو دریم زوی هم چې نوم یې هم الحسن و، بیا محمد، سعید، او زینب چې ام علي بلل کېده. 64.1

We have already mentioned that Ṣāliḥ was born to one mother and ʿAbd Allāh to another, and that Ḥusn the slave bore him al-Ḥasan and al-Ḥusayn, then a third child also named al-Ḥasan, then Muḥammad, Saʿīd, and Zaynab, who was called Umm ʿAlī. 64.1

[صالح:] زما پلار یو ځل د حسن او سعید په اړه ما ته عذر غوښتنه پیل کړه او ویې ویل: «هر هغه روح چې خدای خپل رب منلی، باید دې نړۍ ته راشي، ژر یا ناوخته.»325 64.2

[Ṣāliḥ:] My father once started apologizing to me for Ḥasan and Saʿīd, saying, “Every soul that acknowledged God as his Lord has to be born sooner or later.”325 64.2

[عبداللہ:] جب ان بچوں میں سے ایک کی پیدائش ہوئی تو عبدالاعلیٰ نے مجھے ایک مبارکباد کا رقعہ دیا تاکہ میں اسے اپنے والد کو پہنچا دوں۔ لیکن میرے والد نے اسے پھینک دیا اور کہا: "کوئی صاحبِ علم ایسا رقعہ نہیں لکھتا، اور نہ ہی کوئی حدیث والا۔ یہ تو کاتب سے ہی متوقع ہو سکتا ہے!" 64۔3

[ʿAbd Allāh:] When one of the babies was born, ʿAbd al-Aʿlā gave me a note of congratulations to deliver to my father. But my father flung it away, saying, “No man of learning would write a note like that, or any Hadith-man either. It’s what you’d expect from a scribe!” 64.3